Postulaty, które znajdziecie w petycji:

1. Wprowadzenie do polskiego prawa jednoznacznego rozróżnienia pomiędzy reklamą napojów alkoholowych a informowaniem o działalności rodzinnych gospodarstw rolnych prowadzących uprawę winorośli, wydarzeniach kulturalnych, edukacyjnych, turystycznych oraz promocji dziedzictwa regionalnego.

2. Wyłączenie wydarzeń winiarskich, enoturystycznych, kulturalnych, edukacyjnych i regionalnych spod przepisów dotyczących reklamy alkoholu, jako wydarzeń promujących polskie rolnictwo, kulturę, turystykę oraz lokalne dziedzictwo.

3. Zapewnienie rodzinnym gospodarstwom prowadzącym uprawę winorośli prawa do informowania o swojej działalności, produktach, wydarzeniach, ofercie turystycznej i osiągnięciach bez ryzyka naruszenia przepisów dotyczących reklamy alkoholu.

4. Wprowadzenie rozwiązań wspierających rozwój oraz sukcesję rodzinnych gospodarstw prowadzących uprawę winorośli jako trwałego elementu rozwoju obszarów wiejskich i lokalnej przedsiębiorczości.

5. Uznanie polskiego winiarstwa za element polskiego dziedzictwa kulinarnego, rolniczego i kulturowego oraz objęcie szczególną ochroną i promocją historycznych regionów winiarskich jako ważnego elementu rozwoju gospodarczego, turystycznego i kulturowego Polski.

Link do PETYCJI

The post PETYCJA DOTYCZĄCA ZMIAN W PRAWIE first appeared on Paragraf w kieliszku.

Paragraf przypomina!

Do 30 października każdego roku zgłaszamy wstępne zapotrzebowanie na banderole podatkowe na przyszły rok.

W zapotrzebowaniu składamy informację o tym jakie banderole i w jakiej ilości będą nam potrzebne.

Nie jest to zamówienie a jedynie wstępne zapotrzebowanie. Jest ono konieczne do ustalenia ile znaków akcyzy w poszczególnych typach należy wydrukować w kolejnym roku. W każdej chwili możecie cofnąć lub skorygować zapotrzebowanie, jeśli wystąpią okoliczności, które to uzasadniają.

Pamiętajcie jednak, że jeśli do końca roku nie odbierzecie banderol, które były ujęte w ostatecznej zmianie wstępnego zapotrzebowania, to zapłacicie za ich druk. 

Jeśli zaczynacie swoją działalność już po terminie złożenia wstępnego zapotrzebowania na banderole to oczywiście zachowujecie prawo do banderol. Wiele osób pyta mnie, że rozpoczęcie działalności choćby w listopadzie, czyli po wskazanym wyżej terminie, wyklucza możliwość otrzymania znaków akcyzy – oczywiście nie!

WNIOSEK

Wstępne zapotrzebowanie możemy złożyć tradycyjną drogą, na druku bezpośrednio do:

MINISTERSTWO FINANSÓW ul. Świętokrzyska 12, 00-916 Warszawa

Wstępne zapotrzebowanie na banderole podatkowe i legalizacyjne (PDF)

Sprawę można też jednak załatwić online w systemie ePUAP

Preferowanym rozwiązaniem jest wniosek w systemie PUESC

The post Paragraf przypomina! Wstępne zapotrzebowanie na banderole do 30 października first appeared on Paragraf w kieliszku.

RABAT DLA MAŁYCH PRODUCENTÓW

Zgodnie ze zmianami wprowadzonymi ustawą z dnia 9 grudnia 2021 r. o zmianie ustawy o podatku akcyzowym oraz niektórych innych ustaw, stawka akcyzy na:

• wino wyprodukowane przez małego producenta wina…
• napoje fermentowane wyprodukowane przez małego producenta napojów fermentowanych…
• wyroby pośrednie wyprodukowane przez małego producenta wyrobów pośrednich…
• alkohol etylowy wyprodukowany przez gorzelnie należące do producentów owoców produkujące rocznie ponad 10 hektolitrów alkoholu etylowego z owoców dostarczanych im przez producentów owoców pochodzących z ich upraw własnych lub osób z nimi zamieszkujących i utrzymujących się wspólnie […] z ograniczeniem jej stosowania do 30 litrów 100% vol. alkoholu etylowego w roku kalendarzowym na producenta owoców i osób z nim zamieszkujących i utrzymujących się wspólnie, przeznaczonego wyłącznie do jego konsumpcji własnej…

…wynosi 50% stawki akcyzy.

Dokładne okoliczności pozwalające na skorzystanie z przedmiotowej ulgi oraz same stawki akcyzy znajdziecie we wcześniejszym wpisie:

Polski nieład… akcyzowy

WNIOSEK O WYDANIE CERTYFIKATU

Dziś skupimy się na wywołanym już w tytule warunku specjalnym, który dotyczy wszystkich, zainteresowanych ulgą producentów napojów alkoholowych. Warunkiem zastosowania do napojów alkoholowych pomniejszonych o 50% stawek akcyzy jest bowiem posiadanie przez producenta tych napojów certyfikatu małego producenta.  Certyfikat taki wydaje właściwy naczelnik urzędu skarbowego na sporządzony na piśmie wniosek podmiotu, który w poprzednim roku
kalendarzowym spełniał warunki, o których mowa w konkretnych przepisach.

