Spotykamy się w PIĄTEK, 27 października 2020 roku o godzinie 19:00.

UWAGA! Wprowadzamy też małe zmiany organizacyjne.

Dla usprawnienia komunikacji ale też w celu dostarczenia Wam dodatkowej wartości po spotkaniu, na LIVE należy się wcześniej zapisać. 

Formularz zapisu na spotkanie znajdziecie TUTAJ.

Strona wydarzenia na FB jest już dostępna pod tym LINKIEM.

Jeśli nie chcecie przegapić podobnych wydarzeń, pamiętajcie aby zapisać się na nasz ALERT PRAWNY

Do zobaczenia!

NAGRANIE SPOTKANIA

The post LIVE Z PARAGRAFEM – błędy na etykietach napojów alkoholowych first appeared on Paragraf w kieliszku.

Wstęp na konferencję jest możliwy po wcześniejszym zgłoszeniu mailowym: p.iwanek@piwoicydr.pl

Aktualności z wydarzenia dostępne TUTAJ.

Oczywiście będę uczestniczył w tym niecodziennym wydarzeniu, zachęcając do udziału także i Was

Do zobaczenia w Warszawie!

The post Czas na polskie cydry rzemieślnicze – konferencja first appeared on Paragraf w kieliszku.

WINA, MIODY, CYDRY

Produkcja wina (rozumianego jako gronowe), wszelkiego rodzaju win owocowych, cydrów, perry oraz wielu innych, im podobnych fermentowanych napojów winiarskich (art. 3 ust. 1 poniższego przepisu), regulowana jest ustawą z dnia 12 maja 2011 r. o wyrobie i rozlewie wyrobów winiarskich, obrocie tymi wyrobami i organizacji rynku wina (Dz.U. 2011 nr 120 poz. 690). Jak wyłącza już sama ustawa w art. 1 ust. 2 – przepisów ustawy nie stosuje się do wyrobów winiarskich wyrobionych domowym sposobem na użytek własny i nieprzeznaczonych do wprowadzenia do obrotu.

Przepisów związanych z rejestracją działalności regulowanej w zakresie produkcji wyrobów winiarskich (rozliczne obowiązki formalne w tym przede wszystkim wpis do stosownego rejestru), nie będzie zatem dotyczyła produkcji domowej jeśli ta będzie spełniała łącznie kilka przesłanek:

• domowy sposób wytworzenia (niezbyt precyzyjne ale i niekłopotliwe w praktyce określenie)
• użytek własny (to jeszcze sobie wyjaśnimy)
• nie na sprzedaż (co chyba oczywiste)

Podobny katalog przesłanek, których spełnienie wyłącza stosowanie przepisów, zawiera w tym zakresie, ustawa z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym (Dz.U. 2009 nr 3 poz. 11). Ta w art. 47 ust. 1 pkt 3, zwalnia z ogólnego obowiązku produkcji w składzie podatkowym: piwa, wina i napojów fermentowanych, wytwarzanych domowym sposobem przez osoby fizyczne na własny użytek i nieprzeznaczonych do sprzedaży.

Poza wyłączaniem produkcji domowej z obowiązku produkcji w składzie podatkowym, wina domowe korzystają także ze zwolnienia z samej akcyzy. Rozporządzenie Ministra Rozwoju i Finansów z dnia 24 lutego 2017 r. w sprawie zwolnień od podatku akcyzowego (Dz.U. 2017 poz. 430) zwalnia z tego uciążliwego podatku piwo, wino i napoje fermentowane, wytworzone domowym sposobem przez osoby fizyczne na własny użytek i nieprzeznaczone do sprzedaży (§ 8).

Jak łatwo zauważyć, warunki wyłączeń dla produkcji domowej pokrywają się w powyższych przepisach. Jedyną, dodatkową przesłanką wprowadzaną przez prawo akcyzowe jest ograniczenie kręgu osób korzystających z tego zwolnienia jedynie do osób fizycznych.

Rejestracja winnicy – krok po kroku

PIWO

Produkcja piwa nie doczekała się w polskim porządku prawnym, swojej własnej ustawy, tak jak ma to miejsce w przypadku wina. Należy jednak zauważyć, że przesłanki wyłączenia z obowiązku produkcji w składzie podatkowym oraz zwolnienia z samej akcyzy dotyczą także produkcji piwa.

Naturalnie musimy nadal spełniać wszystkie wymagane prawem warunki (łącznie!) – nasza produkcja domowa musi być zatem wytwarzana przez nas na własny użytek i nieprzeznaczona do sprzedaży.

