Kiedy przyjaciele i sąsiedzi są w potrzebie trzeba im pomagać.  Nasi sąsiedzi Ukraińcy potrzebują naszego wsparcia aby odeprzeć inwazję ale też by powrócić do normalności. Teraz gdy przyjeżdżają do Polski naszym obowiązkiem jest udzielić im niezbędnego wsparcia i trwać przy nich, oferując mieszkanie, jedzenie i wsparcie psychiczne.

W szczególności tych z Was, którzy mieszkają w Krakowie – zapraszamy na wyjątkową CHARYTATYWNĄ KOLACJĘ DEGUSTACYJNĄ “JESTEŚMY Z TOBĄ UKRAINO”.

Tego wieczoru – w tej małej chwili wytchnienia – spotkamy się przy wspólnym ukraińsko-polskim stole w krakowskiej RESTAURACJI ALBERTINA.

Będziemy serwować ukraińsko-polskie i polskie destylaty rzemieślnicze:

OXYMA i DESTYL

do których Szef Kuchni Grzegorz Fic przygotuje jedyne w swoim rodzaju menu degustacyjne.

Powitamy Państwa aperitifem skomponowanym ze świetnej wódki limonkowej OXYMA a pożegnamy polskim ginem winiarskim DESTYL silesian gin.

Kolacja ma charakter charytatywny, a CAŁOŚĆ PRZYCHODU Z KOLACJI ZOSTANIE PRZEKAZANA NA ZAKUP WYPOSAŻENIA KUCHNI W HOTELU INTERWENCYJNYM DLA UCHODŹCÓW W KRAKOWIE prowadzonym przez FUNDACJĘ WOLNO NAM.

Udział w kolacji to darowizna 300 zł /osoby. Jeśli ktoś ma ochotę wspomóc tę zbiórkę większą kwotą to oczywiście JESTEŚMY ZA!

Rezerwacje przyjmujemy:

JESTEŚMY Z WAMI!

Слава Україні!!!

The post JESTEŚMY Z TOBĄ UKRAINO! first appeared on Paragraf w kieliszku.

Kieliszki polerują:

Galeria Anna
portalenoturystyczny.pl
Galicia Wine & Travel Tours Odwiedź winnicę
Podkarpackie Pole
Architektura wina
Silesia Wine
paragrafwkieliszku.pl

Do zobaczenia Przy Kieliszku

The post Zaproszenie na maraton win polskich first appeared on Paragraf w kieliszku.

ORGANIZACJA DEGUSTACJI A ZAKAZ REKLAMY ALKOHOLU

Nasza ulubiona ustawa z dnia 26 października 1982 r. o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi (Dz.U. 1982 nr 35 poz. 230), wprowadza wyraźny zakaz reklamy i promocji alkoholu (Art. 131 . 1. – zabrania się na obszarze kraju reklamy i promocji napojów alkoholowych, z wyjątkiem piwa). Formą promocji alkoholu będzie zaś między innymi, publiczna degustacja napojów alkoholowych, rozdawanie rekwizytów związanych z napojami alkoholowymi, organizowanie premiowanej sprzedaży napojów alkoholowych, a także inne formy publicznego zachęcania do nabywania napojów alkoholowych.

Na wstępie trzeba już rozjaśnić kluczowe dla wszelkich rozważań zagadnienie, dotyczące tego kiedy nasze zachowanie ma charakter publiczny. Możemy przyjąć, że  z charakterem publicznym mamy do czynienia wówczas gdy nasze działania są dostępne lub skierowane do nieograniczonej liczy adresatów. Gdy ograniczymy pulę osób, do których docieramy to o publicznym, czyli otwartym charakterze nie będzie tu mowy. Degustacja napojów alkoholowych nie będzie wówczas stanowiła degustacji publicznej a zatem zakazanej formy promocji alkoholu. Należy się zastanowić jak szeroko zakrojona musi być nasza staranność w zakresie “odcięcia się od świata abstynentów”. Naturalnie degustacje organizowane w winebarach czy winiarniach zakazu nie łamią. Niepewność interpretacyjną budzi jednak organizowanie degustacji pod gołym niebem. Nie popadając jednak w niepotrzebną przesadę, zdaje się, że wyraźne wyznaczenie strefy degustacyjnej, podczas różnego rodzaju miejskich festynów, jest wystarczające.

Dla postrachu warto przypomnieć jednak konsekwencje nieprzestrzegania zakazu reklamy i promocji alkoholu:

Art. 45(2) ust. 1 (ustawy o wychowaniu w trzeźwości) – Kto wbrew postanowieniom zawartym w art. 13(1) prowadzi reklamę lub promocję napojów alkoholowych lub informuje o sponsorowaniu imprezy masowej, z zastrzeżeniem art. 13(1) ust. 5 i 6, podlega grzywnie od 10 000 do 500 000 złotych. 