Wniosek ten powinien zawierać dane dotyczące samego podmiotu oraz prowadzonej przez niego działalności gospodarczej, w szczególności:

1. imię i nazwisko lub nazwę podmiotu, adres jego siedziby lub zamieszkania, adres poczty elektronicznej;
2. numer identyfikacji podatkowej (NIP);
3. w przypadku podmiotu prowadzącego skład podatkowy: jego numer akcyzowy oraz numer akcyzowy składu podatkowego.

Wniosek zawiera oświadczenie o spełnieniu warunków upoważniających do skorzystania z ulgi.   przypadku podmiotu rozpoczynającego działalność oświadczenie takie dotyczy danego roku kalendarzowego. Sam certyfikat dotyczy produkcji w danym roku kalendarzowym i jest wydawany na rok kalendarzowy, którego dotyczy.

Podmiot, któremu wydano certyfikat, jest obowiązany do powiadamiania właściwego naczelnika urzędu skarbowego o zmianie danych zawartych we wniosku w terminie 7 dni, licząc od dnia, w którym nastąpiła zmiana.

W przypadku gdy w danym roku kalendarzowym podmiot, któremu wydano certyfikat przestaje spełniać warunki, jest obowiązany poinformować o tym właściwego naczelnika urzędu skarbowego w terminie 7 dni od dnia, w którym przestał spełniać te warunki. Wydany certyfikat traci ważność z dniem następującym po dniu, w którym podmiot przestał spełniać te warunki, w zakresie objętym informacją.

Przykładowy wniosek znajdziecie TUTAJ.

The post Certyfikat dla niezależnych, małych producentów napojów alkoholowych first appeared on Paragraf w kieliszku.

PODWYŻKI AKCYZY

Parafrazując klasyka… Grudniowe zmiany być może nawet mają swoje… plusy. Rozchodzi się jednak o to, żeby te plusy nie przesłoniły nam minusów! Dnia 9 grudnia 2021 roku, w warunkach ewidentnego, sejmowego pośpiechu przyjęto dwie ustawy o zmianie ustawy o o podatku akcyzowym oraz niektórych innych ustaw, powtarzając podobny manewr z 29 października tego też roku. Ogólne skutki są następujące… Wbrew propagandzie – podniesiono stawki akcyzy. Na tym też skupimy się w tej części niniejszego opracowania

Sprawa jest dość zagmatwana. Z 1 stycznia wprowadzono bowiem nowe, podwyższone stawki akcyzy. Pełną wysokość będą jednak osiągać stopniowo, w kolejnych lataach. nadto, dla marginalnej grupy producentów przewidziano bonusy – słynne 50%. Dla porządku podzieliłem zebrane informacje o zmianach w podatku akcyzowym na rodzaje napojów alkoholowych. W każdym przypadku zaczynamy analizę od dotychczasowej stawki akcyzy. Następnie przechodzimy do nowej stawki wprowadzonej przez ustawę by zakończyć na stawce obowiązującej obecnie Do tego opisana została ulga, jeśli się należy i nie jest kuriozalnym wymysłem legislatora, który dobrze wygląda jedynie w nagłówkach tabloidów.

PIWO

Podstawą opodatkowania piwa jest liczba hektolitrów gotowego wyrobu na 1 stopień Plato.

Stawka akcyzy na piwo wynosiła 8,57 zł od 1 hektolitra za każdy stopień Plato gotowego wyrobu.

Nowa stawka akcyzy na piwo wynosi 12,04 zł od 1 hektolitra za każdy stopień Plato gotowego wyrobu.

Przy czym podwyżka akcyzy będzie wprowadzana etapami:

• 2022 r. – 9,43 zł od 1 hektolitra za każdy stopień Plato gotowego wyrobu,
• 2023 r. – 9,90 zł od 1 hektolitra za każdy stopień Plato gotowego wyrobu,
• 2024 r. – 10,40 zł od 1 hektolitra za każdy stopień Plato gotowego wyrobu,
• 2025 r. – 10,92 zł od 1 hektolitra za każdy stopień Plato gotowego wyrobu,
• 2026 r. – 11,47 zł od 1 hektolitra za każdy stopień Plato gotowego wyrobu;

WINO

Podstawą opodatkowania wina jest liczba hektolitrów gotowego wyrobu.
Stawka akcyzy na wino wynosiła dotąd 174,00 zł od 1 hektolitra gotowego wyrobu.

Nowa stawka akcyzy na wino to już 245,00 zł od 1 hektolitra gotowego wyrobu.