NALEWKI 

Nalewki owocowe produkowane na bazie alkoholu etylowego o mocy objętościowej alkoholu poniżej 80% są klasyfikowane jako wyroby spirytusowe i jako takie objęte są ustawowym wykazem wyrobów akcyzowych, do których stosuje się procedurę zawieszenia poboru akcyzy i których produkcja musi odbywać się w składzie podatkowym. W domowych warunkach, nalewki wytwarza się jednak co do zasady z zakupionego alkoholu, od którego odprowadzono już akcyzę, możemy skorzystać ze zwolnienia z powyższego obowiązku produkcji w składzie. Zgodnie bowiem z przepisem określonym w art. 41 ust. 1 pkt 1, produkcja nalewek z wykorzystaniem alkoholu etylowego z zapłaconą akcyzą, jest czynnością opodatkowaną podatkiem akcyzowym, która nie musi być jednak dokonywana w składzie podatkowym.

Także samych przepisów ustawy o wyrobie napojów spirytusowych oraz o rejestracji i ochronie oznaczeń geograficznych napojów spirytusowych (Dz.U. 2006 Nr 208 poz. 1539), z dyspozycji zawartej w niej samej (art. 2) nie stosuje się do napojów spirytusowych wytworzonych domowym sposobem, na własny użytek i nieprzeznaczonych do obrotu. Napojem spirytusowym jest w tym przypadku oczywiście sama nalewka – nie zaś służący do jej produkcji spirytus (nie ma tak dobrze :P). O tym jednak dalej.

Nalewkowy ambaras

DESTYLATY

Tematyka ta zawsze rozpala umysły żądnych alkoholu w swojej najczystszej, niemalże doskonałej formie Dobrych wieści jednak nie mam. Wbrew rozlicznym mitom (nie, “…kolega policjant mówił, że wolno dla siebie…” nie jest żadnym źródłem prawa). Produkcja alkoholu etylowego, bo z tym zdarzeniem mamy formalnie do czynienia, nie jest prawnie dopuszczalna, nawet na użytek własny. Ustawodawca zwyczajnie nie przewidział zwolnień dla tego typu produkcji na użytek własny. Nie ma zatem żadnego przepisu, którym można podpierać rzekomą legalność bimbrownictwa.

GRANICE UŻYTKU WŁASNEGO

Dyrektywa Rady 92/83/EWG z dnia 19 października 1992 r. w sprawie harmonizacji struktury podatków akcyzowych od alkoholu i napojów alkoholowych w celu zagwarantowania uczciwego stosowania zwolnień od podatku państwa członkowskie mają prawo zwolnić od podatku akcyzowego piwo, wino oraz inne napoje przefermentowane, niemusujące i musujące produkowane przez osoby fizyczne i konsumowane przez producenta, członków jego rodziny lub jego gości, pod warunkiem że nie dokonuje się ich sprzedaży. Precyzyjny zapis konsumowane przez producenta, członków jego rodziny lub jego gości w polskim prawie odnalazł się w dość kłopotliwej formie na własny użytek.

Zasady wykładni prawa pozwalają spojrzeć na problem użytku własnego przez celowość jego wprowadzenia, a zatem na nieco mniej lapidarną dyrektywę. Trzeba zatem przyjąć, iż użytek własny sprowadza się do konsumpcji:

• własnej producenta
• członków rodziny producenta
• gości producenta

a zatem wyłącznie w sytuacjach bardzo prywatnych, w towarzystwie osób z którymi mamy poufałe stosunki. Wykluczone jest podawanie alkoholu domowego gościom naszych restauracji czy hoteli, na festynach, publicznych przeglądach, targach, itp. wydarzeniach. Jeśli przekroczymy granice użytku własnego, wykroczymy też poza jedną z przesłanek zwalniających nas z całego szeregu obowiązków komercyjnej produkcji.

Na potrzeby własne…

Mam nadzieję, że dzisiejszy wpis pomógł Wam zorientować się nieco w granicach legalności domowej produkcji trunków. Odpowiedzi na więcej pytań w tym temacie znajdziecie oczywiście na stronie www.prawoalkoholowe.pl, na którą serdecznie Was zapraszam  

The post Legalna produkcja alkoholu na potrzeby domowe first appeared on Paragraf w kieliszku.

W Serwisie znajdziecie między innymi STREFĘ WIEDZY a w niej już w tej chwili, bazę ponad 100 pytań, które zadajecie nam najczęściej! Oczywiście znajdziecie tam także odpowiedzi Przyjęliśmy konwencję maksymalnej precyzji. Każde z pytań zostało zadane tak aby można na nie odpowiedzieć definitywnie, TAK lub NIE, uzupełniając oczywiście tę skrajnie lapidarną formę o krótkie uzasadnienie i źródła prawne.

Baza wiedzy będzie naturalnie rosnąć z każdym tygodniem! Serdecznie zachęcam Was zatem także do bezpłatnej subskrypcji naszego ALERTU PRAWNEGO. Jest to biuletyn informacyjny, w którym będziemy mogli poinformować Was o nowych przepisach, planowanych zmianach prawa a także o nowych pytaniach w Serwisie, naszych wpisach blogowych i publikacjach a także przekazać Wam informację o przygotowanych dla Was promocjach i produktach.