DEGUSTACJA ALKOHOLU BEZ AKCYZY

Jednym z podstawowych grzechów popełnianych przez polskich producentów alkoholu (przede wszystkim wina), jest podawanie podczas degustacji napoju akcyzowego bez dopełnienia obowiązku opłacenia tego podatku. Najbardziej chyba szkodliwym, bo przyjmowanym wciąż bezkrytycznie mitem, jest uznawanie za całkowicie dopuszczalną sytuacji w której alkohol w istocie “domowy”, podawany jest nieodpłatnie.

Warto przypomnieć, że zgodnie z zapisami ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym (Dz.U. 2009 nr 3 poz. 11), wino ze świeżych winogron, włącznie z winami wzmocnionymi oraz moszczem gronowym, podlegają obowiązkowo opodatkowaniu akcyzą (podobne przepisy dotyczą wszystkich napojów alkoholowych). Co do zasady, każdy producent alkoholu musi więc przejść procedurę pozwalającą odprowadzić akcyzę i oznaczyć butelkę banderolą.

Wyjątek od tej ogólnej zasady, ustanawia Rozporządzenie Ministra Rozwoju i Finansów z dnia 24 lutego 2017 r. w sprawie zwolnień od podatku akcyzowego (Dz.U. 2017 poz. 430), stanowiąc w swoich zapisach, że zwalnia się od akcyzy piwo, wino i napoje fermentowane, wytworzone domowym sposobem przez osoby fizyczne na własny użytek i nieprzeznaczone do sprzedaży. Po dokładną analizę przepisu odsyłam do artykułu Na potrzeby własne, do którego link znajdziecie poniżej. Ujmując skrótową tę problematykę, przypomnę jedynie, że potrzeby własne, można interpretować w najszerszym rozumieniu, jedynie jako produkty, których wyłącznym celem jest konsumpcja dokonywana przez producenta, członków jego rodziny lub jego gości, pod warunkiem że nie dokonuje się ich sprzedaży. Spełnienie wyłącznie ostatniego z warunków wyłączających nie jest zatem wystarczające dla uznania legalności podawania wina bez znaków akcyzy osobom niebędącym członkami naszej rodziny lub naszymi gośćmi (z pewnością już naszymi gośćmi nie są odwiedzający nasze stoisko uczestnicy targów i festynów).

Warto też, zwrócić uwagę na sankcję karną. Art. 64. ustawy z dnia 10 września 1999 r. Kodeks karny skarbowy (Dz.U. 1999 nr 83 poz. 930) stanowi, iż karze grzywny do 720 stawek dziennych podlega, kto produkując poza składem podatkowym wina gronowe uzyskane z winogron pochodzących z upraw własnych, o których mowa w art. 47 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym, bez pisemnego powiadomienia w terminie właściwego organu wydaje te wyroby akcyzowe nieoznaczone znakami akcyzy z przeznaczeniem do dokonania ich dostawy wewnątrzwspólnotowej lub eksportu.

Na potrzeby własne…

GDZIE NIE WOLNO ORGANIZOWAĆ DEGUSTACJI?

Należy też  zauważyć, iż przepis art. 14 ust. 1 pkt.1 ustawy o wychowaniu w trzeźwości, wprowadza między innymi bezwzględny zakaz sprzedaży, podawania i spożywania napojów alkoholowych na terenie szkół. Pytanie jednak, czy do terenu szkoły zaliczyć należy także, tak lubiane przez organizatorów wielu winiarskich imprez, hale sportowe. O ile mowa tu o halach prywatnych lub należących bezpośrednio do władz miasta nie wydaje się to stanowić większego kłopotu. Co jednak z halami sportowymi przynależnymi bezpośrednio do szkół? Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 21 marca 2002 r. (sygnatura akt – SA /Bk 1278/2001), w sentencji wyroku zauważył, że Gdy chodzi o pojęcie, czy definicję „obiektu szkoły” jako obiektu chronionego nie można mieć wątpliwości, iż chodzi tu nie tylko o budynek szkoły, ale także teren wokół, czy przy szkole, z którego korzystają uczniowie (boisko, trawniki, place gier). Stąd granica szkoły jako obiektu chronionego jest równoznaczna z granicą posesji, terenu na którym znajduje się budynek szkoły i inne urządzenia służące uczniom do rekreacji i sportu. Wydaje się zatem, że szkolne obiekty sportowe nie mogą być miejscem degustacji.