Podwyżka akcyzy będzie wprowadzana w następujący sposób:

• 2022 r. – 191,00 zł od 1 hektolitra gotowego wyrobu,
• 2023 r. – 201,00 zł od 1 hektolitra gotowego wyrobu,
• 2024 r. – 211,00 zł od 1 hektolitra gotowego wyrobu,
• 2025 r. – 222,00 zł od 1 hektolitra gotowego wyrobu,
• 2026 r. – 233,00 zł od 1 hektolitra gotowego wyrobu;

PROMOCJA:

Stawka akcyzy na wino wyprodukowane przez małego producenta wina wynosi 50% stawki akcyzy.

Przez małego producenta wina rozumie się producenta wina, który jest prawnie i ekonomicznie niezależny od innych producentów wina, posiada miejsce prowadzenia działalności gospodarczej w odrębnym miejscu niż inni przedsiębiorcy zajmujący się produkcją wina, nie produkuje wina na podstawie licencji uzyskanych od innych
przedsiębiorców i wielkość jego produkcji wina w roku winiarskim nie przekracza 1000 hektolitrów. W większości przypadków definicja ta obejmie zatem polskich, małych winiarzy.

Dla rodzących się w Polsce kooperacji warto zauważyć, że w przypadku gdy dwóch lub więcej małych producentów wina współpracuje ze sobą na podstawie pisemnej umowy, a łączna wielkość ich produkcji wina w roku winiarskim nie przekracza 1000 hektolitrów, są oni traktowani jako jeden mały producent wina.

Przy obliczaniu wielkości produkcji, o której podatnik rozlewający wino nie uwzględnia ilości rozlanego wina wytworzonego przez innych producentów, przemieszczonego od tych producentów do podmiotu rozlewającego w procedurze zawieszenia poboru akcyzy, jeżeli wino to po rozlaniu zostanie przemieszczone między podmiotem dokonującym jego rozlewu i podmiotem wytwarzającym wino w tej procedurze.

NAPOJE FERMENTOWANE 

Aktualne stawki akcyzy na napoje fermentowane (cydry, perry, miody pitne, wina owocowe…) wynoszą:

Dla cydru i perry o rzeczywistej objętościowej mocy alkoholu nieprzekraczającej 5,0% objętości – 97,00 zł od 1 hektolitra gotowego wyrobu.

Na pozostałe napoje fermentowane – 174,00 zł od 1 hektolitra gotowego wyrobu.

Po 1 stycznia stawka na pozostałe napoje fermentowane wynosić będzie 245,00 zł od 1 hektolitra gotowego wyrobu.

Przy czym faktycznie będzie to:

• 2022 r. – 191,00 zł od 1 hektolitra gotowego wyrobu,
• 2023 r. – 201,00 zł od 1 hektolitra gotowego wyrobu,
• 2024 r. – 211,00 zł od 1 hektolitra gotowego wyrobu,
• 2025 r. – 222,00 zł od 1 hektolitra gotowego wyrobu,
• 2026 r. – 233,00 zł od 1 hektolitra gotowego wyrobu;

PROMOCJA:

Stawka akcyzy na napoje fermentowane wyprodukowane przez małego producenta napojów fermentowanych wynosi 50% stawki akcyzy.

Przez małego producenta napojów fermentowanych rozumie się w tym przypadku producenta tych napojów, który jest prawnie i ekonomicznie niezależny od innych producentów napojów fermentowanych, posiada miejsce prowadzenia działalności gospodarczej w odrębnym miejscu niż inni przedsiębiorcy zajmujący się produkcją napojów fermentowanych, nie produkuje napojów fermentowanych na podstawie licencji uzyskanych od innych przedsiębiorców i wielkość jego produkcji tych napojów w roku kalendarzowym nie przekracza 1000 hektolitrów.

W przypadku gdy dwóch lub więcej małych producentów napojów fermentowanych współpracuje ze sobą na podstawie pisemnej umowy, a łączna wielkość ich produkcji napojów fermentowanych w roku kalendarzowym nie przekracza 1000 hektolitrów, są oni traktowani jako jeden mały producent napojów fermentowanych.

Warunkiem zastosowania stawki jest jednak:

• otrzymanie napoju fermentowanego w wyniku fermentacji owoców, jagód, warzyw, roztworu miodu w wodzie lub świeżego lub zagęszczonego soku otrzymanego z owoców, jagód lub warzyw;
• brak dodatku innego napoju alkoholowego, poza alkoholem dodawanym do rozcieńczenia lub rozpuszczenia środków aromatyzujących w ściśle niezbędnych dawkach tak, by zawartość alkoholu nie wzrosła o więcej niż 1,2% objętości, a dodanie takich środków aromatyzujących nie zmieniło znacząco charakteru
  produktu oryginalnego;
• udział soku jabłkowego lub zagęszczonego soku jabłkowego, w przeliczeniu na moszcz jabłkowy, lub moszczu jabłkowego, w nastawie na napój fermentowany, nie mniejszy niż 80% objętościowych, a w przypadku przygotowania nastawu z jabłek, ilość jabłek nie mniejsza niż 5 kg na litr wody;
• udział soku gruszkowego lub zagęszczonego soku gruszkowego, w przeliczeniu na moszcz gruszkowy, lub moszczu gruszkowego, w nastawie na napój fermentowany, nie mniejszy niż 80% objętościowych, a w przypadku przygotowania nastawu z gruszek, ilość gruszek nie mniejsza niż 5 kg na litr wody;
• udział świeżego lub zagęszczonego soku otrzymanego z jagód, warzyw lub owoców innych niż jabłka lub gruszki, w przeliczeniu na sok odtworzony, w nastawie na  napój fermentowany, nie mniejszy niż 40% objętościowych.