Z całą pewnością nasza kreatywność będzie podążać za Waszymi potrzebami z którymi spotykamy się każdego dnia. Zapraszam do częstych odwiedzin

WWW.PRAWOALKOHOLOWE.PL

The post Nowy projekt z paragrafem first appeared on Paragraf w kieliszku.

Z zastrzeżeniem pewnych wskazanych w dokumencie wyjątków, na produktach spożywczych obowiązkowe jest podawanie rozlicznych danych szczegółowych, w tym wszelkich składników lub substancji pomocniczych w przetwórstwie wymienione w załączniku II lub uzyskanych z substancji lub produktów wymienionych w załączniku II, powodujące alergie lub reakcje nietolerancji, użyte przy wytworzeniu lub przygotowywaniu żywności i nadal obecne w produkcie gotowym, nawet jeżeli ich forma uległa zmianie (art. 9 ust. 1 lit. c).

Tak zdefiniowane alergeny, wymienione zostały we wskazanym już wyżej, załączniku nr II do rozporządzenia. Do substancji tego typu, stosowanych przy produkcji napojów alkoholowych, zaliczymy przede wszystkim:

• Dwutlenek siarki i siarczyny w stężeniach powyżej 10 mg/kg lub 10 mg/litr w przeliczeniu na całkowitą zawartość SO2 dla produktów w postaci gotowej bezpośrednio do spożycia lub w postaci przygotowanej do spożycia zgodnie z instrukcjami wytwórców (wina, cydry, itp).
• Zboża zawierające gluten, tj. pszenica, żyto, jęczmień, owies, orkisz, kamut lub ich odmiany hybrydowe, a także produkty pochodne (większość piw).
• Mięczaki i produkty pochodne (oyster stout).

Informacja o zawartości takich substancji, powinna pojawić się na w wykazie składników (art. 21 ust. 1 lit. a) i zostać wyraźnie podkreślona za pomocą pisma odróżniającego ją od reszty wykazu składników, np. za pomocą czcionki, stylu lub koloru tła (art. 21 ust. 1 lit. b). Obowiązek ten będzie dotyczył większości produktów spożywczych.  Wyjątkiem od tej zasady będą jednak napoje o zawartości alkoholu wyższej niż 1,2 % objętościowo. Wykaz składników nie jest zatem obowiązkowy w przypadku większości napojów alkoholowych (art. 16 ust. 4). Nie oznacza to oczywiście, że producent napojów alkoholowych nie może umieścić wykazu składników (najczęściej skład dobrowolnie podają na etykietach producenci piwa). Jeśli producent zdecyduje się na ten krok musi jednak pamiętać o przestrzeganiu wszystkich, związanych z tym obowiązków.

Oznaczanie alergenów w napojach w których zrezygnowano z podawania wykazu składników, wykonywane jest poprzez umieszczenie frazy zawierającej słowo „zawiera”, po którym podana jest nazwa substancji będącej alergenem – np. “zawiera siarczyny” czy “zawiera słód jęczmienny”. Nie istnieje tu zatem obowiązek dodatkowego, graficznego wyróżnienia alergenu.

Formalna strona etykiety

Trzeba jednak zwrócić uwagę, że to nie koniec obowiązków w zakresie wyjątkowo drobiazgowych przepisów o znakowaniu żywności. Dnia 13 lipca 2017 r. Komisja Europejska opublikowała zawiadomienie (nr C(2017) 4864 final), dotyczące przekazywania informacji o substancjach lub produktach powodujących alergie lub reakcje nietolerancji, wymienionych w załączniku II do rozporządzenia (UE) nr 1169/2011 w sprawie przekazywania konsumentom informacji na temat żywności.

Jak wskazuje sam wspólnotowy legislator, celem zawiadomienia była pomoc przedsiębiorstwom i organom krajowym w stosowaniu nowych wymogów znanego nam już rozporządzenia nr 1169/2011, dotyczących oznaczania obecności niektórych substancji lub produktów powodujących alergie lub reakcje nietolerancji (art. 9 ust.1 lit. c i załącznik II do rozporządzenia).

Tłumacząc na nieco bardziej przyswajalny język, Komisja Europejska postanowiła wyjaśnić producentom żywności w możliwie zrozumiałej formie (jak na biurokratyczną UE), w jaki sposób realizować w praktyce konkretne przepisy omawianego wyżej rozporządzenia 1169/2011, w którym ustalono zasady oznaczania produktów spożywczych. W tej swoistej instrukcji znajdziemy między innymi zapis:

“W przypadku żywności zwolnionej z obowiązku podawania wykazu składników (np. wino), ale stosowanej jako składnik w wytwarzaniu lub przygotowywaniu innej żywności, w której podaje się wykaz składników, należy podkreślić alergeny w tej żywności, tak aby odróżnić je od pozostałych składników w wykazie (art.21 ust.1). 

