Portal ma za zadanie zebranie ofert z tego zakresu i umiejscowienia ich w ramach jednego portalu, co ułatwi pakietowanie tych usług touroperatorom. Adres dobremalopolskie.pl ma się stać pierwszym wyborem przy planowaniu imprez turystycznych w Małopolsce które będą korzystały z tych coraz bardziej popularnych miejsc i form spędzania czasu. Zarządzający bazy turystycznej mogą sami dodawać swoje ogłoszenia, które po weryfikacji przez administratora portalu, zostaną opublikowane na jego łamach.

W imieniu oddziału małopolskiego PIT serdecznie zapraszam do rejestracji swoich obiektów w ramach portalu.

Portal zrealizowano przy wsparciu finansowym Województwa Małopolskiego

The post Dobre Małopolskie first appeared on Paragraf w kieliszku.

O CZYM SIĘ DOWIESZ?

► Czy w Polsce można spełniać winiarskie marzenia

► Jak zostać winiarzem i zmienić zupełnie swoje życie

► Jakie są główne bariery wejścia w biznes winiarski

► Dlaczego winiarz musi myśleć o swoim kliencie

► Co wyjątkowego jest w Kazimierzu Dolnym

► Jak tworzy się prawdziwe gospodarstwo enoturystyczne

WERSJA DO POBRANIA

Podcast możesz pobrać także bezpośrednio na swoje urządzenie (w formacie mp3) – TUTAJ

PODCAST VIDEO

Jeśli masz ochotę podejrzeć nas podczas rozmowy to jest to możliwe

Zapraszam przy tej okazji do subskrypcji kanału PARAGRAF W KIELISZKU w serwisie YouTube.

LINKI

The post Turystyka Winiarska w Praktyce – Bogumiła i Marek Rak – Podcast Biznes Wysoko Oprocentowany #16 first appeared on Paragraf w kieliszku.

O CZYM SIĘ DOWIESZ?

► Czym jest enoturystyka

► Czego oczekuje klient od takiego rodzaju turystyki i co zrobić żeby enoturysta był zadowolony z naszych usług

► Jakie są najważniejsze problemy polskich winiarzy w obszarze enoturystyki

► Na zwrócić uwagę przy budowaniu własnego produktu enoturystycznego

► Jak przygotować swoją winnicę na przyjmowanie gości

►Jak prezentować turystykę winiarską i same, polskie winnice

WERSJA DO POBRANIA

Podcast możesz pobrać także bezpośrednio na swoje urządzenie (w formacie mp3) – TUTAJ

PODCAST VIDEO

Jeśli masz ochotę podejrzeć nas podczas rozmowy to jest to możliwe

Zapraszam przy tej okazji do subskrypcji kanału PARAGRAF W KIELISZKU w serwisie YouTube.

LINKI

The post Uwaga! Enoturyści w winnicy – Bartosz Wilczyński – Podcast Biznes Wysoko Oprocentowany #15 first appeared on Paragraf w kieliszku.

Temat ten staje się nieco bardziej zagmatwany gdy świadczyć je ma “mały winiarz”, który korzysta z przywileju do nierejestrowania działalności gospodarczej. O problemach takiej aktywności przeczytacie w dzisiejszym wpisie. Zapraszam do lektury

USŁUGI ENOTURYSTYCZNE BEZ REJESTRACJI

Enoturystyka w swoim klasycznym wydaniu, to zasadniczo kwalifikowana forma agroturystyki – czyli aktywności obejmującej różnego rodzaju usługi terenów wiejskich, począwszy od zakwaterowania, poprzez częściowe lub całodniowe wyżywienie, aż po uczestnictwo w pracach gospodarskich. Polega zatem na wykorzystaniu walorów krajobrazu wiejskiego i uatrakcyjnianiu gościom pobytu poza miastem, stanowiąc alternatywne do rolnictwa źródło dochodu gospodarstwa. Kluczowym dla chcących prowadzić własną agroturystykę jest zatem przygotowanie oferty turystycznej bazującej na lokalnych atrakcjach, związanych z tradycyjnym i pozornie beztroskim życiem na wsi. Bardzo ważna jest też możliwości stworzenia zaplecza noclegowego – którego posiadanie w przypadku gospodarstwa winiarskiego wydaje się wręcz koniecznością

Podstawową formą aktywności zarobkowej w turystyce jest działalność gospodarcza, która może być prowadzona zarówno w formie działalności osoby fizycznej jak też w formie spółek prawa handlowego czy pod inną podmiotowością posiadającą osobowość prawną (stowarzyszenie, fundacja, spółdzielnia). Aktywność gospodarstwa rolnego korzystać może jednak z pewnych przywilejów w tym zakresie i to im poświęcone będą dzisiejsze rozważania.