Przy obliczaniu wielkości produkcji, o której mowa powyżej – podatnik rozlewający napoje fermentowane nie uwzględnia ilości rozlanych napojów fermentowanych wytworzonych przez innych producentów, przemieszczonych od tych producentów do podmiotu rozlewającego w procedurze zawieszenia poboru akcyzy, jeżeli napoje fermentowane po rozlaniu zostaną przemieszczone między podmiotem dokonującym ich rozlewu i podmiotem wytwarzającym napoje fermentowane w tej procedurze.

WYROBY POŚREDNIE 

Podstawą opodatkowania wyrobów pośrednich (np. wina likierowe) jest liczba hektolitrów gotowego wyrobu.

Obecna stawka akcyzy na wyroby pośrednie wynosi 350,00 zł od 1 hektolitra gotowego wyrobu.

Nowa stawka akcyzy na wyroby pośrednie wynosić będzie już 490,00 zł od 1 hektolitra gotowego wyrobu.

• 2022 r. – 385,00 zł od 1 hektolitra gotowego wyrobu,
• 2023 r. – 404,00 zł od 1 hektolitra gotowego wyrobu,
• 2024 r. – 424,00 zł od 1 hektolitra gotowego wyrobu,
• 2025 r. – 445,00 zł od 1 hektolitra gotowego wyrobu,
• 2026 r. – 467,00 zł od 1 hektolitra gotowego wyrobu.

PROMOCJA:

Stawka akcyzy na wyroby pośrednie wyprodukowane przez małego producenta wyrobów pośrednich wynosi 50% stawki akcyzy.

Stawka ma zastosowanie do wyrobów pośrednich zawierających w swoim składzie co najmniej 75% objętościowych wina lub napoju fermentowanego.

Przepisu ust. 5 nie stosuje się do podatników, którzy wyłącznie rozlewają wyroby pośrednie wytworzone
przez innych producentów.

Przez małego producenta wyrobów pośrednich rozumie się producenta tych wyrobów, który jest prawnie i ekonomicznie niezależny od innych producentów wyrobów pośrednich, posiada miejsce prowadzenia działalności gospodarczej w odrębnym miejscu niż inni przedsiębiorcy zajmujący się produkcją wyrobów pośrednich, nie produkuje wyrobów pośrednich na podstawie licencji uzyskanych od innych przedsiębiorców i wielkość jego produkcji wyrobów pośrednich w roku kalendarzowym nie przekracza 250 hektolitrów.

W przypadku gdy dwóch lub więcej małych producentów wyrobów pośrednich współpracuje ze sobą na podstawie pisemnej umowy, a łączna wielkość ich produkcji wyrobów pośrednich w roku kalendarzowym nie przekracza 250 hektolitrów, są oni traktowani jako jeden mały producent wyrobów pośrednich.

Przy obliczaniu wielkości produkcji, o której mowa w ust. 7 i 8, podatnik rozlewający wyroby pośrednie nie uwzględnia ilości rozlanych wyrobów pośrednich wytworzonych przez innych producentów, przemieszczonych od tych producentów do podmiotu rozlewającego w procedurze zawieszenia poboru akcyzy, jeżeli wyroby pośrednie po rozlaniu zostaną przemieszczone między podmiotem dokonującym ich rozlewu i podmiotem wytwarzającym wyroby pośrednie w tej procedurze.”

ALKOHOL ETYLOWY I NAPOJE SPIRYTUSOWE 

Stawka akcyzy na alkohol etylowy wynosi obecnie 6275,00 zł od 1 hektolitra alkoholu etylowego 100% vol. zawartego w gotowym wyrobie.

Po zmianie stawka akcyzy na alkohol etylowy wynosić będzie 8811,00 zł od 1 hektolitr alkoholu etylowego 100% vol. zawartego w gotowym wyrobie.

I tu stawka będzie zwiększana stopniowo:

• 2022 r. – 6903,00 zł od 1 hektolitra alkoholu etylowego 100% vol. zawartego w gotowym wyrobie,
• 2023 r. – 7248,00 zł od 1 hektolitra alkoholu etylowego 100% vol. zawartego w gotowym wyrobie,
• 2024 r. – 7610,00 zł od 1 hektolitra alkoholu etylowego 100% vol. zawartego w gotowym wyrobie,
• 2025 r. – 7991,00 zł od 1 hektolitra alkoholu etylowego 100% vol. zawartego w gotowym wyrobie,
• 2026 r. – 8391,00 zł od 1 hektolitra alkoholu etylowego 100% vol. zawartego w gotowym wyrobie;

PROMOCJA?