W tej nieco zagmatwanej formie, chodzi przede wszystkim o pewną szczególną sytuację gdy do wyprodukowania żywności, co do której istnieje obowiązek informowania o składzie, zastosowano nie wprost środek będący alergenem ale inny produkt żywnościowy taki alergen zawierający. Dla przykładu, jeśli wytworzymy potrawę przy której produkcji użyto wina, zawierającego legendarne siarczyny lub piwa w składzie którego znajdziemy gluten.

Oznaczenie powinno wyglądać wówczas w sposób następujący:

“Składniki: … wino (zawiera siarczyny)”

przy czym słowo „siarczyny” jest w tym przypadku podkreślone lub wyróżnione. Warto też pamiętać, że wykaz składników powinien rozpoczynać się lub być poprzedzony właściwym nagłówkiem, który składa się z wyrazu „składniki” lub zawiera ten wyraz.

Piotr Przybek (enolab.pl) – dziękuję za zwrócenie uwagi na problem i inspirację do powyższego artykułu

The post Podkreślać czy nie? first appeared on Paragraf w kieliszku.

Warzelnia browaru wyprodukowana została przez amerykańską firmę Psychobrew i jest to częściowo zautomatyzowany sprzęt typu Recirculating Infusion Mash System z ogrzewaniem gazowym.  Jednorazowe wybicie (wielkość warki) to 6,4hl z możliwością uwarzenia połowy (3,2hl). Recyrkulacja brzeczki oraz filtracja odbywa się przy pomocy pomp oraz sita szczelinowego, zaś chłodzenie na wymienniku płytowym z możliwością precyzyjnego natleniania brzeczki.

Browar wyposażony jest w śrutownik renomowanej firmy Sommer. Piwo fermentuje zarówno w typowych dla piwowarstwa unitankach jak także w zbiornikach znanych z praktyki winiarskiej.

Co zainteresuje zapewne Czytelników, którzy zdecydowanie opowiadają się za winem, browar posiada dwie drewniane kadzie fermentacyjne o pojemności 35hl które służyły dzielnie w znanej wszystkim morawskiej winiarni Vinařství U Kapličky (pamiętacie ją zapewne z filmu Młode Wino/Bobule).

Leżakujemy także piwa w beczkach po winach (w tym winach polskich!) oraz destylatach

Wszystkich chętnych do spróbowania szlachetnego urobku wyżej nakreślonej infrastruktury, zapraszamy już w najbliższy piątek zapraszamy do krakowskiego multitapu Weźże Krafta na pierwszą w naszej właśnie rozpoczynającej się przygodzie, piwną premierę.

Na dobry początek naszej znajomości przygotowaliśmy dla Was absolutne klasyki piwnej rewolucji:

APA – Klasyczne, proste, lekkie i wyjątkowo dobrze pijalne piwo na każdą okazję. Postawiliśmy na dwie odmiany chmielu – Citra oraz Mosaic. Dzięki temu, przy zachowaniu pełnego balansu pomiędzy goryczą i słodowością, cieszy wyraźnymi nutami białych owoców, oraz soczystych cytrusów.

IPA – Sztandar piwnej rewolucji. Styl piwa, który urzekł i przeprowadził przez rubikon miliony wielbicieli koncernowych lagerów. Tu użyliśmy poza już wcześniej wspomnianymi Mosaic i Citra, Columbus oraz konkretną porcję Amarillo. Solidnie zbudowane piwo pełne wyrazu, atakujące nasze zmysły nawałnicą zapachów dojrzałych pomarańczy, mandarynek i owoców tropikalnych.

Witbier – Belgijska klasyka z nowofalowym dodatkiem. Odzyskany po latach, historyczny wariant piwa pszenicznego z dodatkami skórek gorzkiej i słodkiej pomarańczy, oraz aromatycznych ziaren indyjskiej kolendry. Wzbogacony został trawą cytrynową, która nadaje mu dodatkowego wymiaru.

Wszystkich chętnych odsyłam do WYDARZENIA na popularnym portalu społecznościowym

Do zobaczenia podczas piątkowej premiery lub w niezliczonych, dobrych pubach piwnych w całym kraju

Wielbiciele wszelkich kraftów łączcie się!

The post Browar Dwie Wieże first appeared on Paragraf w kieliszku.

