Wszystkich zainteresowanych odsyłam na stronę organizatora, sam zaś serdecznie zapraszam na bezpłatne szkolenia prowadzone przez paragrafwkieliszku podczas tego wydarzenia

NIEDZIELA 14 VI 2015 – CRAFT BEERWEEK W RZESZOWIE – GALERIA MILLENIUM HALL

13:30 – Sprzedaż alkoholu przez Internet – będziemy mieli okazję porozmawiać o tym czy realne jest legalne handlowanie trunkami w Internecie i czy można reklamować alkohol w sieci.

15:00 – Prawne i ekonomiczne aspekty otwierania browaru rzemieślniczego – podczas szkolenia opowiemy sobie o tym jakie formalności trzeba spełnić zakładając browar w rzemieślniczym wydaniu (zarówno produkcyjny jak i kontraktowy) i czy to może się nam opłacić.

Do zobaczenia w Rzeszowie! 

CRAFT BEERWEEK RZESZÓW 2015
Rzeszowski przegląd piw rzemieślniczych.
12-14 czerwca 2015, Rzeszów, Galeria Millenium Hall

Godziny otwarcia:
Piątek (12.06): 14:00-01:00
Sobota (13.06): 11:00-01:00
Niedziela (14.06): 12:00-20:00

The post Craft Beerweek w Rzeszowie – paragrafy w kuflu first appeared on Paragraf w kieliszku.

KONCERNIAKI I CRAFTY

Browar koncernowy – tak nazywać zwykliśmy, wielkie browary przemysłowe warzące jedno lub kilka niezbyt wyszukanych ale popularnych gatunków taniego piwa (najczęściej jest to international lager czyli tzw. jasne pełne). Browary te zaspokajają podstawową potrzebę konsumenta na tanie i dobre piwo do bezpretensjonalnego wlewania w siebie w celu ugaszenia pragnienia lub wprawienia się w dobry nastrój Bez szczególnych ambicji produkują piwo nudne ale przyzwoitej (przede wszystkim możliwie stałej) jakości i konkurują one na rynku przede wszystkim ceną. W praktyce nie różnią się znacząco od siebie, w większości stosują podobne (odpowiadające lokalnym gustom) piwa, z tych samych niekiedy surowców (najtańszego rodzimego słodu i chmielu). Łatwo rozpoznać je z uwagi na specyficzną identyfikacją i działania marketingowe, oparte na kulcie męskości, przyjaźni, popularnych sportów i silnych (aczkolwiek sympatycznych) zwierząt. Warto zwrócić uwagę, że w związku z zamieszaniem wywołanym przez kolejne kategorie, także i te molochy browarnicze sięgają coraz częściej po nowe style piwa by nadążyć za rynkiem. Niech żyje konkurencja!

Browar regionalny – o browarze regionalnym mówimy najczęściej w kontekście zakładu znacznie mniejszego od fabryk z kategorii opisanej powyżej. Opierają się one na dawnych, lokalnych browarach, które przetrwały system lub w tymże powstały. Często są to jednak także nowe inicjatywy z nowoczesnymi halami produkcyjnymi. Warzą piwa w stylach znacznie ciekawszych od nudnego już niemiłosiernie jasnego lagera ale bez przesadnego nadęcia i szczególnie wyszukanych receptur. Oczywiście nie wynika to z braku dbałości o jakość ale z optymalizacji kosztów, która jest niezbędna by oferować piwo regionalne odbiorcy poszukującemu smaków ale nieobeznanego z rynkiem na tyle aby racjonalizować przy sklepowej półce, cenę powyżej 10 złotych na butelce kultowego AIPA. Jak nazwa wskazuje, bardzo często w nazwach producentów regionalnych, kryją się nazwy miast lub regionów z którymi związane są losy i historia samego browaru – nie jest to jednak regułą.

Browar rzemieślniczy – zwany też craftowym, mylnie i z niemałą krzywdą mylony najczęściej z browarami regionalnymi. Są to niewątpliwie najzdolniejsze dzieci, wspomnianej już we wstępie piwnej rewolucji. Co wynika z samego nazewnictwa, tego typu browary prowadzone są przez piwnych zapaleńców, wyjątkowo zdolnych rzemieślników dla których podstawową motywacją nie jest sam biznes ale warzenie najlepszego możliwie piwa. Ci biromaniacy wywodzą się najczęściej ze środowiska piwowarów domowych i niekiedy (oczywiście do czasu) zajmują się warzeniem piwa po godzinach pracy zawodowej, niezwiązanej z tak przyjemną branżą piwną. Swoje życie spędzają na nieustannym poszukiwaniu smaków i podnoszeniu poprzeczki samym sobie oraz swoim crafotwym kolegom, zaspokajając gusta szczególnej grupy konsumentów, okupujących krzesła, stoły i ławy rosnących niczym grzyby po deszczu, wyspecjalizowanych knajpek (tzw. multitapów). Piwa (jak wszędzie subiektywnie dobre i złe) charakteryzują się najczęściej szczególnie wyszukanym stylem, wyśrubowaną jakością i charakterem, za którego wyjątkowość odpowiada ręczna praca twórcza samego autora receptury.