Podobnie jak dla wina i napojów fermentowanych oraz wyrobów pośrednich, postanowiono wprowadzić tu szumną ulgę 50%. Jako, że wysokość akcyzy dla tego rodzaju napojów jest już niebagatelna, przepis ten zapisano w sposób, który wymaga bardzo wnikliwej analizy. Trzymajcie się….!

“Stawka akcyzy na alkohol etylowy wyprodukowany przez gorzelnie należące do producentów owoców produkujące rocznie ponad 10 hektolitrów alkoholu etylowego z owoców dostarczanych im przez producentów owoców pochodzących z ich upraw własnych lub osób z nimi zamieszkujących i utrzymujących się wspólnie wynosi 50% stawki akcyzy, o której mowa w ust. 4, z ograniczeniem jej stosowania do 30 litrów 100% vol. alkoholu etylowego w roku kalendarzowym na producenta owoców i osób z nim zamieszkujących i utrzymujących się wspólnie, przeznaczonego wyłącznie do jego konsumpcji własnej.”

OK, mamy tu znaną z powyższych zapisów obniżkę akcyzy do 50% stawki podstawowej. Wypiszmy jednak warunki jaki musi spełnić producent (łącznie):

• gorzelnia musi należeć do producenta owoców
• gorzelnia musi produkować rocznie ponad 10 hektolitrów alkoholu etylowego
• alkohol ten musi powstać z owoców
• owoce te muszą być dostarczane przez innych producentów owoców
• owoce muszą pochodzić nadto z ich upraw własnych lub upraw osób z nimi zamieszkujących i utrzymujących się wspólnie
• stawkę możemy zastosować maksymalnie do 30 litrów 100% alkoholu
• alkohol ten musi skonsumować sam producent lub osoba z nim mieszkająca z którą się wspólnie utrzymuje

Być może nie zrozumiałem ustawodawcy, błądzić jest rzeczą ludzką… Może ktoś wyjaśni mi w komentarzu? Zdaje się jednak, że gorzelnik, który obligatoryjnie musi być producentem owoców nie może zastosować obniżonej stawki jeśli produkuje alkohol etylowy z własnych owoców Opcjonalnie… Ustawodawca stosując zapis “przez producentów owoców pochodzących z ich upraw własnych” – miał na myśli uprawę producentów.

Tak czy inaczej, zauważcie też proszę, że nawet jeśli warunki powyższe zostaną spełnione, to 50% zniżkę będzie można wykorzystać jedynie do 30 litrów 100% alkoholu etylowego w roku […] przeznaczonego wyłącznie do jego konsumpcji własnej!

Oznacza to, że szumne 50% obniżki akcyzy dla małych gorzelni to faktycznie ograniczona podmiotowa ulga, która dotyczyć będzie 100 butelek okowity na własny użytek.

Dla pełnej jasności – mówimy o rabacie na poziomie 2000 zł na jedną gorzelnię w skali roku – pod warunkiem konsumpcji własnej tego promocyjnego alkoholu. Pytanie co z gorzelniami, które są prowadzone przez osoby prawne – te z zasady nie mają konsumpcji własnej z braku aparatu spożywczego. Chyba, że aparat instytucjonalny w postaci zgromadzenia wspólników czy też zarządu będzie do tej konsumpcji uprawiony Niezależnie od wykładni praktycznej – nie wypijcie wszystkiego na raz z tej radości

The post Polski nieład… akcyzowy first appeared on Paragraf w kieliszku.

Destyl – DE NATURAT to awangardowe dzieło, łączące nowoczesność formy z naszą narodową tradycją. Alkohol wywołujący ciepłe wspomnienia w sercu każdego Polaka. Ten wiosenny trunek został przygotowany innowacyjną, naturalną metodą  z poszanowaniem prawideł sztuki rzemieślniczej – potrójna destylacja połączona z maceracją fascynujących botaników z pierwszeństwem niestosowanego dotąd fiołka wiosennego (viola odorata), zapewniła nam niezwykłe doznania. Niezwykle aromatyczny gatunek fiołka, występuje w nizinnych częściach Polski, wyłącznie wiosną.  Ożywczy, mocny i wyrazisty w nosie, cielisty, uwodzicielski w swojej krasie – Destyl w super limitowanej wersji. Zamówienia tylko dziś, 1 kwietnia

Niepokojąca inspiracja – Wojciech Bielak & Szymon Reiter

Odważne wdrożenie  – Bartosz Wilczyński & Radosław Froń

Denaturalna grafika – Bogusław Białecki

The post Pierwszy rzemieślniczy denaturat! first appeared on Paragraf w kieliszku.

The post MEDIA BEZ WYBORU first appeared on Paragraf w kieliszku.