Jak wszyscy wiemy, zgodnie z art. 6 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 6 marca 2018 r. – Prawo przedsiębiorców – przepisów ustawy nie stosuje się  do wyrobu wina przez producentów będących rolnikami wyrabiającymi mniej niż 100 hektolitrów wina w ciągu roku gospodarczego. Produkcja wina może być zatem prowadzona przez rolników, którzy wytwarzają do 10 000 litrów wina z własnej winnicy w roku, bez rejestracji działalności gospodarczej. To co dla nas najważniejsze w kontekście dzisiejszych rozważań, na podstawie sąsiedniego przepisu z art. 6 ust.1 pkt 2, rejestracji takiej nie wymaga także gospodarstwo agroturystyczne czyli działalność polegająca na wynajmowaniu przez rolników pokoi, sprzedaży posiłków domowych i świadczeniu w gospodarstwach rolnych innych usług związanych z pobytem turystów (jak zwiedzanie winnicy czy degustacja wina). Musimy jednak wiedzieć, że aby powyższe usługi mogły korzystać z takiego przywileju muszą być świadczone wyłącznie przez rolników tj. osoby prowadzącej działalność rolniczą w posiadanym gospodarstwie rolnym. Samo posiadanie domu na wsi zatem nie wystarczy Świadczenie usług w gospodarstwie rolnym powinno być dokonywane w oparciu o zabudowania, grunty i inne zasoby tego gospodarstwa, bez zmiany ich charakteru i naruszenia podstawowej funkcji, czyli zachowanie zdolności do produkcji rolnej w naszym przypadku uprawy winorośli we własnej winnicy (sama produkcja wina działalnością rolniczą nie jest).

Trzeba też zauważyć, że usługi eno/agro-turystyczne są niewątpliwie związane z organizowaniem wypoczynku turystów.  Formalnie, organizatorem turystyki może być jednak jedynie przedsiębiorca. Rolnicy świadczący te usługi nie muszą zatem spełniać warunków przewidzianych przepisami dla organizatora turystyki. Kolejny bonus

Rejestracja winnicy – krok po kroku

NOCLEG W WINNICY

Nakreślona wyżej, nierejestrowana działalność agroturystyczna, pozwala nam zatem na świadczenie szeregu drobnych usług turystycznych takich jak wspomniane już szkolenia, degustacje czy warsztaty ale też na oferowanie naszym gościom posiłków i miejsc noclegowych. Ta ostatnia cześć potencjalnej oferty, wymaga jedynie zgłoszenia obiektów noclegowych do ewidencji prowadzonej przez gminę jak i spełnienia określonych warunków technicznych, sanitarnych i przeciwpożarowych. Sprawy te reguluje ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. o usługach hotelarskich oraz usługach pilotów wycieczek i przewodników turystycznych (Dz.U. 1997 nr 133 poz. 884). Zgodnie z postanowieniami dokumentu (art. 35), poza typowymi obiektami hotelowymi, usługi hotelarskie mogą być świadczone również w innych obiektach, jeżeli obiekty te spełniają minimalne wymagania co do wyposażenia, które określone zostały szczegółowo  w Rozporządzeniu Ministra Gospodarki i Pracy z dnia 19 sierpnia 2004 r. w sprawie obiektów hotelarskich i innych obiektów, w których są świadczone usługi hotelarskie (Dz.U. 2004 nr 188 poz. 1945) – w załączniku nr 7.

Koniecznym jest zgłoszenie wspomnianych budynków do ewidencji innych obiektów w których mogą być świadczone usługi hotelarskie. Ewidencję prowadzi wójt, burmistrz lub prezydent miasta właściwy ze względu na miejsce położenia obiektu a wpis taki jest bezpłatny. Więcej na ten temat znajdziecie TUTAJ.

Oczywiście przepis ten dotyczy wyłącznie najmu pokoi, nie zaś całych domów, domków, przyczep kempingowych czy też pól namiotowych.