Dla przypomnienia jedynie, Takie działanie stanowi przestępstwo z art. 43 ust. 1 ww. ustawy i podlega karze grzywny – Kto sprzedaje lub podaje napoje alkoholowe w wypadkach, kiedy jest to zabronione, albo bez wymaganego zezwolenia lub wbrew jego warunkom, podlega grzywnie w związku z art. 14 ust. 1 pkt. 1)

Jak łatwo zauważyć, organizacja degustacji alkoholu nie jest sprawą prostą i z legalnego punktu widzenia oczywistą. Na organizatorów tego typu form promocji alkoholu czyha wiele zagrożeń. Warto zdawać sobie sprawę z ich istnienia.

The post Nielegalne degustacje? first appeared on Paragraf w kieliszku.

Z radością informuję o objęciu patronatu medialnego nad drugą edycją Małopolskiej Jesieni Enologicznej. Podobnie jak rok temu będziemy mieli wyjątkową okazję uczestniczyć w licznych wydarzeniach przybliżających nam rodzime, małopolskie winiarstwo w tym samych winiarzy oraz co szczególnie istotne, ich najwspanialsze produkty. Uczestnicy tego wydarzenia będą też mieli okazję poznać tradycję i historię winiarstwa Rumunii, Austrii i Włoch.

Wszystko to dzięki organizacyjnej pasji Stowarzyszenia Kobiety i Wino – organizatora cyklu enologicznych wydarzeń. Poniżej tegoroczny program:

Wszystkich zainteresowanych zachęcam też do śledzenia wydarzeń na fb:

https://www.facebook.com/events/150764642036691/

Organizatorem Małopolskiej Jesieni Enologicznej jest Stowarzyszenie Kobiety i Wino.

Partnerzy:
Urząd Miasta Krakowa
Pałac Biskupa Erazma Ciołka. Oddział Muzeum Narodowego w Krakowie
Muzeum Narodowe w Krakowie
Willa Win
Winers
Szkoła Sommelierów
Restauracja Pod Aniołami
Kinga Pienińska
Marxam Enology
Huta Szkła Krosno
Klimaty Południa
Małopolska Organizacja Turystyczna

Patroni Medialni:
Czas Wina
Nasze winnice
Paragraf w kieliszku
What’s Up Magazine

The post II Małopolska Jesień Enologiczna first appeared on Paragraf w kieliszku.

Przypominam i serdecznie polecam wszystkim polskie wino pijącym (wyłącznie z niekończącej się sympatii do polskiego winiarstwa) o wydarzeniu degustacyjnym, które będzie miało miejsce w najbliższy weekend w krakowskim WineBarze Stoccaggio, przy ulicy Krupniczej 9 – tych, którzy nie doświadczyli jeszcze radości spotkania z polskim winem zachęcam tym serdeczniej

Trzy dni otwartych degustacji (13-15 maja) , trzy ważne dla polskiego winiarstwa regiony (Sandomierz, Małopolska i Podkarpacie), 12 lokalnych producentów, ponad 50 win z rodzimych winnic, spotkania z winiarzami i degustacje komentowane

Szczegółowy program znajdziecie tutaj.

Do zobaczenia przy kieliszku

The post III Weekend z Polskim Winem w Krakowie first appeared on Paragraf w kieliszku.

Projekt Małopolska Jesień Enologiczna, bez cienia wątpliwości stał się niebywałą atrakcją dla wszystkich winopijących nie tylko w drzewiej stołecznym Krakowie oraz otaczającej go Małopolsce. Organizowane wydarzenia przyciągnęły wiele osób z innych części kraju a co niezwykle dla rozwoju polskiego rynku wina istotne, wśród nich także osoby, które z winnicami, winiarzami i polskim winem zetknęły się po raz pierwszy.

WIĘCEJ NA TEN TEMAT – paragrafwkieliszku.pl – MAŁOPOLSKA JESIEŃ ENOLOGICZNA

Osoby ochoczo uczestniczące w trwającej blisko trzy miesiące Małopolskiej Jesieni Enologicznej mogły przede wszystkim zwiedzić lokalne winnice, poznając małopolskie wino i jego producentów, spotkając przy tym czołowych polskich specjalistów z zakresu enologii ale także wziąć udział w tak praktycznych doświadczeniach jak winobranie czy warsztaty z kupażowania win. Nie zabrakło też wydarzeń łączących świat wina z kuchnią oraz atrakcyjnych degustacji.