Poniższą replikę przygotowałem na gorąco i przyznaję, że ma nieco emocjonalny wydźwięk. Wierząc, że racjonalna argumentacja ma w tych wyjątkowo trudnych czasach rację bytu, wstrzymywałem się jednak z jej publikacją. Dziś nie mam już sentymentu Producenci, importerzy, dystrybutorzy, restauratorzy, właściciele sklepów specjalistycznych, którzy popadliście w kłopoty spowodowane epidemią, inflacją i zakazem działalności – tak na Wasze problemy odpowiada Wasz rząd:

W odpowiedzi na wspólny apel małych producentów branży alkoholowej z 9 kwietnia 2020 r., pierwotnie skierowany do Prezesa Rady Ministrów, o wsparcie dla firm branży producentów alkoholi rzemieślniczych poprzez zmiany legislacyjne umożliwiające sprzedaż zdalną napojów alkoholowych, uprzejmie informuję, że opinia Ministra Zdrowia w odniesieniu do postulatu dotyczącego sprzedaży napojów alkoholowych przez Internet czy też w inny sposób umożliwiający jego zdalny zakup, pozostaje zdecydowanie negatywna. 

Przede wszystkim pojawia się tu określenie “sprzedaży przez Internet”, które jest niewątpliwie potoczną próbą zwerbalizowania problemu. Określenie to jednak nie oddaje istoty problemu a wręcz może wprowadzić nas w poważny błąd. W swojej potoczności właściwe jest dla języka ulicy czy nagłówków tabloidów – nie powinno w żadnym jednak wypadku pojawiać się argumentacji ministerstwa – urąga bowiem jego powadze. Internet nie jest fizycznym miejscem, nie istnieje zatem żadna możliwość sprzedaży z jego wykorzystaniem fizycznych produktów, do których napoje alkoholowe należą. Wszelkie formy wykorzystania Internetu przez przedsiębiorców dotyczą jedynie stworzenia platformy komunikacji z klientem, zawierania umowy czy regulowania płatności online – co może przerażać ustawodawcę z 1982 roku ale dla współczesnego legislatora powinno być już oczywiste.

Stanowisko, zgodnie z którym ograniczanie dostępności fizycznej napojów alkoholowych stanowi jedno z trzech najskuteczniejszych narzędzi mających na celu profilaktykę i rozwiązywanie problemów związanych z używaniem alkoholu pozostaje aktualne. Obecnie dostępność fizyczna napojów alkoholowych wciąż znajduje się na wysokim poziomie. Choć na  przestrzeni ostatnich 10 lat zauważalny jest niewielki, ale stały spadek dostępności zarówno w przypadku wszystkich punktów, jak i w kategorii punktów sprzedających napoje zawierające powyżej 18% alkoholu, to wskaźniki te wciąż należy uznawać za zbyt wysokie.

Przyznawanie przez ministerstwo, że poziom zjawisk z którymi walczy od lat wciąż jest na wysokim poziomie, jest dla mnie argumentem wyjątkowo swoistym w tym kontekście. Zwłaszcza, że zaczynamy od uroczystej proklamacji – “ograniczanie dostępności fizycznej napojów alkoholowych stanowi jedno z trzech najskuteczniejszych narzędzi mających na celu profilaktykę i rozwiązywanie problemów związanych z używaniem alkoholu” , po to jedynie by znanie dalej stwierdzić, że “Obecnie dostępność fizyczna napojów alkoholowych wciąż znajduje się na wysokim poziomie“. Może się mylę ale wygląda to na przyznanie, że prowadzone w tym zakresie “najskuteczniejsze” działania, które sprowadzają się do nieustannego ograniczania i zakazywania… są kompletnie bezskuteczne! Może warto otworzyć oczy na narzucającą się wszystkim refleksję – przyjęta przez ministerstwo a wykonywana przez PARPA “doktryna grubej pałki” jest prawdopodobnie błędna, skoro nie przynosi żadnych rezultatów. Prezentowana od dekad wierność doktrynie wbrew wszystkim i wszystkiemu (wliczając w to zdrowy rozsądek), przede wszystkim wbrew zmieniającej się sytuacji gospodarczej, technologicznej i społecznej, jest równie warta podziwu jak i politowania. Myślę, że warto zastanowić się nad tą postawą raz jeszcze i przemyśleć nowe metody rozwiązywania ważnego problemu społecznego jakim jest alkoholizm. Jeśli coś nie działa mimo upływających dekad to może to jednak nie jest najlepsze rozwiązanie?

W przypadku rozpatrywania kwestii sprzedaży napojów alkoholowych za pośrednictwem Internetu, równie istotnym faktem jest możliwość wystąpienia nadużyć związanych ze sprzedażą tych wyrobów osobom, którym sprzedaż napojów alkoholowych jest zabroniona na podstawie art. 15 ust. 1 pkt 1-2 ustawy z dnia 26 października 1982 r. o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2277), zwanej dalej „ustawą”, tj. osobom, których zachowanie wskazuje, że znajdują się w stanie nietrzeźwości oraz osobom do lat 18. Obecnie wydaje się, że prowadzenie sprzedaży napojów alkoholowych przez Internet nie stwarza należytych gwarancji 2 prowadzenia działalności w rzetelny sposób w rozumieniu przepisów ustawy oraz spełniania nadrzędnych celów tej regulacji.