DEGUSTACJE W GOSPODARSTWIE

Żadna forma aktywności nie jest tak charakterystyczna dla gospodarstwa enourystycznego jak właśnie degustacja produkowanego przez gospodarza wina.

Degustacje mogą oczywiście dotyczyć także innych produktów wytwarzanych w gospodarstwie lub u zaprzyjaźnionych sąsiadów, jak chleb z własnego wypieku, sery, warzywa i owoce z własnej uprawy, itp. Są one bardzo pożądane przez doceniających autentyczną pracę rąk ludzkich, enoturystów. Kłopot pojawia się gdy przedmiotem degustacji jest wino, czyli napój alkoholowy. Czy jednak to faktycznie wielki problem?

Czytając naszą ulubioną ustawę, z dnia 26 października 1982 r. o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi (Dz.U. 1982 nr 35 poz. 230) przeczytać możemy, iż zakazaną jest promocja napojów alkoholowych -art. 13(1) ust. 1. – których przejawem jest między innymi “publiczna degustacja napojów alkoholowych”. Należy stanowczo rozprawić się z tym mylącym wielu przepisem. Przede wszystkim reklama i promocja napojów alkoholowych zostały w ustawie bardzo precyzyjnie zdefiniowane i nie należy ich rozumieć w znaczeniu potocznym. Promocja z którą mamy zatem do czynienia organizując degustację wina, musi dla swojej bezprawności mieć charakter publiczny ) jest musi być skierowana do nieograniczonego kręgu nieznanych nam adresatów. Goście naszej winnicy nie tylko stanowią grupę zamkniętą ale też zapewne przy odrobinie chęci, znaną nam z imienia i nazwiska. O publicznym charakterze a zatem nielegalności degustacji ni ma tu mowy. Należy też zauważyć, że reklama i promocja napojów alkoholowych, nawet jeśli faktycznie występują nie są zakazane w miejscach wskazanych przez ustawę. Zakazy określone nie obejmują bowiem reklamy i promocji napojów alkoholowych prowadzonej wewnątrz pomieszczeń hurtowni, wydzielonych stoisk lub punktów prowadzących wyłącznie sprzedaż napojów alkoholowych oraz na terenie punktów prowadzących sprzedaż napojów alkoholowych przeznaczonych do spożycia w miejscu sprzedaży – art. 13(1) ust. 9. Nie ma zatem wątpliwości co do dopuszczalności organizowanych w gospodarstwie winiarskim degustacji wina. Zwłaszcza, że praktycznie każdy producent wina posiada zezwolenie na jego sprzedaż detaliczną w miejscu produkcji w którym to najczęściej zorganizowane jest też gospodarstwo agroturystyczne. Sama organizacja degustacji nie wymaga jednak posiadania jakiegokolwiek zezwolenia.

Należy przy tym bezwzględnie pamiętać, że wino podawane gościom podczas degustacji musi być winem oficjalnie i legalnie wyprodukowanym zgodnie z przewidzianymi prawem procedurami. Przede wszystkim musi być to wina wyprodukowane w reżimie akcyzowym, od którego odprowadzono podatek (z banderolą). Podawanie podczas degustacji “wina domowego” nie wchodzi w grę – jako, że przekroczone zostają granice użytku własnego. Jedynym wyjątkiem może być wino niegotowe, w czasie fermentacji (dojrzewania) w kadziach – pokazywane turystom jako ciekawostka technologiczna wprost z kadzi. Obowiązek podatkowy w przypadku produkcji wina z upraw własnych, powstaje bowiem dopiero w momencie zakończenia produkcji, tj. na etapie produktu gotowego.

Nielegalne degustacje?

ŻYWIENIE WINIARSKICH TURYSTÓW

Doskonałym dopełnieniem usługi enoturystycznej jest możliwość zaoferowania naszym gościom także posiłków. Jest to mile widziany dodatek, który niezwykle zwiększa atrakcyjność naszej oferty – zwłaszcza, jeśli oferowany posiłek będzie komplementarny z oferowanym winem i oparty będzie o dobre, lokalne składniki i regionalne specjały. Warto też pamiętać, że poza dobrą kuchnią kluczowa jest też doskonała obsługa

