Już w najbliższy weekend – a dokładnie w sobotę, 26 października – w kultowej już dla winiarskiego świata, krakowskiej Galerii Anna, odbędzie się otwarta degustacja win z Jurajskich Winnic.

Pomiędzy 12:00 a 19:00 będziemy mogli spróbować win z dynamicznego i niezwykle interesującego regionu winiarskiego a przyjemność tę zwieńczyć inną radością ducha, jaką będzie prezentacja najnowszych prac malarskich Anny Spałek-Młynarczyk.

W rolach głównych:

• WINNICA AMONIT
• WINNICA KRESY
• WINNICA SŁOŃCE I WIATR
• WINNICA ŚW. JANA

ORGANIZATORZY:

• STOWARZYSZENIE WINIARZY JURY KRAKOWSKIEJ 
• GALERIA ANNA

PARTNERZY:

• ARCHITEKTURA WINA
• PARAGRAF W KIELISZKU
• WINOLOGIA
• PROMOTOR KULINARNY
• VINISFERA
• WINNICOMANIA

The post Wino i sztuka w Krakowie first appeared on Paragraf w kieliszku.

Przypominam i serdecznie polecam wszystkim polskie wino pijącym (wyłącznie z niekończącej się sympatii do polskiego winiarstwa) o wydarzeniu degustacyjnym, które będzie miało miejsce w najbliższy weekend w krakowskim WineBarze Stoccaggio, przy ulicy Krupniczej 9 – tych, którzy nie doświadczyli jeszcze radości spotkania z polskim winem zachęcam tym serdeczniej

Trzy dni otwartych degustacji (13-15 maja) , trzy ważne dla polskiego winiarstwa regiony (Sandomierz, Małopolska i Podkarpacie), 12 lokalnych producentów, ponad 50 win z rodzimych winnic, spotkania z winiarzami i degustacje komentowane

Szczegółowy program znajdziecie tutaj.

Do zobaczenia przy kieliszku

The post III Weekend z Polskim Winem w Krakowie first appeared on Paragraf w kieliszku.

Projekt Małopolska Jesień Enologiczna, bez cienia wątpliwości stał się niebywałą atrakcją dla wszystkich winopijących nie tylko w drzewiej stołecznym Krakowie oraz otaczającej go Małopolsce. Organizowane wydarzenia przyciągnęły wiele osób z innych części kraju a co niezwykle dla rozwoju polskiego rynku wina istotne, wśród nich także osoby, które z winnicami, winiarzami i polskim winem zetknęły się po raz pierwszy.

WIĘCEJ NA TEN TEMAT – paragrafwkieliszku.pl – MAŁOPOLSKA JESIEŃ ENOLOGICZNA

Osoby ochoczo uczestniczące w trwającej blisko trzy miesiące Małopolskiej Jesieni Enologicznej mogły przede wszystkim zwiedzić lokalne winnice, poznając małopolskie wino i jego producentów, spotkając przy tym czołowych polskich specjalistów z zakresu enologii ale także wziąć udział w tak praktycznych doświadczeniach jak winobranie czy warsztaty z kupażowania win. Nie zabrakło też wydarzeń łączących świat wina z kuchnią oraz atrakcyjnych degustacji.

WIĘCEJ NA TEN TEMAT- paragrafwkieliszku.pl – KOBIETY I WINOBRANIE

Całość projektu zwieńczyła niezwykle udana konferencja – Produkcja i spożycie wina i cydrów w Polsce. Historia kulturowa i perspektywy rozwoju. Finałowe wydarzenie zgromadziło w Pałacu pod Baranami, znakomitych prelegentów oraz wyjątkowo liczne audytorium. Występowali kolejno:

• Roman Myśliwiec – pionier polskiego winiarstwa opowiadał o szczepach winorośli uprawianych w Polsce oraz o historii ich uprawy.
• Agnieszka Wyrobek-Rousseau – dzieliła się znami swoją wiedzą i doświadczeniem w zakresie przydatności starych odmian jabłek w produkcji cydrów.
• Wojciech Bosak – omówił ekonomicze aspekty produkcji wina w Polsce.
• Grzegorz Turnau – z godnym najwyższej klasy artysty wdziękiem, opowiedział o swojej winiarskiej przygodzie.
• Tomasz Prange-Barczyński  – poprowadził panel o łączeniu polskich win z polskimi potrawami regionalnymi.
• Radosław Froń, Grzegorz Owca, Zbigniew Krzyżak – oddali się potyczkom winiarsko prawno-celnym.
• Paweł Polak – poprowadził znakomity wykład na temat Kultury wina w Polsce jako odzyskiwanego dziedzictwa.

Doskonałe zakończenie konferencji stanowiła oczywiście degustacja. Degustacja nietuzinkowa bo skupiona na winach polskich i poprowadzona przez wybitne postaci Macieja Nowickiego i Mariusza Kapczyńskiego. Wsród win owego wieczoru degustowanych: Winnice Przeworskie (musiak), Winnica Gaj (wyjątkowy musiak), Pałac Mięrzęcin, Srebrna Góra, Winnica Hiki (Riesling na półsłodko), Winnica Kresy oraz gwiazda każdego winiarskiego wieczoru czyli Wacław Matłok i jego Winnica Pod Dębem (Seyval potraktowany metodą kachetyjską!).

Pozostaje wyczekiwać z utęsknieniem kolejnej, równie upojnej, winiarskiej jesieni w wykonaniu Stowarzyszenia Kobiety i Wino oraz wiernych Paniom przyjaciół

***

Organizatorem Małopolskiej Jesieni Enologicznej w 2015 roku było Stowarzyszenie Kobiety i Wino.

Projekt współfinansowany z budżetu Urzędu Marszałkowskiego

Województwa Małopolskiego w Krakowie, Urzędu Miasta Krakowa

oraz Urzędu Miasta Tarnowa.

The post Małopolska Jesień Enologiczna 2015 – podsumowanie first appeared on Paragraf w kieliszku.

Jak pamiętacie (informowałem tutaj) Małopolska Jesień Enologiczna to wyjątkowo bogaty cykl wydarzeń winiarskich otwartych dla szerszej publiczności, zorganizowany przez niezwykle sympatyczne Stowarzyszenie Kobiety i Wino. Jednymi z głównych atrakcji jakich mieliśmy okazję doświadczyć, były niezwykle pouczające wyjazdy “na winobranie”. W pierwszych dniach polskiej jesieni, peregrynowaliśmy kolejno do do winnic: Zadora, Garlicki Lamus oraz Srebrna Góra. Paragraf jako patron medialny oraz wielki sympatyk samego stowarzyszenia i ww. winnic, miał okazję uczestniczyć radośne w pierwszym i ostatnim z wymienionych tu wyjazdów co niniejszym opisuję:

Wyjazd do znajdującej się ponoć w polskim biegunie ciepła, winnicy Zadora naznaczony był pechowo piętnem bachicznego gniewu, który wyrażony został w niezbyt nachalnym ale niezwykle irytującym deszczu, nękającym wszystkich tego dnia, niezbyt jednak skutecznie odstręczającym nas, winnych fanatyków od pozbierania kilku gron. Degustacja odbyła się w oczywistej dla szalenie miłych i pogodnych właścicieli tejże winnicy, ciepłej i domowej atmosferze, która rozświetliła nam mroki tego pochmurnego dnia. Tradycyjnym elementem było oprowadzanie po piwnicy oraz winiarni, zakończone degustacją przednich, lokalnych win oraz edukacyjnym warsztatem z ich kupażowania. Podzieleni na dwie grupy uczestnicy, pod czujnym okiem naszego Gospodarza, mogli sami dobrać najlepszą mieszankę Ronda i Regenta z poprzedniego rocznika (obie grupy skrajnie się w tym poróżniły). Warsztaty okraszono opowieścią o lokalnych tradycjach winiarskich i przedwojennych winnicach, które mieściły się nieopodal dzisiejszych a prowadzone były przez dwór Chrząstowskich herbu “Zadora”, właścicieli wsi Szczepanowice. Opowieści i wielka chęć zobaczenia miejsca w którym powstały spożywane przez nas wina sprawiły, że pomimo niezachęcającej aury, dzień zwieńczyliśmy jednak symboliocznym przynajmniej winobraniem. Winnica Zadora to zdecydowanie jeden z istotniejszych punktów na winiarskich ścieżkach Małopolski, którego przeoczyć się nie godzi. Wyjątkowo urokliwi winiarze, niemniej urocza winnica i jedne z ciekawszych win polskich.

Wystarczył tydzień aby z deszczowego początku jesieni przejść do iście toskańskiej atmosfery zbiorów. Z mgieł zimnego poranka wysnuł się majestatycznie górujący nad winnicą klasztor, po którym ukazały się naszym niecierpliwym zmysłom, rzędy winorośli otulone pierwszymi promieniami słońca. Nie trzeba już chyba wyjaśniać, że fortuna wraz z najbliższą nam gwiazdą przyświecały zgodnie nam, odwiedzającym Winnicę Srebrna Góra, na słonecznych stokach u stóp klasztoru kamedułów w podkrakowskich Bielanach. Winnica ma imponującą przeszłość, zarówno ze względu na średniowieczną lokację tutejszych winnic oraz ich dalsze wielowiekowe dzieje jak i z powodu iście filmowej historii o pasji, drodze przez trudy i realizacji upragnionych marzeń. Jak już wspomniałem winnica przyjęła nas tym razem doskonałą pogodą, pięknym słońcem które zachęcało to wykonania ambitnego zadania jakie przed nami postawiono – mieliśmy dokonać zbioru całego chardonnay! Po rozdysponowaniu katowskich narzędzi i szybkim przeszkoleniu w zakresie rozpoznawania oznak szlachetnej pleśni przystąpiliśmy z wielką ochotą do naszej misji. Nagrodą było zwiedzanie, wyjątkowej, przepełnionej historią winiarni mieszczącej się w niedostępnych murach klasztoru oraz degustacja tego co tutejsze piwnice mają do zaoferowania. Zwiedzanie winnicy Srebrna Góra to prawdziwa przyjemność dla każdego enomaniaka. Tutejszy klimat nie przypomina małych, rodzinnych winnic, które tworzą atmosferę polskiego winiarstwa. U stóp największej z polskich winnic możemy wczuć się w klimat wielkiego winiarskiego przedsięwzięcia, zajmującego imponujący teren i dostarczającego niebywałych bodźców naszym zmysłom – zarówno pięknymi widokami samych winnic jak i wyjątkowym smakiem pochodzących z tego miejsca win. Punkt obowiązkowy dla wszystkich, którzy myślą o komercyjnej produkcji wina w naszym kraju – miejsce gdzie profesjonalny, winiarski biznes łączy się ciężką pracą i prawdziwą winiarską pasją.

Współuczestników obu wypraw oraz tych, którzy bawić się z nami nie mogli zapraszam na kolejne wydarzenia w ramach projektu. Już jutro widzimy się w Księgarni Pod Globusem z najnowszą książką poświęconą produkcji cydru z polskich jabłek oraz jej autorką, Agnieszką Wyrobek-Rousseau. Przypominam też o konferencji Produkcja i spożycie wina i cydrów w Polsce – historia kulturowa i perspelktywy rozwoju, która odbędzie się 19 listopada w krakowskim Pałacu pod Baranami. Do zobaczenia!

***

Organizatorem Małopolskiej Jesieni Enologicznej jest Stowarzyszenie Kobiety i Wino.

Projekt współfinansowany z budżetu Urzędu Marszałkowskiego

Województwa Małopolskiego w Krakowie, Urzędu Miasta Krakowa

oraz Urzędu Miasta Tarnowa.

The post Kobiety i Winobranie first appeared on Paragraf w kieliszku.

Znany doskonale każdemu krakowskiemu winomaniakowi Wine Bar Stoccaggio, gościł po raz kolejny winiarzy z różnych regionów naszego nawróconego na winiarstwo kraju. W weekendowej formie (piątek dla winnic śląskich, sobota zaś dla małopolskich), odbył się otwarty dla każdego chętnego, przegląd win z 10 polskich winnic (Kępa Wiślicka, Wzgórza Trzebnickie, Winnica Jakubów, Zadora, Chodorowa, Rodziny Steców, Winnica Uniwersytetu Jagiellońskiego, Hybridium, Amonit, Kresy) zwieńczony wieczornymi degustacjami z komentarzem autorów. Degustacje takie potwierdzają zainteresowanie polskim winem wśród przeciętnych konsumentów, którzy zachęcające drzwi gospodarza imprezy przekroczyli wprost z ulic,y ale i niemałe zaciekawienie integrującego się przy takich okazjach krakowskiego świata, zaprawionych w winiarskich bojach postaci.

Piątkowe popołudnie poświęciłem z nieukrywaną radością na szybki przegląd win z winnic śląskich. Prezentowały się trzy, bardzo atrakcyjne gospodarstwa winiarskie – Winnica Kępa Wiślicka, Winnice Wzgórz Trzebnickich oraz Winnica Jakubów. 

Jako pierwsze do mojego kieliszka trafiły wina ze słynnej już Kępy Wiślickiej. Szalenie sympatyczny autor win został przez autora niniejszego wpisu zamęczony wszelkimi możliwymi pytaniami. Dopust ten ściągnął na siebie sam, rozpoczynając rozmowę na temat produkowanych przez siebie win musujących (metodą tradycyjną oczywiście, tak aby rozpalić niemałe już podniecenie swojego pilnego słuchacza), których nie było mi dane spróbować owego dnia, ale z których winnica ta już słynie. Utwory Pana Jacka Chrobaka, jakie miałem okazję degustować to jednoodmianowe wina spokojne ze szczepów Sibera, Muscat Odeski, Regent oraz Hibernal. Zaskakiwał w szczególności ten ostatni, a czynił to swoją gładkością, wyraźnym odmianowym aromatem, świeżością i rześkością połączoną jednak nietypowo ze stosunkowo niską jak na ten szczep kwasowością. Sibera jako odmiana hybrydowa, sama w sobie nadto nieporywająca, pokazała kunszt winiarza – dając wino lekkie, soczyście owocowe o żywej ale prawie już ułożonej kwasowości. Drażnił chyba jedynie lekko “zielony” finisz. Jedyny (o ile pamiętam) czerwony Regent, wykazywał interesujący poziom. Wyraźnie postarzony w stosunku do większości polskich Regentów mordowanych zdecydowanie przedwcześnie. Wino z pewną strukturą, zburzoną jednak ciągle jeszcze beczkową wanilią. Byłoby dobrze gdyby mógł odpocząć przez dłuższą chwilę nim w pełni chwały wstąpi na winiarski tron.

Odwiedziny przy stoliku Wzgórz Trzebnickich przeniosły mnie gwałtownie do innego świata – bez hybrydowych odmian i winiarskich niespodzianek (prawie). Do kieliszka trafiało kolejno Chardonnay 2013, Riesling 2013, Gewürztraminer 2014 oraz Pinot Gris 2014. Szczególne wrażenie pozostawił po sobie ten ostatni, wyróżniając się nade wszystko wyjątkową, łososiową barwą oraz pięknym finiszem. Chardonnay i Riesling nosiły zaś dumnie znamiona poprawności. Nie ulega wątpliwości, że rozpoznawalność nazwy wina sprzyja jego sprzedaży (a jak przypomina mądre porzekadło – najlepsze dla winiarza wino to wino sprzedane). Jakość szlachetnych odmian nie kładzie przy dobrym klimacie cienia wątpliwości nad trafnością wyboru tak “topowych” szczepów. Instynkt poszukiwacza nakazywał jednak rozglądać się bacznie w odkrywaniu nowych smaków. Wszak lokalne, prężne hybrydy potrafią, prowadzone dobrą ręką, powalić nawet najbardziej nobliwą z vinifer.

Najmniejszy lecz absolutnie nie najgorszy wybór smaków, spotkał degustujących wina z Winnicy Jakubów. Winiarzowi serwującemu urokliwą słodycz należy złożyć tym większe wyrazy uszanowania za trafny dobór. Nie jest rzeczą prostą tworzyć wino dobre, tym większą jest sztuką móc przypisać to pozytywne określenie winom, szlachetnie słodkim. W pamięci pozostaje przede wszystkim słodki Solaris, którego grona nadkąszone zostały zębiskami szlachetnej pleśni (z nieukrywaną pogardą, zwaną w mniej atrakcyjnych warunkach – pleśnią szarą). Sam szczep, z uwagi na swą zwyczajową prostotę i niezawodność jest plagą polskich winnic, w których odmienia się go przez wszystkie, podstawowe przypadki. W sprawnej dłoni i przy ciekawej koncepcji potrafi dać jednak wina szczerze interesujące, czego ja niewierny, mogłem osobiście doświadczyć.