Należytych gwarancji nie zapewniają przede wszystkim złe przepisy a do takich należy zaliczyć kłopotliwą tu ustawę. O ile spotykanym zjawiskiem jest legitymowanie klienta z uwagi na zbyt młode oblicze o tyle kompletną fikcją jest weryfikacja stanu trzeźwości. Nie ma natomiast żadnych podstaw by któryś z tych zakazów traktować jako ważniejszy. Trzeźwość nie jest weryfikowana jednak z uwagi na kuriozalne brzmienie przepisu. Podstawą do doktrynalnego sporu może być bowiem choćby to, przy którym piwie barman powinien odmówić nam sprzedaży kolejnego? Warto tu nadmienić, iż obawy ministerstwa w tym zakresie, nie są szczególnie często podzielane przez sądy administracyjne w znanym na orzecznictwie. Zasadniczo jest to wyimaginowany problem forsowany przez MZ i PARPA, który nie znajduje oparcia w praktyce stosowania prawa przez poważne organy. Nie ma też podstaw aby zakładać nierzetelność przedsiębiorcy i traktować przedmiotowe postulaty jako próbę przemycenia alkoholu osobom małoletnim. Państwo nie powinno  traktować przedsiębiorcy jak przestępcy i wykazać zaufanie, że zdołamy zachować należytą rzetelność w naszym działaniu tak jak dzieje się to w tradycyjnym handlu. Z pewnością znajdą się mechanizmy, które ograniczą dostęp do napojów alkoholowych równie dobrze jak sfatygowana karteczka powieszona nad ladą

Kolejną kwestią, która nie może zostać niezauważona, jest prezentowanie oferty sprzedaży przez podmioty, które prowadziłyby sprzedaż w Internecie. Wskazać należy na przepisy ustawy dotyczące reklamy napojów alkoholowych oraz m.in. fakt, że podmiot nie ma możliwości ograniczenia dostępu do prezentowanych treści osobom, do których nie są one adresowane. W przypadku prezentowania oferty przedstawiającej asortyment
podmiotu w ten sposób, odbiorcą treści może stać się każdy użytkownik Internetu, co mogłoby wiązać się z możliwością zastosowania reklamy niedozwolonej.

Ciężko stawiać diagnozę dla motywów tego argumentu – mogą być nimi bowiem zarówno ignorancja jak i czysta manipulacja. Nie jest bowiem prawdą, że przedstawienie oferty “w Internecie” będzie zawsze łamało ustawowy zakaz reklamy. Reklama i promocja napojów alkoholowych z wyjątkiem piwa jest faktycznie zakazana. Jeśli jednak sięgnąć do definicji samej reklamy w ustawie o wychowaniu w trzeźwości, znajdujemy w niej oczywistą przesłankę – reklama dla swojej bezprawności musi mieć charakter publiczny, czyli być skierowana do abstrakcyjnego adresata, który nie chciał jej otrzymać a została mu narzucona. Byłem przekonany, że u progu trzeciej dekady XXI wieku nie trzeba tego nikomu tłumaczyć… ale Internet działa trochę inaczej Wejście na stronę internetową wymaga co do zasady aktu woli (tak wyskakujące okienka nie wymagają, też uważam, że powinno karać się za nie co najmniej chłostą) – wpisania adresu lub posłużenia się stosownym linkiem. Nadto, przy odrobinie dobrej woli, Internet pozwala nam na identyfikację osób które przeglądają treść naszych stron, określenia ich pochodzenia czy nawet adresu IP.  Możliwość identyfikacji osób, które zapoznały się z treścią strony jest zatem nieskończenie większa od sposobów identyfikacji osób, które zgodnie z ustawą mogą oglądać te same etykiety w fizycznych sklepach czy wydzielonych stoiskach – a które w tym kontekście, nie realizują zdaniem ustawodawcy warunku powszechnego dostępu. Dostęp do treści na stronie internetowej będzie więc trudniejszy (choć podobnie jak w swojej fizycznej formie będzie wymagał aktu woli) niż w typowym sklepie w którym jest dopuszczalny. Ustawa nie wprowadza takiego wyjątku wprost choćby z tego powodu, że… powstała przeszło dekadę wcześniej przed Internetem w Polsce! Wezwanie regulatora do przebudzenia się z mrocznego snu PRL i koniecznej już od lat aktualizacja przestarzałych przepisów jest właśnie przedmiotem postulatu producentów.

Niezwykle istotną kwestią jest ochrona zdrowia psychicznego w tym trudnym okresie, jakim jest stan zagrożenia epidemicznego lub stan epidemii. Przebywanie w kwarantannie lub odosobnienie i izolacja społeczna mogą stanowić szczególne wyzwanie dla kondycji psychicznej. Podkreślenia wymaga, że jednym z oficjalnych, aktualnych zaleceń w zakresie ochrony zdrowia psychicznego podczas epidemii jest unikanie radzenia sobie ze stresem za pomocą alkoholu i innych używek.