Jak doskonale wiecie, producent wina, produkujący do 1000 hl wina z upraw własnych, nie musi dokonywać zatwierdzenia swojej przetwórni przez Państwową Inspekcję Sanitarną. Wystarczającym dla prowadzenia działalności w zakresie produkcji i sprzedaży detalicznej wina jest sam wpis do prowadzonego przez sanepid rejestru zakładów podlegających kontroli. Przepisy te, wprowadzone w 63 ust 2. ustawy z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia (Dz.U. 2006 nr 171 poz. 1225) zwalniają bowiem tak zdefiniowanego, “małego winiarza” z tego obowiązku (punkt 5). Podobne odstępstwo przewidziano też dla gospodarstw agroturystycznych (punkt 4). Zatwierdzenie zakładu nie jest zatem wymagane od gospodarstw agroturystycznych. Sprawę tę można załatwić dokładnie w ten sam sposób jak w przypadku zgłoszenia w sanepidzie samej produkcji wina.

REJESTRACJA WINNICY #5 – SANEPID

Musimy jednak wiedzieć, że sprzedaż posiłków w ramach usług agroturystycznych dotyczy wyłącznie gości wypoczywających w gospodarstwie. Oznacza to, że nie możemy oferować naszej kuchni osobom, które są zainteresowane wyłącznie tego typu usługą – czyli funkcjonować jak zwykły punkt gastronomiczny. Wówczas koniecznym będzie prowadzenie działalności gospodarczej i przejście związanych z tego typu działalnością procedur.

PODATEK DOCHODOWY

Rolnik prowadzący działalność agroturystyczną może korzystać także z przywileju w zakresie opodatkowania podatkiem dochodowym (PIT). Dochody uzyskane przez rolnika z tytułu wynajmu pokoi gościnnych, w budynkach mieszkalnych położonych na terenach wiejskich w gospodarstwie rolnym, osobom przebywającym na wypoczynku oraz dochody uzyskane z tytułu wyżywienia tych osób są bowiem zwolnione od podatku dochodowego, jeżeli tylko liczba wynajmowanych pokoi nie przekracza 5. 

Oczywiście także korzystanie z tego zwolnienia obejmuje wyłącznie najem pojedynczych pokoi. Budynek mieszkalny musi znajdować naturalnie na terenie gospodarstwa rolnego. Nie budzi też chyba najmniejszych wątpliwości, że samo gospodarstwo rolne musi znajdować się na wsi, a nie w granicach administracyjnych miast.

VAT W ENOTURYSTYCE

Agroturystyka jako taka zakwalifikowana została do kategorii właściwej dla obiektów noclegowych turystycznych i miejsc krótkotrwałego zakwaterowania (PKD 55.20.Z) i jako taka jest opodatkowana stawką VAT w wysokości 8%. Należy jednak mieć na uwadze, że poszczególne usługi w ramach działalności gospodarstwa, niezwiązane wprost z noclegami i wyżywieniem mogą być opodatkowane inną stawką. Pytanie jednak, czy rolnik prowadzący gospodarstwo winiarskie i świadczący usługi enoturystyczne musi płacić podatek VAT?

Zgodnie z art. 113 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz.U. 2004 nr 54 poz. 535) zwalnia się od podatku sprzedaż dokonywaną przez podatników, u których wartość sprzedaży nie przekroczyła łącznie w poprzednim roku podatkowym kwoty 200 000 zł. Rolnicy mają obowiązek ewidencjonowania przychodów, wynikający z przepisów o VAT (choćby po to by uchwycić moment przekroczenia progu) jednak mieszcząc się we wskazanym limicie, podlegać opodatkowaniu VATem, co do zasady nie muszą.  W przypadku klasycznej agroturystyki temat dalszego rozwinięcia nie wymaga. Gdy jednak w naszym gospodarstwie sprzedajemy także wino, sytuacja ulega istotnej zmianie. Zwolnienie podmiotowe o którym mowa wyżej, nie przysługuje bowiem grupie podmiotów, które wymieniono wprost w art. 113 ust. 13 ustawy. Do podmiotów takich zaliczono między innymi producentów towarów opodatkowanych podatkiem akcyzowym – w tym co oczywiste, producentów wina. Rolnikowi produkującemu wino nie przysługuje zwolnienie podmiotowe z podatku VAT, należy zatem stwierdzić, iż ze zwolnienia takiego nie mogą też skorzystać rolnicy prowadząc jednocześnie agroturystykę. 

Sama ewidencja sprzedaży w gospodarstwie enoturystycznym może być prowadzona w oparciu o kasę fiskalną, którą rolnik posiada już zapewne jako sprzedawca detaliczny wina.