Browar restauracyjny – ten rodzaj browaru nie powinien budzić wątpliwości, jest to bardzo mały (zazwyczaj) browar funkcjonujący w restauracji na potrzeby jej gości. Browary takie bardzo często są wykonane w sposób szczególnie estetyczny, mający stanowić istotny dla klimatu, element wyposażenia. Także warzenie odbywa się w większości przypadków na oczach gości, pozwalając im nacieszyć ciekawskie oko dzięki uchyleniu rąbka piwowarskiej tajemnicy ale także nacieszyć węch roznoszącym się po restauracji zapachem zacieranego słodu. Zwyczajowo znajdziemy tam asortyment bez szczególnych szaleństw (nieśmiertelne jasne, ciemne, pszeniczne) choć widać już skorych do eksperymentów piwowarów. Coraz częściej znajdziemy więc w restauracjach, uwarzone na miejscu APA’y, IPA’y i tym podobne.

KOLABORANCI NA KONTRAKCIE PIWNEJ REWOLUCJI

Myśląc o browarze, myślimy o fabryce w której ziarna jęczmienia i szyszki chmielu zmieniają się w złocisty napój. Nie każdy z piwowarów, chcących pokazać swoje najlepsze dzieła szerszej publiczności, może pozwolić sobie (lub też zwyczajnie chce) na tworzenie niemałego i kapitałochłonnego przedsiębiorstwa zajmującego się warzeniem piwa. W związku z powyższym, wiele (w praktyce większość!) piw rzemieślniczych powstaje w oparciu o strukturę tzw. browaru kontraktowego. Browar taki nie jest browarem w rozumieniu przywołanego obrazu fabryki wypełnionej miedzianymi warkami ale przedsiębiorstwem (hurtownią posiadającą zezwolenie na sprzedaż piwa) zlecającym uwarzenie piwa innemu, posiadającemu niezbędną infrastrukturę produkcyjną browarowi (lub browarom), zgodnie ze specjalnie przygotowaną recepturą. Bardzo często piwowarzy kontraktowi sami pilnują całego procesu uczestnicząc w kolejnych etapach produkcji aby dopilnować jakości i oczekiwanych parametrów. Piwo takie oferowane jest później na rynku pod etykietą browaru kontraktowego oczywiście, który odpowiada za jego promocję i dystrybucję.

Nieco inaczej wygląda szczególny rodzaj piwnych przedsięwzięć, określanych mianem kolaboracji. Jest to nic innego jak współpraca pomiędzy browarami lub browarem a inną znaną firmą czy też osobą (popularnym blogerem, odnoszącym sukcesy piwowarem domowym, itp.) w zakresie wspólnego uwarzenia piwa. Do zawiązywania kolaboracji dochodzi pomiędzy browarami, które chcą uwarzyć piwo na wspólne święto. Kolaborują autorzy zwycięskich piw konkursowych z browarami, które konkurs zorganizowały. Kolaborują też organizatorzy piwnych festiwali z lokalnymi browarami.

Mogę jedynie zachęcić do przeprowadzenia osobistej komparatystyki i wyboru swojego ulubionego segmentu produkcyjnego w sposób w pełni świadomy

The post Piwo z własnego browaru cz. 3 – kolaboracja i piwa kontraktowe first appeared on Paragraf w kieliszku.

Jak zapowiadałem ostatnio (CRAFT BEERWEEK 2015 – zaproszenie), już w pierwszy weekend marca, na wszystkich miłośników rzemieślniczego piwa, czeka nie lada gratka. W podwawelskim mieście, organizowane jest wyjątkowe, piwne święto mianowane jako Craft Beerweek – czyli przegląd polskiej sceny piw rzemieślniczych Spragnionych wiedzy na ten temat odsyłam bezpośrednio na naszą stronę fb, dzięki której nic istotnego nie umknie Waszej uwadze. Dla podkręcenia apetytu, mam wielką przyjemność przedstawić Wam dzisiaj piwo festiwalowe (uwarzone dla Was, specjalnie na tę okazję) oraz jego autorów. Parafrazując wielkiego wieszcza: I ja tam byłem, przed premierą piwo piłem, a com widział i słyszał, w dzisiejszym wpisie umieściłem

Piwo uwarzone zostało w pewną pracowitą a dla piwowarów bezsenną noc w ramach kolaboracji (dla niezaznajomionych z ukrytą pod tą niepokojąca nazwą, formą piwowarskiej współpracy, popełnię niebawem odrębny wpis) z zaprzyjaźnionym, krakowskim Browarem Twigg (Nowa Huta, ul. Makuszyńskiego 4a). Szalenie sympatyczni włodarze tegoż przybytku przyjęli nas ciepło, oddając do dyspozycji nie tylko swój wspaniały browar ale i wyśmienite piwo oraz swoje przednie towarzystwo. Musze zwrócić uwagę, że ideą, która przyświeca Browarowi Twigg w jego codziennej produkcji (założycielem Twigg’a jest anglik – David Twigg), jest tworzenie piwa w ortodoksyjnym, brytyjskim stylu. Dla wielu konsumentów, przywykłych do przegazowanych koncerniaków lub przechmielonych “dzieci piwnej rewolucji”, subtelność tegoż piwa, jego nieinwazyjna perlistość i równowaga pomiędzy chmielowymi aromatami a słodowością, mogą być zupełnie nowym doznaniem

Ambicją stworzenia piwa festiwalowego (jak zostałem poinformowany pierwszego piwa w Polsce, uwarzonego specjalnie z myślą o uczestnikach konkretnego festiwalu) było dostarczenie zacnego, pijalnego trunku, który byłby spokojną przystanią dla jego uczestników, w burzy smaków jaką zapewnią nam partnerskie browary, serwujące swoje popisowe dzieła.

Sam piwo już piłem, kunszt i poświęcenie naszych piwowarów doceniłem a Wam wszystkim gorąco je polecam!

Nie mogę się doczekać pierwszej pinty 

The post CRAFT BEERWEEK 2015 – piwo festiwalowe first appeared on Paragraf w kieliszku.