WIĘCEJ NA TEN TEMAT- paragrafwkieliszku.pl – KOBIETY I WINOBRANIE

Całość projektu zwieńczyła niezwykle udana konferencja – Produkcja i spożycie wina i cydrów w Polsce. Historia kulturowa i perspektywy rozwoju. Finałowe wydarzenie zgromadziło w Pałacu pod Baranami, znakomitych prelegentów oraz wyjątkowo liczne audytorium. Występowali kolejno:

• Roman Myśliwiec – pionier polskiego winiarstwa opowiadał o szczepach winorośli uprawianych w Polsce oraz o historii ich uprawy.
• Agnieszka Wyrobek-Rousseau – dzieliła się znami swoją wiedzą i doświadczeniem w zakresie przydatności starych odmian jabłek w produkcji cydrów.
• Wojciech Bosak – omówił ekonomicze aspekty produkcji wina w Polsce.
• Grzegorz Turnau – z godnym najwyższej klasy artysty wdziękiem, opowiedział o swojej winiarskiej przygodzie.
• Tomasz Prange-Barczyński  – poprowadził panel o łączeniu polskich win z polskimi potrawami regionalnymi.
• Radosław Froń, Grzegorz Owca, Zbigniew Krzyżak – oddali się potyczkom winiarsko prawno-celnym.
• Paweł Polak – poprowadził znakomity wykład na temat Kultury wina w Polsce jako odzyskiwanego dziedzictwa.

Doskonałe zakończenie konferencji stanowiła oczywiście degustacja. Degustacja nietuzinkowa bo skupiona na winach polskich i poprowadzona przez wybitne postaci Macieja Nowickiego i Mariusza Kapczyńskiego. Wsród win owego wieczoru degustowanych: Winnice Przeworskie (musiak), Winnica Gaj (wyjątkowy musiak), Pałac Mięrzęcin, Srebrna Góra, Winnica Hiki (Riesling na półsłodko), Winnica Kresy oraz gwiazda każdego winiarskiego wieczoru czyli Wacław Matłok i jego Winnica Pod Dębem (Seyval potraktowany metodą kachetyjską!).

Pozostaje wyczekiwać z utęsknieniem kolejnej, równie upojnej, winiarskiej jesieni w wykonaniu Stowarzyszenia Kobiety i Wino oraz wiernych Paniom przyjaciół

***

Organizatorem Małopolskiej Jesieni Enologicznej w 2015 roku było Stowarzyszenie Kobiety i Wino.

Projekt współfinansowany z budżetu Urzędu Marszałkowskiego

Województwa Małopolskiego w Krakowie, Urzędu Miasta Krakowa

oraz Urzędu Miasta Tarnowa.

The post Małopolska Jesień Enologiczna 2015 – podsumowanie first appeared on Paragraf w kieliszku.

Poniżej szczegółowy plan imprezy. Ze swojej strony szczególną uwagę polecam poświęcić konferencji Produkcja i spożycie wina i cydrów w Polsce – historia kulturowa i perspelktywy rozwoju, która odbędzie się 19 listopada w krakowskim Pałacu pod Baranami.

W ramach samej już konferencji, polecić mogę ze szczególną uwagą (oczywiscie ze względu na szczególny profil niniejszego bloga oraz własną próżność), panel poświęcony Ekonomii produkcji wina w polsce – podczas którego Wojciech Bosak omówi rynek konsumencki i możliwościo sprzedażowe polskiego wina oraz debatę Potyczki winiarsko-prawno-celne, w której (jako teoretyk i przedstawiciel prawniczego świata) mam swój skromny udział.  Udział w tym panelu wezmą także Zbigniew Krzyżak (jako winiarz) oraz Grzegorz Owca (jako przedstawiciel agencji celnej).

Organizatorem Małopolskiej Jesieni Enologicznej jest Stowarzyszenie Kobiety i Wino.

Projekt współfinansowany z budżetu Urzędu Marszałkowskiego

Województwa Małopolskiego w Krakowie, Urzędu Miasta Krakowa

oraz Urzędu Miasta Tarnowa.

The post Małopolska Jesień Enologiczna first appeared on Paragraf w kieliszku.

X KONWENT POLSKICH WINIARZY

Jak już wspomniano, tegoroczny konwent nosił szczególnie doniosłe znamię jubileuszu. Już po raz dziesiąty bowiem, polscy winiarzy spotkali się aby spróbować swoich win, ocenić robione w sztuce winifikacji postępy, porównać doświadczenia kolegów i poddać się ocenie profesjonalistów w swoich dziedzinach. W surowym lecz rzetelnym panelu degustacyjnym w tegorocznym wydarzeniu zasiadali kolejno: Piotr Stopczyński (Pałac Mierzęcin), Milan Bartošík, Miloš Michlovský (Winiarnia Michlovský), Monika Bielka-Vescovi (Kobiety i Wino), Tomasz Prange-Barczyński (Magazyn Wino), Marcin Płochocki (Winnica Płochockich), Wojciech Bońkowski (Winicjatywa) oraz Mariusz Kapczyński (Vinisfera). Organizatorami wydarzenia poza Fundacją na Rzecz Rozwoju i Promocji Winiarstwa Galicja Vitis  były także Polski Instytut Winorośli i Wina   oraz Stowarzyszenie Winiarzy Podkarpacia a także Miasto Jasło i Województwo Podkarpackie.

