Projekt Małopolska Jesień Enologiczna, bez cienia wątpliwości stał się niebywałą atrakcją dla wszystkich winopijących nie tylko w drzewiej stołecznym Krakowie oraz otaczającej go Małopolsce. Organizowane wydarzenia przyciągnęły wiele osób z innych części kraju a co niezwykle dla rozwoju polskiego rynku wina istotne, wśród nich także osoby, które z winnicami, winiarzami i polskim winem zetknęły się po raz pierwszy.

WIĘCEJ NA TEN TEMAT – paragrafwkieliszku.pl – MAŁOPOLSKA JESIEŃ ENOLOGICZNA

Osoby ochoczo uczestniczące w trwającej blisko trzy miesiące Małopolskiej Jesieni Enologicznej mogły przede wszystkim zwiedzić lokalne winnice, poznając małopolskie wino i jego producentów, spotkając przy tym czołowych polskich specjalistów z zakresu enologii ale także wziąć udział w tak praktycznych doświadczeniach jak winobranie czy warsztaty z kupażowania win. Nie zabrakło też wydarzeń łączących świat wina z kuchnią oraz atrakcyjnych degustacji.

WIĘCEJ NA TEN TEMAT- paragrafwkieliszku.pl – KOBIETY I WINOBRANIE

Całość projektu zwieńczyła niezwykle udana konferencja – Produkcja i spożycie wina i cydrów w Polsce. Historia kulturowa i perspektywy rozwoju. Finałowe wydarzenie zgromadziło w Pałacu pod Baranami, znakomitych prelegentów oraz wyjątkowo liczne audytorium. Występowali kolejno:

• Roman Myśliwiec – pionier polskiego winiarstwa opowiadał o szczepach winorośli uprawianych w Polsce oraz o historii ich uprawy.
• Agnieszka Wyrobek-Rousseau – dzieliła się znami swoją wiedzą i doświadczeniem w zakresie przydatności starych odmian jabłek w produkcji cydrów.
• Wojciech Bosak – omówił ekonomicze aspekty produkcji wina w Polsce.
• Grzegorz Turnau – z godnym najwyższej klasy artysty wdziękiem, opowiedział o swojej winiarskiej przygodzie.
• Tomasz Prange-Barczyński  – poprowadził panel o łączeniu polskich win z polskimi potrawami regionalnymi.
• Radosław Froń, Grzegorz Owca, Zbigniew Krzyżak – oddali się potyczkom winiarsko prawno-celnym.
• Paweł Polak – poprowadził znakomity wykład na temat Kultury wina w Polsce jako odzyskiwanego dziedzictwa.

Doskonałe zakończenie konferencji stanowiła oczywiście degustacja. Degustacja nietuzinkowa bo skupiona na winach polskich i poprowadzona przez wybitne postaci Macieja Nowickiego i Mariusza Kapczyńskiego. Wsród win owego wieczoru degustowanych: Winnice Przeworskie (musiak), Winnica Gaj (wyjątkowy musiak), Pałac Mięrzęcin, Srebrna Góra, Winnica Hiki (Riesling na półsłodko), Winnica Kresy oraz gwiazda każdego winiarskiego wieczoru czyli Wacław Matłok i jego Winnica Pod Dębem (Seyval potraktowany metodą kachetyjską!).

Pozostaje wyczekiwać z utęsknieniem kolejnej, równie upojnej, winiarskiej jesieni w wykonaniu Stowarzyszenia Kobiety i Wino oraz wiernych Paniom przyjaciół

***

Organizatorem Małopolskiej Jesieni Enologicznej w 2015 roku było Stowarzyszenie Kobiety i Wino.

Projekt współfinansowany z budżetu Urzędu Marszałkowskiego

Województwa Małopolskiego w Krakowie, Urzędu Miasta Krakowa

oraz Urzędu Miasta Tarnowa.

The post Małopolska Jesień Enologiczna 2015 – podsumowanie first appeared on Paragraf w kieliszku.