Jak dowiedzieliśmy się przedwczoraj z doniesień prasowych – rząd, którego członkowie mają śmiałość fotografować się wśród winiarzy i wykrzykiwać hasła “wspieramy polskie winiarstwo” – chce zwiększyć wysokość akcyzy na wino. Hipokryci, którzy klepiąc nas po ramieniu, chwaląc nasze wino przyznają, że Polska jest pełnoprawnym, europejskim krajem winiarskim, zdają się zapominać, że w pełnoprawnych, europejskich krajach winiarskich dominuje ZEROWA stawka akcyzy! Nieco inaczej wygląda już sytuacja piwa ale także i w tym segmencie rynku, polskie piwo (w szczególności to rzemieślnicze) to najtańszych w Europie nie należy.  Zdaniem Agencji zwiększenie akcyzy (poza oczywistym lecz zapewne chwilowym skokiem dochodów budżetu państwa) zmniejszy dostępność alkoholu co realizuje cel ustawy o wychowaniu w trzeźwości. Także i na tym polu PARPA zdaje się zapominać o tym, że rynek sam się reguluje i bolszewickie zamysły ręcznego sterowania gospodarką zawsze w ostatecznym rozliczeniu palą się na panewce. Konsument, który może pozwolić sobie na wino czy piwo droższe o kilka złotych, zgodnie z ukrytą intencją rządu, zostanie dawcą dla niewydolnego budżetu państwa. Konsument, który takiego wydatku nie zniesie wybierze zapewne dobra substytucyjne gorszej jakości, zasilając oczywiście budżet państwa (rząd zawsze wygrywa) i kasy realnie rozpijających społeczeństwo i bezkarnie łamiących zasady prawa koncernów.

Nikt się nie spodziewał świętej prohibicji… na stadionie

Państwowa Agencja Rozwiązywania Problemów Alkoholowych z braku poważniejszych zajęć i trosk zdaje się wpadać z marazmu w panikę. Wszak by udowodnić swoją przydatność trzeba wykazać się w walce z problemem co tej instytucji ewidentnie nie wychodzi. Najwyraźniej poważniejszych problemów brakuje skoro agencja rządowa powołana do walki z alkoholizmem wspiera działania najbardziej patogennej części przemysłu alkoholowego i popiera inicjatywy, które mogą cofnąć lub osłabić tak korzystną zmianę profilu spożycia alkoholu w Polsce.

W zasadzie nie ma tu szczególnego powodu do zdziwienia. Instytucja powołana blisko 30 lat temu do realizacji celów archaicznej już od dawna ustawy, uchwalonej w czasie stanu wojennego, nie jest w stanie odnaleźć swojego miejsca we współczesnym świecie. Jaki jest ten świat którego prohibicyjne organy naszego państwa zdają się nie widzieć? Konsekwentnie zmienia się kultura spożycia alkoholu. Z roku na rok spada spożycie alkoholi mocnych na rzecz piwa i wina. W kategorii mocniejszych trunków zmniejsza się zaś udział czystej wódki na rzecz tzw. alkoholi kolorowych. Siłą rzeczy słabną czynniki leżące u podstaw alkoholizmu w naszym kraju. Obraz Polski z początku lat 80’tych w niczym nie przypomina już tej dzisiejszej. Polacy coraz rzadziej się upijają a coraz częściej sięgają po niewielkie ilości dobrych trunków. Zwiększa się świadomość konsumencka a rynek napędzany ciekawością odbiorców poszerza ofertę i sili się nad uzyskaniem coraz wyższej jakości.

Wbrew twierdzeniom PARPA nie wierzę, że tak łatwo zostać alkoholikiem sięgając od czasu do czasu po kufel kraftowego piwa czy kieliszek dobrego wina. Jestem natomiast w stanie uwierzyć, że u podstaw patologii społecznej do walki z którą raz jeszcze podkreślę – PARPA została powołana, leży codzienna konsumpcja taniej wódki (spożywanej tradycyjnie do dna) czy też równie widowiskowe spożywanie tanich win owocowych. Wydaje się oczywiste, że PARPA i rząd zamiast stosować środki masowej opresji powinny  raczej wspierać rodzącą się kulturę świadomej konsumpcji alkoholu i jeśli już, to podkładać nogę wielkiemu przemysłowi, który produkuje dużo tanich używek.

Co natomiast robią najtrzeźwiejsi z trzeźwych? Uderzają w piwo i wino oszczędzając przy tym przemysł spirutysowy. Gdy ceny zmniejszą spożycie dobrych trunków (drogie już dziś piwo rzemieślnicze  i dobrej jakości wino będą jeszcze droższe, może to więc przyczynić się znacząco do spadku konsumpcji w tych kategoriach) Polacy wrócą do starej, poczciwej, narodowej wódeczki. Święta prohibicja wreszcie będzie miała realne problemy do rozwiązywania a rząd kolejne źródło dochodu na realizację swoich populistycznych programów. Genialne! Czapki z głów mości panowie!

Więcej w temacie na money.pl – Ceny wina i piwa pójdą w górę? Minister Zdrowia chce walczyć z alkoholizmem w Polsce

The post Szaleństwa świętej prohibicji – wyższa akcyza na wino i piwo? first appeared on Paragraf w kieliszku.

Dnia 3 lutego 2017 roku, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie wydał wyrok o sygnaturze III SA/Kr 1280/16 (pełny tekst wyroku znajdziecie tutaj). Problematyka tego orzeczenia jest interesująca z uwagi na fakt, że nie dotyczy wprost sklepu internetowego zajmującego się handlem alkoholem ale dostarczania alkoholu wraz z zamówioną przez internet pizzą Niestety pizzerii odebrano zezwolenie na handel alkoholem z powodu złamania warunków zezwolenia na sprzedaż alkoholu wyłącznie we wskazanym lokalu. Spółka prowadząca pizzerię odwołała się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, który podtrzymał wcześniejszą decyzję organu i uznał jego interpretację za słuszną.

Zdaniem sądu alkohol może być sprzedawany wyłącznie w lokalu wskazanym w zezwoleniu i nie ma możliwości odstępstw od tej zasady:

“…skutek polegał na wydawaniu alkoholu nabywcy poza lokalem posiadającym zezwolenie na sprzedaż i ten właśnie fakt miał znaczenie dla oceny, czy doszło do naruszenia warunków zezwolenia…”

“…wykonywanie działalności gospodarczej w zakresie objętym zezwoleniem może odbywać się wyłącznie w miejscu wymienionym w zezwoleniu…”

Należy zauważyć też pewien niekorzystny dla wszystkich prowadzących handel pogląd, który zaczyna dominować w polskim orzecznictwie a opiera się na wykładni celowościowej ustawy o wychowaniu w trzeźwości:

“…art. 1 ust. 1 ustawy o wychowaniu w trzeźwości nakłada na organy administracji rządowej i samorządowej obowiązki podejmowania działań zmierzających do ograniczania spożycia napojów alkoholowych. Ograniczenie spożycia alkoholu jest więc głównym celem ustawy określonym w samej ustawie. Z art. 2 ust. 1 pkt 4 ustawy wynika, że przeciwdziałanie alkoholizmowi realizuje się m.in. przez ograniczenie dostępności alkoholu…”

“…niedozwolone jest wszelkie łagodzenie przyjętych w niej (ustawie) ograniczeń dostępności alkoholu i stosowanie jakichkolwiek ułatwień w jego nabyciu, np. poprzez przyjmowanie zamówień na odległość i dowożenie alkoholu do miejsca wyznaczonego przez klienta. Uznanie dopuszczalności takich działań, przy obecnej treści ustawy, całkowicie zaprzecza jej celowi, jak i pozbawia sensu płynące z niej ograniczenia, bowiem daje sposób na proste i pełne ich obejście. Tymczasem celem ustawy było utrudnienie dostępności alkoholu, nie zaś uproszczenie jego dostarczenia klientowi…”

O sprawie pisał też: browarparagraf.pl

The post Alkohol dostarczany z pizzą first appeared on Paragraf w kieliszku.

JAK TO DRZEWIEJ BYWAŁO

Choć z dzisiejszej perspektywy wydaje się co najmniej nieoczywiste, to kobiety zajmowały się warzeniem piwa od samego początku historii tego trunku. Piwo powstało u zarania ludzkości nie jako napój orzeźwiający spożywany dla przyjemności lecz jako pokarm, istotny element diety (piwo i chleb były podstawowym składnikiem pożywienia w starożytnym Egipcie). Obowiązek sporządzania tegoż niezbędnego w życiu pierwszych cywilizacji produktu, spoczywał na kobiecie, strażniczce domowego ogniska. Kobiety nie tylko miały prawo warzyć piwo ale posiadały niekiedy nawet wyłączność w tym przedmiocie. Około 7 tys. lat temu w Mezopotamii i Sumerze tylko kobietom wolno było warzyć piwo czy prowadzić tawerny.

Fragment kodeksu Hammurabiego:

§ 108. Jeśli oberżystka jako zapłatę za piwo zboża nie przyjęła, (lecz) według odważnika (zbyt) dużego srebro przyjęła, bądź równowartość piwa względem wartości zboża obniżyła (i) oberżystce tej udowodni się to, do wody wrzuci się ją.

§ 109. Jeśli oberżystka, w domu której przestępcy zebrali się, przestępców tych nie pojmała oraz do pałacu nie doprowadziła, oberżystka ta zostanie zabita.

§ 110. Jeśli (kapłanka) naditum (lub) (arcykapłanka) entum, która w klasztorze nie mieszka, oberżę otworzyła, bądź po piwo do oberży weszła, obywatelka ta zostanie spalona.

§ 111. Jeśli oberżystka 1 (60-litrowy) antałek piwa na kredyt dała, w czasie żniw 50 sila zboża odbierze (sobie).