Lokalizacja konwentu nie była równie zachwycająca jak te z lat poprzednich ale najlepsza z dostępnych w Jaśle, mieście pozbawionym niestety imponującego zamku jakim mogły cieszyć uczestników konwenty w Łańcucie, Niepołomicach czy Sandomierzu. Także fala upałów niewątpliwie utrudniła degustacyjną atmosferę ale ten dyskomfort winiarzy zapewne wybaczą opaczności w zamian za perspektywę dobrych zbiorów. Widać wyraźnie, że część profesjonalnych już producentów wina nie odważyła się na publiczną weryfikację, tym większe gratulacje dla winiarzy, którzy w celach edukacyjnych i ogólnorozwojowych dla całego środowiska zdecydowali się przysłać swoje wina. Wina nie brakowało ale ilość degustacyjnych próbek nie przytłaczała w sposób niepozwalający na zachowanie skupienia.  Winnice pokazały przede wszystkim swoje wina z poprzedniego, niezbyt udanego rocznika. Mimo, że rok 2014 do najlepszych dla winiarzy nie należał to ogólny poziom win wydawał się z zachowaniem tej perspektywy, dobry. Wina wadliwe trafiały się ale win wyjątkowych, budzących nagłe ożywienie nie brakowało. Co jest sytuacją szczęśliwą większość win zachowywała podstawowe parametry spożywczej atrakcyjności dla potencjalnych konsumentów. Polscy winiarze potwierdzili, że lata doświadczeń, nauki i pracy owocuje stabilnością kolejnych roczników nawet w słabych latach, co dla komercyjnej uprawy winorośli jest sprawą kluczową. Wysoki poziom pokazały wina z trudnych do uprawy odmian vitis vinifera. Wbrew powszechnym przekonaniom o ich nieprzydatności w polskim klimacie, z radością będę przyjmował kolejne, coraz mniej jak ufam eksperymentalne, wina pochodzące z tychże nobliwych szczepów. Różnica w tym roku była bardzo wyraźna, szczególnie w zestawieniu z sąsiadującym w agendzie panelem Marechal Foch/Leon Millot (choć trzeba przyznać, że i wina z tych niekoniecznie wielkich szczepów z roku na rok są coraz lepsze).

Szczególną uwagę przyciągnęły jak zwykle wina specjalne. Z wielkim żalem przyjąłem, fakt, że polscy winiarze zdobyli się na prezentację jedynie dwóch musiaków. Czapkę zdjąć należy przed Winnicami Przeworskimi oraz Winnicą Gaj. Pochodzące od pierwszego z wymienionych producentów wino (Magdalena) zachęcało wesołością ale z uwagi na szampańskie zacięcie autora, zdecyduję się na małą krytykę co do przedwczesnego zdegorżowania wina oraz nieco drażniącego mnie osobiście cukru resztkowego (lubię kwasiory :P). W każdym razie wiele tu jeszcze może się wydarzyć, a czas będzie jedynie sprzymierzeńcem jeśli dekapitacja nie zostanie zrealizowana wraz z terminem zapadłego już wyroku. Jest jeszcze nieco szorstko i nieokrzesanie a zatem trochę nieprzystająco do złożoności i kremowości, której oczekiwać można po tradycyjnej metodzie produkcji. Ani konwentowe 9 miesięcy ani też docelowe 12 zapewnić tego nie mogą. Drugie wino musujące (Gajus) wymyka się wszelkim konwencji, a jako stworzone z pasji i radości bez zbędnego choć właściwego niekiedy musiakom zadęcia, jako takie powinno być oceniane. Dziwaczna kombinacja, bardzo swoistych odmian winorośli, wyraźnie poziomkowe nuty znanej z altanek labruski, pełen osad po wtórnej fermentacji zachowany w butelce stanowiący zaprzeczenie ostatnich 300 lat doskonalenia krystalicznie czystych win musujących. Dziko, świeżo, porywająco i szalenie przyjemnie. Wino stworzone z poszanowaniem nie enologicznych podręczników lecz najczystszej intencji samego Bachusa – by je pito i się nim radowano. Choć muszę przyznać, że w obu przypadkach plastikowy korek jest nieporozumieniem. Nie da się nie wspomnieć także o rewolucyjnym dla całego konwentu winie z Winnicy Kamieniec. Wacław Matłok, którego wina wywołały niemałe zamieszanie wśród producentów win gruzińskich podczas niedawnej degustacji na Lipowej 6F zachwyciły także i szersze grono winiarzy. Wina stworzono bowiem jako pomarańczowe – a zatem znęcano się nad winogronami poprzez wielomiesięczną macerację wraz ze skórkami i szypułkami. Na konwencie autor przedstawił wina z odmiany Bianka 2013 i Seyval 2013 (ku zazdrości konwentu przyznam się do nieco bardziej prywatnej degustacji Johannitera w przedświąteczny wieczór – godne zachwytu). Polscy winiarze – moje uszanowanie!

Organizator: Fundacja Na Rzecz Rozwoju i Promocji Winiarstwa “Galicja Vitis”

Partnerzy: Miasto Jasło, Polski Instytut Winorośli i Wina, Stowarzyszenie Winiarzy Podkarpacia

Patronat honorowy: Marszałek Województwa Podkarpackiego

Sponsorzy: POLWAX S.A., Wilhelm Tell Consulting A.A. Doliński, Scharfenberger, Marxam Enology, LPP EQUIPMENT WARSAW, BOROS OAK BARRELS

Patroni medialni: Magazyn Wino, Winicjatywa.pl, Magazyn Czas Wina, Vinisfera.pl, NaszeWinnice.pl Winologia.pl, Kobiety i Wino

X MIĘDZYNARODOWE DNI WINA W JAŚLE

O ile Konwent Polskich Winiarzy jest wydarzeniem zamkniętym, dedykowanym przede wszystkim dla branży o tyle Międzynarodowe Dni Wina mają cieszyć wszystkim entuzjastów wina. W przeciwieństwie do poprzednich, deszczowych lat, Jasło witało tym razem uczestników winiarskiego święta żarem lejącym się z nieba. Sprzymierzeńcem okazała się tegoroczna konwencja oparta o niezależne stoiska winiarzy i sklepów zlokalizowane bezpośrednio na płycie Jasielskiego Rynku. Nowością Dni Wina, był brak biletowej strefy do której dostęp możliwy był jedynie po uiszczeniu opłaty. W zestawieniu z horrorem niekomercyjnego getta jakie zafundowano winiarzom i ich zwolennikom w zeszłym roku (tu wspomnienia zeszłoroczne) postęp był nie tylko widoczny gołym okiem ale łatwy do wykrycia każdym innym zmysłem. Nie sposób nikomu dogodzić co do warunków pogodowych i choć ciężkim zadaniem było utrzymanie należytej temperatury win przeznaczonych do degustacji przy weekendowej aurze to przynajmniej żadne wino nie zostało rozcieńczone deszcze jak to bywało przed laty.

Imprezę należy uznać za udaną choć ze względu na temperaturę raczej męczącą. Autor niniejszego bloga, podobnie jak miało to miejsce w zeszłym roku, miał wielką przyjemność częstować gości Dni Wina, zawartością butelek, które ocalały po tegorocznej edycji Międzynarodowego Konkursu Winiarskiego GALICJA VITIS.

Organizatorzy: Miasto Jasło, Jasielski Dom Kultury, Stowarzyszenie Winiarzy Podkarpacia, Wino i Przyjaciele, Jasielskie Stowarzyszenie Winiarzy VINUM PRO CULTURA

Partnerzy: Gmina Jasło

Patronat honorowy: Marszałek Województwa Podkarpackiego, Wojewoda Podkarpacki

Patroni medialni: Magazyn Wino,  Magazyn Czas Wina, Vinisfera.pl, NaszeWinnice.pl Winologia.pl, Food Service, Przegląd Gastronomiczny

Dziękuję wszystkim gościom wspomnianych tu imprez za przybycie oraz wspólnie spędzony z pożytkiem i wielką przyjemnością czas. Organizatorom i ich ekipom technicznych składam zaś serdeczne gratulacje. Do zobaczenia w przyszłym roku!

The post Jasło winem spłynęło first appeared on Paragraf w kieliszku.

O wizycie w Werder, czyli najmniej chyba znanym regionie winiarskim Niemiec, mogliście przeczytać już wcześniej:

WINIARSTWO W BRANDENBURGII

WIZYTA W DESTYLARNI GERMAN WHISKY

SEKRETY WINIARSKIEJ ENIGMY

Po kilku miesiącach od naszej sympatycznej podroży w okolice Poczdamu, przyszedł czas na równie miłą rewizytę ze strony naszych niemieckich przyjaciół. Rolę lokalnego gospodarza pełniło Stowarzyszenie Winiarzy Podkarpacia a wraz z nim, liczne grono lokalnych winogrodników.