Jak pamiętacie (informowałem tutaj) Małopolska Jesień Enologiczna to wyjątkowo bogaty cykl wydarzeń winiarskich otwartych dla szerszej publiczności, zorganizowany przez niezwykle sympatyczne Stowarzyszenie Kobiety i Wino. Jednymi z głównych atrakcji jakich mieliśmy okazję doświadczyć, były niezwykle pouczające wyjazdy “na winobranie”. W pierwszych dniach polskiej jesieni, peregrynowaliśmy kolejno do do winnic: Zadora, Garlicki Lamus oraz Srebrna Góra. Paragraf jako patron medialny oraz wielki sympatyk samego stowarzyszenia i ww. winnic, miał okazję uczestniczyć radośne w pierwszym i ostatnim z wymienionych tu wyjazdów co niniejszym opisuję:

Wyjazd do znajdującej się ponoć w polskim biegunie ciepła, winnicy Zadora naznaczony był pechowo piętnem bachicznego gniewu, który wyrażony został w niezbyt nachalnym ale niezwykle irytującym deszczu, nękającym wszystkich tego dnia, niezbyt jednak skutecznie odstręczającym nas, winnych fanatyków od pozbierania kilku gron. Degustacja odbyła się w oczywistej dla szalenie miłych i pogodnych właścicieli tejże winnicy, ciepłej i domowej atmosferze, która rozświetliła nam mroki tego pochmurnego dnia. Tradycyjnym elementem było oprowadzanie po piwnicy oraz winiarni, zakończone degustacją przednich, lokalnych win oraz edukacyjnym warsztatem z ich kupażowania. Podzieleni na dwie grupy uczestnicy, pod czujnym okiem naszego Gospodarza, mogli sami dobrać najlepszą mieszankę Ronda i Regenta z poprzedniego rocznika (obie grupy skrajnie się w tym poróżniły). Warsztaty okraszono opowieścią o lokalnych tradycjach winiarskich i przedwojennych winnicach, które mieściły się nieopodal dzisiejszych a prowadzone były przez dwór Chrząstowskich herbu “Zadora”, właścicieli wsi Szczepanowice. Opowieści i wielka chęć zobaczenia miejsca w którym powstały spożywane przez nas wina sprawiły, że pomimo niezachęcającej aury, dzień zwieńczyliśmy jednak symboliocznym przynajmniej winobraniem. Winnica Zadora to zdecydowanie jeden z istotniejszych punktów na winiarskich ścieżkach Małopolski, którego przeoczyć się nie godzi. Wyjątkowo urokliwi winiarze, niemniej urocza winnica i jedne z ciekawszych win polskich.

Wystarczył tydzień aby z deszczowego początku jesieni przejść do iście toskańskiej atmosfery zbiorów. Z mgieł zimnego poranka wysnuł się majestatycznie górujący nad winnicą klasztor, po którym ukazały się naszym niecierpliwym zmysłom, rzędy winorośli otulone pierwszymi promieniami słońca. Nie trzeba już chyba wyjaśniać, że fortuna wraz z najbliższą nam gwiazdą przyświecały zgodnie nam, odwiedzającym Winnicę Srebrna Góra, na słonecznych stokach u stóp klasztoru kamedułów w podkrakowskich Bielanach. Winnica ma imponującą przeszłość, zarówno ze względu na średniowieczną lokację tutejszych winnic oraz ich dalsze wielowiekowe dzieje jak i z powodu iście filmowej historii o pasji, drodze przez trudy i realizacji upragnionych marzeń. Jak już wspomniałem winnica przyjęła nas tym razem doskonałą pogodą, pięknym słońcem które zachęcało to wykonania ambitnego zadania jakie przed nami postawiono – mieliśmy dokonać zbioru całego chardonnay! Po rozdysponowaniu katowskich narzędzi i szybkim przeszkoleniu w zakresie rozpoznawania oznak szlachetnej pleśni przystąpiliśmy z wielką ochotą do naszej misji. Nagrodą było zwiedzanie, wyjątkowej, przepełnionej historią winiarni mieszczącej się w niedostępnych murach klasztoru oraz degustacja tego co tutejsze piwnice mają do zaoferowania. Zwiedzanie winnicy Srebrna Góra to prawdziwa przyjemność dla każdego enomaniaka. Tutejszy klimat nie przypomina małych, rodzinnych winnic, które tworzą atmosferę polskiego winiarstwa. U stóp największej z polskich winnic możemy wczuć się w klimat wielkiego winiarskiego przedsięwzięcia, zajmującego imponujący teren i dostarczającego niebywałych bodźców naszym zmysłom – zarówno pięknymi widokami samych winnic jak i wyjątkowym smakiem pochodzących z tego miejsca win. Punkt obowiązkowy dla wszystkich, którzy myślą o komercyjnej produkcji wina w naszym kraju – miejsce gdzie profesjonalny, winiarski biznes łączy się ciężką pracą i prawdziwą winiarską pasją.

Współuczestników obu wypraw oraz tych, którzy bawić się z nami nie mogli zapraszam na kolejne wydarzenia w ramach projektu. Już jutro widzimy się w Księgarni Pod Globusem z najnowszą książką poświęconą produkcji cydru z polskich jabłek oraz jej autorką, Agnieszką Wyrobek-Rousseau. Przypominam też o konferencji Produkcja i spożycie wina i cydrów w Polsce – historia kulturowa i perspelktywy rozwoju, która odbędzie się 19 listopada w krakowskim Pałacu pod Baranami. Do zobaczenia!

***

Organizatorem Małopolskiej Jesieni Enologicznej jest Stowarzyszenie Kobiety i Wino.

Projekt współfinansowany z budżetu Urzędu Marszałkowskiego

Województwa Małopolskiego w Krakowie, Urzędu Miasta Krakowa

oraz Urzędu Miasta Tarnowa.

The post Kobiety i Winobranie first appeared on Paragraf w kieliszku.

Święty Marcin a gęsia sprawa

Ustalenie jaki związek ma Święty Marcin z winem nie stanowi wielkiego problemu. Wszak ten wyniesiony na ołtarze, pochodzący z Węgier francuski biskup (a wcześniej nawrócony we śnie rzymski żołnierz) uznawany jest za patrona nie tylko więźniów i żebraków, ale także właścicieli winnic. Większą zagadką jest natomiast związek naszego świętego z gęsią, spożywaną zgodnie z przyjętym zwyczajem w dniu jego wspomnienia (związek z rogalem osobiście mnie nie interesuje

Tradycja głosi, że nasz skromny patron, nie chcąc przyjąć biskupich zaszczytów, schronił się w pobliżu gęsiarni. W planie tym nie przyjął jednak pewnej niedoskonałości tych hałaśliwych stworzeń, które podnieść miały wielki harmider, zwracając uwagę na ukrywającego się Marcina (inne źródła donoszą o równie podłym występku, gęsi miały w tej wersji przerwały kazanie misjonarza). Każdego odtąd roku, mszcząc się w imieniu Marcina na przeklętym ptactwie, masowo angażujemy je w nasz świąteczny, główny posiłek, dusząc w brytfannie (konstatacja autora). Niezależnie od prawdziwości przytoczonej historii, przyznać należy, że dobrze przygotowana gęś stanowi posiłek wręcz predestynowany do tego by podać go w towarzystwie żywego, młodego i wyrazistego wina. Takim, zaś możemy się cieszyć już w listopadzie, czyli w zaledwie kilka tygodni po zbiorach.

Związek naszego świętego z winem nie ogranicza się jedynie do patronowania jego producentom. Początkiem listopada, to też czas pierwszych degustacji win z bieżącego rocznika. Współczesna tradycja Świętomarcińska, związana właśnie z listopadową degustacją młodego wina, pochodzi zaś ze zwyczaju notowanego na wiek XVIII. W dniu 11 listopada bowiem, właściciele winnic mieli zwyczaj odwiedzania swoich winiarzy i próbowania nowego wina. Na podstawie tej oceny, decydowali czy przedłużyć swój kontrakt z konkretnym winiarzem na następny rok.

Beaujolais Nouveau

Młode wino, pochodzące z bieżących zbiorów podawano w dniu Świętego Marcina od dawna a tradycja ta podtrzymywana jest w licznych regionach winiarskich do dnia dzisiejszego. Najbardziej popularnym i znanym na świecie winem młodym, jest chyba to pochodzące z francuskiego regionu Beaujolais. Jest to wino wytworzone, zgodnie z przepisami apelacyjnymi, z jednej tylko odmiany winorośli, noszącej nazwę gamay. Specyficzna jest też technologia produkcji samego wina – odbywa się ona bowiem w oparciu o tzw. macerację węglową. Metoda ta, w pewnym uproszczeniu, polega na fermentacji całych (nie gniecionych wcześniej) kiści winogron w szczelnie zamkniętych kadziach. W efekcie uzyskuje się w stosunkowo szybki sposób, bardzo owocowe wino o aromatach, którymi… nie należy się przejmować podczas uroczystej, pożniwnej celebracji. Wino to nie jest tworzone z myślą o toastach czy wzniosłych chwilach, stworzono je nade wszystko z myślą o dobrej zabawie i pici dużymi łykami. Premiera wina nouveau, zgodnie z tradycją, odbywa się corocznie, o północy, w trzeci czwartek listopada (a wypite pod groźbą utraty radującego nas smaku, powinno być jeszcze w tym samym roku). Wówczas to winiarnie, wine-bary i wszelkiego rodzaju sklepy z winem otrzymują prawo do odkorkowania tegorocznych butelek i szumnego ogłoszenia: Le Beaujolais nouveau est arrivé!

Polacy nie gęsi…

Także i w naszym kraju, po latach odradzania się tradycji winiarskich, młode wino wyraźnie staje się coraz bardziej istotnym elementem celebracji Marcińskiego święta. Na polskich stołach, obok gęsi pojawiają się już nie tylko zagraniczne wina ale właśnie wino polskie – coraz powszechniej także w najwłaściwszym sytuacji, swoim najmłodszym wydaniu. Dobrym przykładem polskiego młodego wina jest choćby to z podkrakowskiej winnicy Srebrna Góra. Poza smakiem uwodzi także prostą ale wspaniale zaprojektowaną etykietą.

Polskie novello różni się jednak znacznie od swojego francuskiego odpowiednika. Oczywistą różnica są szczepy z których wino wytworzono (także białe odmiany) ale nie tak łatwa w dostrzeżeniu jest już technologia produkcji. W przeciwieństwie do Francuzów nie stosujemy wspomnianej już maceracji węglowej (co oczywiście wpływa pozytywnie na jakość). Polskie młode wina pozbawione są dzięki temu tak charakterystycznego w Beaujolais noveau bukietu zmywacza do paznokci i smaku gumy do żucia. Wino polskie można też przechowywać znacznie dłużej – choć oczywiście nie należy go nazywać w takim przypadku winem młodym.

Rosnącą popularność Wina Świętomarcińskiego potwierdza rosnąca też liczba imprez związanych z jego premierą. Hucznie przywitano młode wino w Starej Zajezdni w Krakowie podczas Krakowskiego Festiwalu Młodego Wina (9 XI), duże wydarzenie szykuje się także w najbliższy weekend w Sandomierzu.

Pisząc o młodym winie, nie sposób też nie wspomnieć o jednym jeszcze skojarzeniu – przyjemnym zestawie dwóch komedii (Bobule – młode wino oraz 2 Bobule – 2 młode wina) promujących wyśmienicie winiarskie Morawy.  Co prawda tytuł filmu, wiąże się z winem bardzo młodym (technicznie rzecz ujmując, to fermentującym wciąż moszczem, który nosi u naszych południowych sąsiadów nazwę Burčák) ale trzeba przyznać, że film ten rozsławił po świecie i upowszechnił kulturę picia tegoż specyficznego napoju, którym winiarze raczyć mogą się już podczas zbiorów.

Świadomi tradycji i technologii, korzystajcie więc z ciepłego wyjątkowo Listopada, w imieniu Św. Marcina pieczcie złośliwe gęsi i cieszcie się młodym winem! Najlepiej tym pochodzącym z sąsiedniej (lub własnej) winnicy

The post Młode wino first appeared on Paragraf w kieliszku.