Podobna sytuacja występowała także w cywilizacjach zamieszkujących Skandynawię. Co istotne, starożytne społeczności uważały piwo za dar bogini (boginiami piwa były między innymi egipska Izdyda, babilońsko-asyryjska Isztar oraz sumeryjska Ninkasi). Także na terenie dzisiejszej Wielkiej Brytanii, słynącej ze swoich piw, odpowiedzialne za warzenie codziennego, domowego ALE były także kobiety.  Znaczenie kobiet-piwowarów maleje dopiero w średniowiecznej Europie, wraz z rozwojem chrześcijaństwa. Produkcja i wyszynk piwa zaczyna podlegać kontroli i koncesji lokalnych władców a na kluczową pozycję wychodzą męskie klasztory. Ostatecznie kobiecej wizji piwnego świata cios zadaje rewolucja przemysłowa. Piwo staje się produktem wytwarzanym na masową skalę w świecie zdominowanym w każdym niemalże aspekcie przez mężczyzn. Napój towarzyszący wcześniej koronowanym głowom, staje się w dużej mierze trunkiem plebejskim, właściwym proletariuszom, mężczyznom udającym się pubu po ciężkim dniu pracy w kopalniach czy fabrykach. Browary dążą do tego by produkować więcej, szybciej i taniej, szczególnie w XX w. podkreślając męskość trunku a kobiety sprowadzając to pozycji istot podających kufel swoim mężom.

CZASY NAM WSPÓŁCZESNE

Dzisiejszy rynek piwa w Polsce z wyjątkowym zaangażowaniem oraz imponującą dynamiką, nadrabia dystans do państw od dziesięcioleci cieszących się bogactwem piwnej oferty. Celem piwnej rewolucji jest oderwanie naszych konsumenckich przyzwyczajeń od popularnego, taniego a w istocie szalenie nudnego i sensorycznie nijakiego eurolagera, znanego nam z masowej produkcji wielkich koncernów. Wspomniana tu piwna rewolucja to przede wszystkim oddolny, konsumencki ruch buntu przeciw monotonii i bylejakości rynkowej oferty, powodowany chęcią zmiany. Jej zwolennicy dostrzegają w piwie coś więcej niż tylko napój zaspokajający pragnienie i dostarczający dawkę alkoholu. Birorebeljanci szukają smaku, różnorodności doznań, chcą mieć możliwość wyboru i dostosowania spożywanego trunku do towarzyszącej konsumpcji chwili, nastroju, pogody czy też chwilowych zachcianek.  Swobodą takiego wyboru cieszyć się mogli do niedawna jedynie zwolennicy wina (oczywiście ci możliwie świadomi), którzy w bogactwie rynkowej oferty mogą uzależniać zawartość swojego kieliszka od dowolnego niemalże kaprysu. Tymczasem amatorom złocistego trunku w czasie piwnej smuty, pozostawał jedynie wybór marki, pod jaką oferowano szablonowe jasne pełne i ewentualna decyzja o dolaniu do niego (o zgrozo!) słodkiego soku. Dziś piwny świat jest szczęśliwie niepodobnym to tych wspomnień szarej rzeczywistości. Możemy śmiało wybierać spośród setek piwnych stylów, w dziesiątkach wariantów wychodzących spod ręki sprawnych i zdolnych fascynatów piwa, zaczynających często jako piwowarzy domowi a dziś kreujących rynek z warzelni kilkuset już browarów rzemieślniczych.

Gdzie w tym wszystkim miejsce dla kobiet? Obalając nieaktualny już szczęśliwie mit o “męskim piwku”, należy też rozliczyć się ze stereotypem kobiety, sięgającej po piwo rzadko a jeśli już to z wyraźnym niesmakiem, dolewającej do niego przeróżne substancje byle tylko wybawić go z ciążącej mu chmielowej goryczy – a zatem pozbawić piwa istoty jako piwności. W istocie zawsze znajdzie się jakiś zwolennik, czy też zwolenniczka kultywowania “tradycji” wpisujący się konsekwentnie w ten archetypiczny model spożycia. Szczęśliwie jednak wzorzec ten zmienia się równie dynamicznie jak i jego rynkowe otoczenie (polecam świetny wpis na temat tego zjawiska z kobiecego punktu widzenia z bloga piwnylajfstajl.pl – PIĘĆ BZDURNYCH TEKSTÓW O ŁĄCZENIU PIWA Z KOBIETĄ)

Stąpając po niepewnym gruncie, podzielę się moją osobistą refleksją. Jeśli bowiem wyciągnąć z naszego powszechnego wizerunku pijących piwo mężczyzn i sięgających po ten sam napój kobiet, jedynie pozytywne jego elementy, z łatwością dostrzeżemy szczególną potrzebę wspólnoty u męskiej społeczności piwoszy oraz co szalenie istotne, równie silną potrzebę odkrywania subtelności smaków u kobiet birofilek. W dzisiejszym świecie wyrywa się regułom i równie często można spotkać mężczyznę z owocowym radlerem w dłoni jak i kobietę sięgającą po piwo 1000 IBU (dla niewtajemniczonych, IBU to jednostki goryczy w piwie – typowy lager ma ich około 20!). Rynek zauważa jednak zmiany i pewne tendencje, rzetelnie oddając różnice w tym odwiecznym konflikcie płci. Jak wskazuje nam badanie Instytutu Badania Opinii Homo Homini (na zlecenie Browaru Amber) z 2013 roku, kobiety nadal piją mniej piwa niż mężczyźni, ale liczba ta zdecydowanie wzrasta w ostatnim czasie. Co szczególnie istotne, kobiety cenią sobie w piwie nade wszystko jego smak, potem dopiero markę i cenę napoju. Zdaje się, że kobiety są także bardziej chętne do eksperymentów, do poszukiwania i odkrywania nowych stylów i smaków. Kobiety mniej uzależniają się od marek i są znacznie bardziej otwarte na nowości. Są też mniej wrażliwe na cenę produktu, za dobrej jakości produkt w naturalnym i interesującym smaku są w stanie płacić znacznie więcej niż za piwa masowe. Co ciekawe, choć badania wskazują kobiece preferencje do piw łagodniejszych, aromatycznych i bardziej orzeźwiających takich jak wszelkiego rodzaju piwa pszeniczne i typowe piwa belgijskie, zauważają też, że nie gardzą one także ciężkimi alkoholowo piwami porterowymi czy też koźlakami a coraz częściej sięgają także to sztandarowych dla piwnej rewolucji, mocno chmielonych piw w stylu ALE. Najwyraźniej to właśnie dzięki zmianom rynkowym, dysponujące bardziej wysublimowanymi gustami kobiety, mogą nareszcie znaleźć coś dla siebie. Nie ma bowiem wątpliwości co do oczywistego faktu – dzięki dokonaniom piwnej rewolucji w naszym kraju, piwo wreszcie zaczęło smakować. Jak widać kobiety nigdy nie godziły się marnością oferty którą z taką łatwością a ku uciesze producentów akceptowali dotąd mężczyźni.

HISTORIA KOŁEM SIĘ TOCZY

Mówiąc w jednym zdaniu o kobietach i piwie nie musimy a nawet nie powinniśmy ograniczać naszych myśli jedynie do charakterystycznych kelnerek z Oktoberfest czy barmanek nalewających bezimienne piwa, których same nawet nie piją. Pora uświadomić sobie, że kobiety stanowią dziś istotną część rynku konsumentów piwa w Polsce, konsumentów wymagających i oczekujących wysokiej jakości produktów a zatem nie tylko eksplorujących ale i kształtujących piwną rzeczywistość w naszym kraju. Nie brakuje kobiet doskonale znających się na piwnym bogactwie smaków oraz na piwnej technologii, kobiet warzących piwo w domu i w rzemieślniczych browarach, blogujących o piwie, oprowadzających kompetentnie wycieczki szlakiem craftowych multitapów czy zasiadających w decyzyjnych organach piwowarskich koncernów. Osobiście pozostaje mi w swoim entuzjazmie oczekiwać rzemieślniczego browaru stworzonego przez same kobiety, lekką ręką warzące przednie trunki z myślą o innych, równie wysublimowanych przedstawicielkach płci o najwyraźniej piękniejszych zmysłach.

The post Kobiety i piwo first appeared on Paragraf w kieliszku.

Wszystkich zainteresowanych odsyłam na stronę organizatora, sam zaś serdecznie zapraszam na bezpłatne szkolenia prowadzone przez paragrafwkieliszku podczas tego wydarzenia

NIEDZIELA 14 VI 2015 – CRAFT BEERWEEK W RZESZOWIE – GALERIA MILLENIUM HALL

13:30 – Sprzedaż alkoholu przez Internet – będziemy mieli okazję porozmawiać o tym czy realne jest legalne handlowanie trunkami w Internecie i czy można reklamować alkohol w sieci.

15:00 – Prawne i ekonomiczne aspekty otwierania browaru rzemieślniczego – podczas szkolenia opowiemy sobie o tym jakie formalności trzeba spełnić zakładając browar w rzemieślniczym wydaniu (zarówno produkcyjny jak i kontraktowy) i czy to może się nam opłacić.

Do zobaczenia w Rzeszowie! 

CRAFT BEERWEEK RZESZÓW 2015
Rzeszowski przegląd piw rzemieślniczych.
12-14 czerwca 2015, Rzeszów, Galeria Millenium Hall

Godziny otwarcia:
Piątek (12.06): 14:00-01:00
Sobota (13.06): 11:00-01:00
Niedziela (14.06): 12:00-20:00

The post Craft Beerweek w Rzeszowie – paragrafy w kuflu first appeared on Paragraf w kieliszku.