Mój piątkowy wieczór w Stoccaggio sabotowało (zarezerwowane oczywiście przed wieloma miesiącami) miejsce w operze (Wesele Figara jest dziełem wybitnym ale wiele ze swojego uroku traci wykonane w niezbyt przyjaznym otoczeniu Opery Krakowskiej o estetyce i akustyce hali fabrycznej). Sobotę spędziłem już znacznie lepiej w Podkarpackiej Akademii Wina w Jaśle. Nie miałem jednak przez to okazji aby choć przywitać się należycie z sympatycznymi winiarzami w winnic małopolskich. Jako skromny nieobecny, pałeczkę pierwszeństwa w wychwalaniu tegoż weekendu przekazuję zaprzyjaźnionym blogerom. Nie tylko mieli lepszą okazję by się nim nacieszyć ale i bardziej wylewnie dzielą się swoją emocją. W szczególności polecam:

winowkrakowie.wordpress.pl

dolinamozeli.blog.pl – cz. 1 (piątek)

dolinamozeli.blog.pl – cz. 2 (sobota)

Jeśli kogoś niechcący pominąłem proszę o link w komentarzu, brak czasu nie zaś zły zamiar kierował mną wyłącznie

Największe rozczarowanie tego weekendu (które dotknęło mnie bardzo osobiście) to odwołany w ostatniej chwili przez samych winiarzy i bez najmniejszej winy organizatorów (robili co mogli do ostatniej chwili), dzień trzeci wydarzenia – dedykowany jednemu z największych regionów winiarskich w kraju, czyli słonecznemu Podkarpaciu. Pocieszam się jedynie myślą, że przednie wino z niezwykle licznych, podkarpackich winnic zwyczajnie sprzedało się wprost z beczki w niemowlęcym wieku i nie doczekało naszej weekendowej imprezy. Za rok polecam jednak przemyśleć głęboko etymologię słowa reserva

Organizatorom za tak udaną i perfekcyjnie zorganizowaną imprezę po dwakroć dziękuję. Było mi niezwykle przyjemnie uczestniczyć osobiście w tym ciekawym wydarzeniu ale wdzięczność odczuwa też moja dusza polskiego winiarza, którą raduje tak poważna forma promocji rodzimego winiarstwa.

Dziękuję też autorowi bloga DOLINA MOZELI za towarzystwo podczas piątkowej degustacji oraz udostępnienie zdjęć, które zdobią nasz dzisiejszy wpis (dzięki temu mogłem spokojnie spożywać miast robić nerwowo zamazane zdjęcia).

The post Weekend z Polskim Winem first appeared on Paragraf w kieliszku.

Tradycyjnie już, jedną z największych imprez winiarskich roku (w naszym kraju) są Międzynarodowe Targi Wina w Krakowie – znane pod nazwą ENOEXPO. Nieszczęśnikom, którzy nie mieli okazji uczestniczyć nigdy w tym corocznym wydarzeniu, jestem obowiązany donieść, iż dla wszystkich, enomaniaków, są to trzy dni szczególnie wycieńczające dla ciała ale tak też radujące duszę. Sam fakt, że wpis ten powstaje dziś (w poniedziałek – 10 listopada), dni kilka po zakończeniu targów, świadczy najlepiej o poziomie ukontentowania autora.

Trudno zebrać wszystkie emocje, doświadczenia i spostrzeżenia w lapidarnej formie blogowego wpisu. Nie sposób też poświęcać większą ilość miejsca na opis imprezy, który dla szczęśliwców mających przyjemność się nią radować nie wniesie nic nowego a dla pechowców, którzy jej nie doświadczyli będzie dodatkową kaźnią. Krótko więc, sprawozdawczo i bardzo subiektywnie.

Pierwszą nowinką tegorocznych Targów ENOEXPO, było przeniesienie ich z dotychczasowej lokalizacji do nowej hali, Międzynarodowego Centrum Targowo-Kongresowego EXPO Kraków. Poprawa wyraźnie odczuwalna. Nowe Targi są znacznie bardziej przestronne, otwarte i mniej klaustrofobiczne. Wyraźny podział sal, pomiędzy odbywające się równocześnie Targi HORECA, GASTROFOOD i ENOEXPO, nieco pogorszył integrację pomiędzy ich uczestnikami ale uchronił chcących zwiedzać jedną tylko z imprez od przeciskania się przez setki innych stoisk. Także ochrona Targów, zwyczajowo niezbyt przyjaźnie nastawiona do zwiedzających-degustujących wydawała się (poza kilkoma szczególnymi przypadkami), bardziej zrelaksowana. Jedyny mankament nowej lokalizacji to otoczenie samego budynku i droga dojazdowa. Lepiej nie rozglądać się na boki, chyba że jesteśmy wielbicielami scenerii postapokaliptycznych. Jeśli ktoś przyjezdny spodziewa się w okolicy uroków pięknego Krakowa, to lepiej niech skupi się na wnętrzu Targów i przednim, lokalnym winie.

Co się toczy samego wina. Nie liczyłem wystawców ale z całą pewnością frekwencja dopisała. Praktycznie wszystkie stoiska zostały zagospodarowane. By bardzo stronniczo wymienić te najbardziej ciekawe, trzeba wspomnie na początek o coraz większym zakątku win (oraz cydrów) pochodzących z Polski. Małe stoisko zajmowane dawniej przez rodzime wina, przejmuje z roku na rok coraz większą przestrzeń, prezentując przy tym coraz wyższy poziom. Oczywiście godne pochwały były wszelkie oferowane tam butelki, natomiast szczególną uwagę przyciągnęły nade wszystko wina spokojne ze stosunkowo młodej Winnicy Chodorowa oraz prezentujące się wyśmienicie wina musujące z Winnicy Smykań (Koziarnia) oraz Winnicy Miłosz.

Tegoroczne ENOEXPO to jednak nie tylko wino. Jabłkowe szaleństwo jakie ogarnęło nasz kraj w bieżącym roku znalazło swoje ujście także i na tej imprezie. Nie mogło być inaczej, zważywszy na fakt, iż wielu polskich winiarzy trudni się jednocześnie produkcją wyśmienitych jabłeczników. Doskonałym przykładem jest choćby wspomniane już  gospodarstwo Koziarnia. Poza winami musującymi własnej produkcji, przywieźli także bardzo ciekawe cydry. Jeden z nich nagrodzony został w organizowanym podczas Targów konkursie srebrnym medalem, choć muszę przyznać, że ten sam cydr ale w wersji beczkowej smakował mi znaczenie bardziej  W jabłecznym klimacie pozostaliśmy także w piątkowy wieczór gdzie (po trzech dniach degustacji wina!) wiele osób miało przyjemność uczestniczyć raz jeszcze w degustacji cydrów, zorganizowanej w winiarni Lipowa 6F Krako Slow Wines.

Swój debiut miała także tematyczna aplikacja mobilna. Program (dostępny tymczasem jedynie na platformy Windows Phone i Windows 8) zawiera wiele informacji przydatnych każdemu amatorowi wina. Aplikacja spodoba się w szczególności wielbicielom winnic polskich oraz chętnym do zdobycia przydatnej wiedzy na temat tajników łączenia wina z potrawami. Podmiotów wobec których możemy wyrażać wdzięczność jest niemało, od inicjatora aplikacji czyli Stowarzyszenia Kobiety i Wino poprzez jego partnerów w postaci portali Nasze Winnice i Wino w Krakowie oraz Szkoły Sommelierów.

Dziękując wszystkim wystawcom i organizatorom za przyjemnie i owocnie spędzoną połowę tygodnia, pozostaje jedynie życzyć sobie nawzajem – do zobaczenia na ENOEXPO w przyszłym roku

The post ENOEXPO 2014 first appeared on Paragraf w kieliszku.