Jak ustaliliśmy, prowadzenie gospodarstwa winiarskiego i rozwijanie w oparciu o nie usług enoturystycznych nie musi wiązać się w wielkimi kłopotami praktycznymi. Bez rejestracji działalności gospodarczej możemy uprawiać małą winnicę, produkować i sprzedawać pochodzące z niej wino a także gościć i karmić turystów. Jest zatem całkiem dobrze

Pamiętajcie jednak, że kluczowym elementem omówionego tu zwolnienia pozostaje “związek z pobytem turystów”. Wynajmowanie miejsc noclegowych albo też świadczenie usług małej gastronomii, cateringu czy też  organizowanie imprez nie związanych z wypoczynkiem dla turystów, takie jak przyjęcia okolicznościowe, szkolenia czy konferencje – będzie już działalnością gospodarczą a zatem wymagać będzie rejestracji i przejścia przez dodatkowe procedury.

The post Świadczenie usług enoturystycznych first appeared on Paragraf w kieliszku.

Zarówno polskie wino jak i piwo rzemieślnicze są przykładem produktów, których powstanie zawdzięczamy ludzkim pasjom. W obu tych przypadkach niewiele wyrachowania i czysto biznesowych kalkulacji, wiele jednak osobistego zaangażowania, dzielenia się swoimi artystycznymi wręcz koncepcjami, zachęcania do współdzielenia szczęśliwego stylu życia. Konsumenci obu kategorii napojów też zdają się wyróżniać podobnymi cechami. Ciekawością świata, otwartością na różne smaki i sensoryczne doznania, chęcią zdobywania wiedzy czy też tęsknotą za niepospiesznym spędzaniem czasu i pracą rąk ludzkich. Odległe jak się może zdawać, ścieżki wiodące pasjonatów drogą piwnych manufaktur i urokliwych winnic, łączą się jednak w sposób wyjątkowo zgodny.

Piwo i wino to dziś coś więcej niż tylko towar, napój alkoholowy, który spożywa się bez większej uwagi. To dziś styl życia i obszar zainteresowań, który powoduje nieodpartą chęć poznania nie tylko smacznego efektu ale i jego przyczyny. Wiele osób odwiedza zatem browary i winnice, oglądając miejsca produkcji, poznając technologię, rozmawiając z piwowarami i winiarzami. Enoturystyka i biroturystyka to zyskujące na popularności i powadze, gałęzie turystyki. Doskonale promujące konkretne marki i producentów ale przede wszystkim pozwalające sięgnąć konsumentom do warsztatu pracy swoich ulubionych twórców, spędzenia czasu w doskonałym towarzystwie, cieszenia się urokami życia

Browar MiedziankaTym, którzy cieszyć potrafią się życiem we wszystkich jego wymiarach i nie przedkładają jednego z trunków nad inne ucieszy zapewne dzisiejsza zapowiedź. Na przeciw wyszło im bowiem Stowarzyszenie Winnice Dolnośląskie wraz z Dolnośląskim Stowarzyszeniem Browarów Rzemieślniczych, które ze środków Urzędu Marszałkowskiego powołało Dolnośląski Szlak Piwa i Wina, który już dziś łączy 17 winnic i 16 browarów.

Wymierną korzyścią powstania szlaku jest wytypowanie i usystematyzowanie najciekawszych miejsc na mapie Dolnego Śląska. Działa już strona internetowa szlaki, pojawiły się także drukowane mapy prowadzące nas rzemieślniczym szlakiem. Powstała usystematyzowana informacja o ciekawych miejscach, w których można napić się dobrego piwa, wspaniałego wina a także skorzystać z oferty typowo turystycznej, ciesząc dobrymi, lokalnymi potrawami i nocując w urokliwych miejscach.

Zachęcam też do odwiedzenia już istniejącej strony informacyjnej przedsięwzięcia www.dspiw.pl

Do zobaczenia na piwno-winiarskich ścieżkach Dolnego Śląska, które ja odwiedzam zawsze z największą radością

The post Dolnośląski Szlak Piwa i Wina first appeared on Paragraf w kieliszku.