Nie jestem oczywiście specjalistą od ochrony zdrowia psychicznego ale jest dla mnie oczywiste jak wielkie spustoszenie w psychice może spowodować utrata środków do życia. Mówimy o kilku tysiącach podmiotów, które straciły możliwości zarobkowania – ich właścicielach, pracownikach, rodzinach których powyżsi mieli na utrzymaniu – grupie kilkudziesięciu tysięcy ludzi, których życie zostało wywrócone do góry nogami decyzją rządu! Obywateli, którzy nie proszą o jałmużnę i odroczenie mało istotnych składek, aktem wielkopańskiej łaski ale o prawo do radzenia sobie w tej trudnej sytuacji, prawo do dalszej pracy, zarabiania pieniędzy, utrzymywania rodzin i pracowników, dostarczania dochodów skarbowi państwa. Nic więcej. Rząd nie martwi się o zdrowie psychicznego społeczeństwa, gdy gnębi wciąż chaotycznymi, pisanymi na kolanie i zmienianymi co kilka dni, ograniczeniami.. Może zamiast mówić co nie jest rozwiązaniem problemu dostarczać alternatywne rozwiązania albo zwyczajnie nie przysparzać nowych problemów tam gdzie dotąd ich nie było?

Nie mniej istotne pozostają inne negatywne zjawiska, które mogą ulegać nasileniu w związku z nadużywaniem alkoholu, tj. m.in. incydenty związane z przemocą domową występujące na tle upojenia alkoholowego czy niebezpieczeństwo związane z nadmiernym spożyciem alkoholu, również wywołane zmianą trybu świadczenia pracy bądź jej utratą, mogące prowadzić do poważnego pogorszeniu się sytuacji zdrowotnej.

To już kompletna bzdura. Nie mam oczywiście na myśli ryzyka związanego z nadużywaniem alkoholu, to dla każdego jest oczywiste. Zupełnie nietrafiony jest jednak argument wiążący dostawę z tymi patologiami społecznymi. Alkohol jest dziś dostępny w niemal każdym sklepie. Jeśli ktoś ma problem z nadużywaniem alkoholu to jest niezwykle mało prawdopodobne, że będzie oddawał się swojej chorobie w tak uciążliwej formie, która wymaga złożenia zamówienia w specjalistycznym sklepie, oczekiwania dostawę (o jej kosztach nie wspominając), kiedy tani alkohol dostępny jest pod ręką. Wyprzedzając treść pisma – tak było zawsze, w czasie epidemii, przed nią i po niej. Tani alkohol jest dostępny w odległości spaceru i nikt kto napić “się musi”, nie oprze swojego alkoholizmu na zamówieniach online, z czasem oczekiwania na dostawę i jej kosztami. Zwłaszcza, że przedmiotem takiej dostawy będą w znakomitej większości przypadków nie alkohole tanie, dostępne wszędzie a trunki rzemieślnicze, z natury rzeczy wielokrotnie droższe.

Ponadto warto zwrócić uwagę, że zdalne nabywanie napojów alkoholowych sprzyjałoby zachowaniu anonimowości konsumenta (w odróżnieniu do zakupów dokonywanych osobiście w punkcie sprzedaży), co może być dodatkowym impulsem zachęcającym do dokonania zakupu.

Myślę, że 40 lat zamknięcia w ministerialnych piwnicach nie służy nikomu i warto już otworzyć okna na rzeczywistość. Czy można być bardziej anonimowym niż podczas zakupów w supermarkecie (chyba, że ministerstwo sprytnie uwzględniło już wymóg zakładania maseczek)? Alternatywnie czy można być mniej anonimowym niż składając zamówienie przez Internet, gdzie zostawiamy swoje imię, nazwisko, adres, numer konta, masę oświadczeń i ślad elektroniczny?

Ponadto, do Ministerstwa Zdrowia wpływają także wnioski i postulaty dotyczące czasowego zakazu sprzedaży napojów alkoholowych w związku z aktualną sytuacją epidemiologiczną, m.in. z uwagi na negatywny wpływ alkoholu na funkcjonowanie organizmu i jego właściwości wpływające na obniżenie odporności.

Czyli kończymy na groźbach i zastraszaniu, że może być gorzej? Naprawdę? Może warto zaprosić nas na konsultacje do Sejmu i tam potraktować policyjnymi pałkami i gazem, tak jak lubicie? Cały wydźwięk tej odpowiedzi balansował na granicy arogancji ale to wymyka się przyjętej w zasadach grzeczności, skali! Chcecie prohibicji? Doświadczenia innych krajów, które próbowały już “suchego prawa” niczego Wam nie podpowiadają? Może i dobrze. Popieram. Posługując się starym żartem –  car wprowadził prohibicję w czasach wielkiej wojny i imperium carów nie doczekało jej końca. Prohibicję wprowadzono też za czasów Gorbaczowa w Związku Radzieckim – chwilę później nie było już Związku Radzieckiego. Żaden to argument ale pozytywna nadzieja na rychły upadek waszej kakistokracji. Nie mam żadnej wątpliwości, że ten rząd nie służy ani temu krajowi ani jego obywatelom. Dobra zmiana dopiero przed nami. Oby prędko!

The post Huńska mowa ministra zdrowia first appeared on Paragraf w kieliszku.

Wspólne stanowisko producentów alkoholi rzemieślniczych w sprawie sprzedaży z dostawą

TARCZA TRZEŹWOