Ciekawy pogląd. Sam zastanawiam się który z tych systemów byłby lepszy w naszych warunkach. System germański jest w praktyce dość logiczny jako, że opiera się przede wszystkim na dojrzałości owoców. Nie mogę jednak w pełni zaakceptować i przyjąć z pełnym entuzjazmem faktu, że sprowadzamy w ten sposób jakość wina do zawartości cukru. System romański wymaga większego obycia i jest trudniejszy w odbiorze dla konsumenta nieobeznanego z klasyfikacją. Znając jednak apelacyjne zasady, wiemy czego możemy się spodziewać kupując konkretną butelkę. Osobiście ciekaw jestem jakie motywy kierowały naszymi południowymi sąsiadami poza historyczną bliskością z Niemcami. W Polsce mamy ten problem, że takie elementy jak system oznaczeń, które u innych wynikają tradycji i kulturowych uwarunkowań, u nas muszą być tworzone w nieco “sztuczny” sposób. Chętnie widziałbym szerszą dyskusję w tym temacie 😉