Jak się okazuje, podróż ze słonecznego Podkarpacia do nieco pochmurnej, lecz równie ciepłej Chorwacji nie zajmuje zbyt wiele czasu (co ciekawsze, stan dróg poprawia się w sposób motywujący wraz z przekroczeniem każdej kolejnej granicy). Przejechaliśmy dość szybko przez bratnią Słowację, minęliśmy (nie bez pokusy) światowej sławy regiony winiarskie Węgier by ostatecznie pozwolić, znudzonej nieco bezsensownością wykonywanej pracy, chorwackiej straży granicznej na wpuszczenie nas do swojego pięknego kraju. Inauguracja naszego pobytu (jak przystało na wyznawców Dionizosa) rozpoczęła się od uczty. Doświadczenie następnych dni pokazało dobitnie, że, gościnność naszych gospodarzy, okazana podczas powitalnych uroczystości w stolicy, była niczym w stosunku do tego co czekać nas miało już w otoczeniu winnych krzewów. Z sympatii i wdzięczności dla gospodarzy, warto wspomnieć choćby w kilku słowach o winiarstwie chorwackim w okołostołecznym wydaniu.

UROKI KONTYNENTALNEJ CHORWACJI

Warto podnieść już na wstępie, że winiarska Chorwacja składa się z dwóch zasadniczych części: nadmorskiej oraz kontynentalnej. Chorwacja nadmorska to przede wszystkim sławne na całym świecie regiony winiarskie, takie jak Dalmacja czy Istria. Kontynentalna część obejmuje zaś nie mniej ciekawą Sławonię oraz odwiedzany przez nas region Plešivica.

Jak powszechnie wiadomo, uprawy winorośli na terenach dzisiejszej Chorwacji istniały już na setki lat przed powstaniem Imperium Rzymskiego, jednak początek winiarstwa jako istotnej gałęzi rolnictwa datuje się na okres osadnictwa greckiego, czyli początek V wieku p.n.e. O ile poźniejsza turecka okupacja niemalże zniszczyła tutejszą kulturę winiarską o tyle jej renesans, trwający aż do tragicznej epidemii filoksery, zawdzięcza Chorwacja darzącym wino znacznie większym uznaniem Habsburgom. Jak wtedy tak i dziś, winiarstwo chorwackie znów musi się odradzać. Tym razem po czasach socjalistycznej Jugosławii, w której wino było zwykłym produktem przemysłowej jakości. Ponowny rozwkit, zapoczątkowany w latach 90’tych trwa z niemałyni sukcesami do dziś, czego efekty można obserwować podczas wizyty w tym pięknym kraju.

Region w którym mieliśmy okazję gościć, zlokalizowany jest w bezpośrednim sąsiedztwie chorwackiej stolicy. Głowne ośrodki tej historycznej apelacji, to miasta Jastrebarsko i Samobor będące na trasie tutejszej, bardzo bogatej ścieżki enoturystycznej. Tutejsze wina tworzą bardzo szeroki wachlarz ofertowy. Od prostych win stołowej jakości, poprzez poprawne rynkowe wina z międzynarodowych szczepów wytwarzane w nowoczensych winiarniach, aż po ciekawe wina produkowane tradycyjnymi metodami i eksperymenty z zapożyczaniem cudzych lecz równie szlachetnych tradycji, jak maceracja w amforach. Większość produkowanych tutaj win to wina białe. Obok modnych, międzynarodowych szczepów takich ja Gewürztraminer, Pinot Blanc, Chardonnay i Sauvignon Blanc spotkać możemy także endemiczne odmiany uprawiane tutaj od wieków. Zdecydowanie najlepszym profilem produkcji, przynoszącym nadto doskonałe efekty, jest produkcja win musujących – najbardziej chyba ciekawych, pokazujących kunszt i ambicję lokalnych winiarzy. Tutejsze, odradzające się winiarstwo przypomina nieco to tworzące się dopiero w naszym kraju. Może nie pod względem wolumenu ogólnej produkcji czy doskonałych klimatycznych warunków ale ze względu na to, że znakomita większość gospodarstw winiarskich to małe, maksymalnie kilkuhektarowe parcele, uprawiane najczęściej ręcznie. Odbija się to w sposób oczywiscie pozytywny na jakości tutejszego wina oraz wspaniałej a oczekiwanej przez enoturystów atmosferze małej, dopieszczonej przez gospodarza winiarni. O konkretach jednak nieco dalej.

MAŁY PRZEGLĄD TUTEJSZYCH PRODUCENTÓW

Wspomniana już gościnność lokalnych winiarzy przypomniała nam o słowiańskim rodowodzie tego wyraźnie południowego narodu. Odwiedzając lokalnych producentów mieliśmy okazję obejrzeć to co w regionie najciekawsze a przynajmniej najlepiej przygotowane enoturystycznie

Šember

Interesujący producent ciekawych, choć możliwie bezpretensjonalnych win musujących, dysponujący stosunkowo małą ale dobrze wyposażoną winiarnią, tworzącą rzemieślniczy klimat wokół produkowanych tam Pjenušaców. Część win dojrzewa w dużych, dębowych beczkach co nadaje im charakteru właściwego dla win w “starym stylu”, bez nowomodnej, nadmiernej niekiedy owocowej lekkości i niewątpliwie cieszy też oko turysty. Jak na kraj w którym słońce przesadnie wzmacnia charakter większości win białych, perliste efekty pracy tutejszych winiarzy zachowują dobrą harmonię mimo nieco mniejszej, niż typowa, kwasowości.

Podstawowe wino to kupaż Chardonnay, Pinot Blanc oraz lokalnego Plavec Žuti (10%), produkowane metodą tradycyjną (3 lata na osadzie). Wino o o ciemnosmłomkowej barwie,  wyraźnie terpenowym aromacie i dobrej pienistości. W ustach lekko pikantne, rześkie, dostarczające radosci picia ale niestety dość płytkie. Trzeba przyznać, że jest to wino przyjemne i całkowicie poprawne ale zapowiedź gospodarza podniosła nadmiernie poprzeczkę naszych degustacyjnych oczekiwań co zaowocowało w ostatecznym rozliczeniu małym rozczarowaniem.

Wina spokojne też nie porywają… Riesling (reński) zdawał się zaspokajać potrzeby wiernych fanów tego szczepu. Był trudny ale ambitny, jednoznacznie ciekawy choć radość dostarczona przez pociągające aromaty ziemii, mchu, ropy naftowej, stępiona została przez wrażenie lekkiej oksydacji i poczucie braku należytego wykończenia dzieła. Pinot Noir o typowym, jasnorubinowym kolorze, przedstawił się niestety dość wątłym nosem i równie słabymi ustami. Wino wyraźnie niezcharmonizowane, zbyt wodniste i przytłoczone nadmiernym alkoholem.

Ciban

Właściwe dla tej okolicy świetne przygotowanie enoturystyczne, ciekawa historia, siła lokalnej wspólnoty i dobre wina z pokazowej winnicy. Po przealkoholizowanej serii przeciętnych win białych i rożowych, uwagę skupił na sobie Cabernet Sauvignon (i znów rocznik nie zachował się w notatkach :/). Owoce leśne, domowe powidła i tytoń dominowały w intensywnym aromacie. Zmysł smaku drażniony zalotnie delikatną pikantnością, soczystą owocowością i nienatrętną beczką. Zrównoważone, przyjemne wino o lekko słodkim finiszu.

Korak

Jak nas poinformowano z nieukrywaną dumą – jeden z najlepszych winiarzy Chorwacji. Winiarnia otoczona ze wszech stron winnicami, których rzędy ozdobiono pragmatycznie ale i urokliwie krzewami róży. Wina niewątpliwie ciekawe choć z nóg zwalało bardziej tempo przygotowanej tu degustacji, wieńczącej wypełniony już dotąd licznymi atrakcjami dzień. Styl międzynarodowy bez zbędnych szaleństw z lokalnymi odmianami. Poprawnie, frontem do konsumenta.

Šoškić

Wspaniała gościnność, rewelacyjna impreza z lokalną muzyką na żywo wieńcząca ciężki, degustacyjny dzień. Wino chyba też było dobre

Jagunić

Duża restauracja na urokliwym wzgórzu, otoczonym tradycyjnie obsadzonymi winnicami (gęste nasadzenia przy palikach). Kompilacja winnych tradycji i turystycznej nowoczesności, nieco chyba przeinwestowana (niedaleko już do granicy dobrego smaku). Wina proste, pozostawiająca dobre wspomnienia.