Kameralne przywitanie naszych gości (po szybkiej i spontanicznej degustacji piwa z lokalnego browaru) odbyło się w w jednej z krośnieńskich restauracji, przy znalezionych tam butelkach wina z Winnicy Sztukówka, które osuszyliśmy ze smakiem na oczach autora  Pogoda nie rozpieszczała zwiedzających ale osobiście traktuję to jako niezamierzoną przez nas zemstę sprawiedliwej opatrzności. Werder pięknym słońcem też nas swojego czasu nie witało Mimo chłodu, lodowatego wiatru, deszczu i zawiewającego momentami śniegu (!) wyruszyliśmy zdecydowanie w enoturystyczną trasę.

Jako pierwszy punkt programu zaplanowano wizytę w winnicy Dwie Granice. Nasi goście oraz grupa lokalnych winiarzy odwiedziła wyjątkowo urokliwe, choć i niezwykle zimne tego dnia, podjasielske gospodarstwo. Wytrwale i bez baczenia na nieprzychylną aurę wsłuchiwaliśmy się w każde słowo naszego gospodarza z niesłabnącym mimo deszczu zaciekawieniem. Nasza wytrwałość w winnicy została wynagrodzona ciepłym przyjęciem w spokojnej i nade wszystko suchej, winiarni. Po niezwykle ciekawym dla każdego winemakera, zwiedzaniu części produkcyjnej, zostaliśmy zaproszeni do niemniej ważnych dla każdego szanującego się, enoturystycznego gospodarstwa, pomieszczeń degustacyjnych. Smaczny posiłek i przednie butelki pozbawione błyskawicznie korka, poprawiły nasze nieco wyziębione nastroje.

Nasz sympatyczny weekend zakończyliśmy wesoło w karczmie, trwając mocno w postanowieniu zdegustowania i zaprezentowania naszym gościom, wszystkiego co najlepsze spośród wytworów podkarpackich winogradów. Niemały podziw budziły wina ze wspominanej już winnicy Sztukówka. Przednie wina, ujmujący winiarz i romantyczne nazwy każdej z przedstawionych butelek (Lira, Cymbały, Suka…) zostaną z pewnością zapamiętane jako właściwe ukoronowanie całej imprezy. Wierzę, że nasi przyjaciele z podobną emocją wrócili do swojego kraju by sławić tam podkarpackie winiarstwo i łudzę, że dzieląc się ze sobą powyjazdową refleksją postanowili – w tym roku zrobimy takiego Regenta jak oni!

The post Projekt W.I.N.E. – wizyta na Podkarpaciu first appeared on Paragraf w kieliszku.

Trzeba wiedzieć, że Republika Federalna Niemiec, wytwarza blisko 4% światowej produkcji wina. Niemieckie wino, zostało wspomniane nawet w narodowym hymnie (…deutsche Fraue, deutsche Treue, deutscher Wein und deutcher Sang…) , w którym natomiast brak jakiejkolwiek wzmianki na temat piwa. Chyba, każdy z nas zna jakieś typowe, niemieckie wina. Jeżeli Twoje pierwsze skojarzenie nie wiąże się ze wspaniałymi rieslingami z Palatynatu czy słodką ambrozją eiswein’ów, to może choć myśli popłynął w kierunku istotnego (jedynie rynkowo) wytworu niemieckiego winiarstwa, jakim jest Liebfraumilch. Jestem jednak w stanie założyć się, że nawet wyborne grono wielbicieli niemieckiego wina, rozkoszujących się winami z nad Mozeli czy też z Rheingau, nie zna winnic ani win z tak bliskiej nam Brandenburgii. Tymczasem w najdalej wysuniętym na północ regionie winiarskim Niemiec, nieopodal Poczdamu (a także w samym mieście) – obecnej stolicy przedmiotowego Landu a wcześniej stolicy Cesarstwa Niemieckiego, rozmieszczone są urokliwe, małe winnice, produkujące wina wyjątkowe – niosące za sobą odwagę winiarzy, zdecydowanych na uprawę winorośli w tym trudnym klimacie.

Musimy pamiętać, że Brandenburgia jest regionem winiarskim położonym w strefie A (zgodnie z podziałem UE), czyli najzimniejszym regionie uprawy winorośli w Europie (w tym też znajdują się między innymi Polska, Czechy, Belgia, Dania, Irlandia, Zjednoczone Królestwo, Szwecja, Niderlandy oraz Luksemburg). Wiadomo, że od tego czasu aż po wiek XIX,  produkowano na tym terenie różnego rodzaju wina. Pierwsze wzmianki historyczne dotyczące winiarstwa w Brandenburgii, pochodzą z końca XII wieku i dotyczą oczywiście winnic przykościelnych. Winorośl przywieziono tutaj z terenów śródziemnomorskich i obsadzano nią głównie tereny przy nowych klasztorach, zakładanych na wschodnich rubieżach Rzeszy. To właśnie mnichom (przede wszystkim Cystersom) zawdzięcza brandenburska winorośl swój dalszy rozwój. Winnice sadzono bowiem w blisko 70 wsiach, a z pozyskiwanych owoców wytwarzano lokalne wino służące nie tylko celom liturgicznym. Poza funkcjami nabożnymi, wino urozmaicało stoły samych mnichów. Lokalnymi wyrobami częstowano też gości  którzy otrzymywali bezpłatne zakwaterowanie i wyżywienie w klasztorze. Dzięki wysokiej randze przybywających gości, bardzo wcześnie przyjęto wysokie standardy uprawy i produkcji a trzeba wiedzieć, że konsumpcja wina w wieku XV i XVI, wynosiła około 150 litrów per capita rocznie.

Wino od zawsze chyba, nosi słusznie i niepodzielnie tytuł napoju królów. Upodobanie do wina podzielali także i lokalni włodarze. Pruski król, Fryderyk II Wielki, choć zakochany (jak wielu, nie tylko jemu współczesnych) we francuskich winach, nakazał posadzić winorośl na wzgórzach, przy swojej stołecznej rezydencji. W latach 1744-1769, na polecenie monarchy wybudowano w Poczdamie trzy tarasowe winnice. Najbardziej okazała z nich, wybudowana na wzgórzu Wüster Berg, zwieńczona jest skromnym (jak na królewskie możliwości) ale wyjątkowo pięknym, barokowym pałacem Sanssouci. Poziome ściany oporowe, na których pnie się winorośl, zostały rozmieszczone symetrycznie na sześciu tarasach, tworząc właściwy czasom, rokokowy ogród. Nieopodal tejże winnicy, posadzono kolejną, nad którą usytuowano następny pałac – Belvédère. Jak głosi przypowieść, służyć miał on przede wszystkim do obserwowania winnych krzewów i w tym też celu miał być przez króla raz jeden wykorzystany. W bezpośredniej bliskości królewskich rezydencji znajdowały się łącznie trzy winnice, służące głównie produkcji owoców deserowych.

Powojenny okres Niemieckiej Republiki Demokratycznej spowodował upadek lokalnego winiarstwa. Zjednoczone Niemcy odziedziczyły jedynie szczątkowe pozostałości po brandenburskim winiarstwie. Napływ środków i zachodniej, winiarskiej kultury sprawiły, że rozpoczęto plan rewitalizacji winnic – w szczególności tych najważniejszych, mieszczących się w obrębie kompleksu pałacowego w Poczdamie. Współczesne podstawy prawne uprawy winorośli w Brandenburgii są uregulowane w rozporządzeniu z dnia 29 lutego 2012 roku. Łączna powierzchnia winnic w Brandenburgii, wynosi niespełna 30 ha co jest wynikiem skromnym w stosunku do reszty kraju (ponad 102 000 ha) choć wypełnia już niemal w całości, przyznany regionowi limit. Około 78% wszystkich winnic regionu uprawiana jest przez prywatnych przedsiębiorców. Bardzo ważne dla regionu są jednak stowarzyszenia zrzeszające lokalnych winiarzy, które zarządzają pozostałą, piątą częścią winnic.

W regionie, uprawia się głównie takie odmiany jak Müller-Thurgau, Weißburgunder, Riesling, Ruländer, Savignon blanc (dla win białych) oraz Dornfelder, Cabernet Dorsa i Regent (dla win czerwonych). Na szczególną uwagę zasługuje ostatni z wymienionych szczepów. Regent jest ważny dla Brandenburgii z uwagi na fakt, iż zajmuje największa powierzchnię upraw w tym  landzie (5,7 ha) oraz ważny dla winiarstwa Polskiego, jako, że także i w naszym kraju, stanowi jeden z podstawowych szczepów czerwonych. Brandenburgia nie stanowi może podstawowego kierunku winiarskich wypraw. Niewątpliwie region ten wart jest jednak pewnej uwagi, choćby ze względu na bliskość odwiedzanej często, niemieckiej stolicy. Dla polskiego enoturysty, interesujące okazać się może nadto podobieństwo tamtejszego winiarstwa do winiarstwa polskiego (szczególnie w bliskim przecież, zielono-górskim wydaniu).

The post Winiarstwo w Brandenburgii first appeared on Paragraf w kieliszku.