Portugizec 2013 – wino stołowe, opakowane w litrowe butelki. Prosty, niemalże banalny, klaret. Rubinowy kolor, dojrzałe wiśnie narzucające się wszystkimi zmysłami. Soczyste, lekko garbnikowe, bardzo ale to bardzo pijalne. Müller-Thurgau 2013 – przyjemnie łagodny (jak na tutejsze wina białe), aromatyczne, cytrusowo-miodowe, otwiera się, zmierzając uwodzicielsko w kierunku owoców tropikalnych. Traminer 2012 w wersji wytrawnej i słodkiej. Ten pierwszy potężnie aromatyczny, o długim, słodkim finiszu, kremowy, dobrze poukładany. Jego słodki odpowiednik bogatszy o aromaty rodzynek i kandyzowanych owoców, w ustach niestety płytki, gasnący, o zbyt małej jak na tę ilość cukru kwasowości. Pinot Sivy (Pinot Gris) z tego samego rocznika (pospieszne notatki pozostawiają cień wątpliwości), szaro-łososiowe, przesadnie alkoholowe, z gorzkim finiszem, na domiar złego przesiarkowane – jednym słowem mała wpadka

Tomac

Stara winiarnia i winnica z dużymi tradycjami. Świetne zaplecze enoturystyczne i porywające idee aktualnych włodaży. Wrażenie robią tutejsze wina musujące. Metoda klasyczna i wieloletnie leżakowanie na osadzie przy dobrej dojrzałości winogron ze starych krzewów, owocują doznaniami perlistej kremowości godnej szampanów. Koszt tej musującej uczty waha się zaś w granicach 10-15 Euro! Wina bezwzględnie ciekawe i warte szczególnej uwagi, nie tylko dla bąbelkowych fanatyków

Po dokładnym zwiedzeniu ciekawej, iście “szampańskiej” piwnicy, mogłem zdegustować Pinot Noir w musującej wersji Rose. Wino rześkie, subtelne, czyste, jednoznacznie harmonijne i ułożone a posiadające przy tym pazur wyrazistej osobowości. Najlepsze wino musujące tego domu zostało misternie spakowane i przywiezione do kraju – wciąż czeka na chwilę pozwalającą na krótką refleksję, której (jak wierzę) jest godne. Od musiaków oderwać mogło autora tylko zjawisko nadzwyczajne i takie też zostało zachowane przez gospodarzy na sam deser. Z nieukrywaną radością zasugerowali abyśmy spojrzenia nasze skierowali na pobliską wiatę. Lekki dach skrywał wśród równego bruku kamienne płyty, które mogły być jedynie swoiście zlokalizowanymi studzienkami kanalizacyjnymi lub… zakopanymi tam amforami!

Ufam, że enomaniaków odwiedzających naszą rodzimą Winnica Płochockich, spotka tak wiele radości jak nas, oczarowanych tym wspaniałym odkryciem. Reński Riesling, jak przystało na wino pomarańczowe, był winem absolutnie niestandardowym. Ciemnozłota barwa zdradzała zamierzone efekty długiej maceracji w kwewri. Bukiet niezwykle złożony z dominującą nutą żywicy, orzecha włoskiego i migdałów. W ustach niestety nieco rozczarowywał ale któż mówił, że to wino do prostackiego picia. Jako utwór stworzony do zachwytu nad formą, wykonał doskonale powierzone mu zadanie. Czerwony Pinot Noir z sąsiedniej amfory, nabierał charakteru w bardziej swojskiej atmosferze, patynując się w dużej beczce z nowego dębu. Piękny złożony bukiet, w ustach soczyste owoce leśne. Jeszcze zbyt szorstkie, zbyt tęgie jak na tę subtelną odmianę. Pozostaje ufać, że i tym razem czas uleczy wszystkie młodzieńcze rany.

Filipec

Największą choć swoistą ciekawostką odwiedzanego Samoboru była wizyta w tej szczególnej winiarni. Produkowane jest tu wino nietypowe. Zgodnie ze starą, rodzinną recepturą wino zaprawia się niezwykle intensywną mieszanką ziół. Dla spotęgowania swoistości całego miejsca, produkuje się tu równie tradycyjną… musztardę

Wizytę w tutejszych winiarniach szczerze polecam, niezwykle przyjazny klimat i gościnność tutejszych gospodarzy są szczególnym doświadczeniem a wino… to kwestia gustu Z całą pewnością w mnogości jest siła i każdy znajdzie coś co w sposób szczególny uraduje jego zmysły. Zapraszam także do lektury relacji Pawła Lisaka ze Stowarzyszenia Winiarzy Podkarpacia, który w bardziej lapidarnej ale i konkretniejszej formie opisuje naszą wyprawę.

The post Winiarskie okolice Zagrzebia first appeared on Paragraf w kieliszku.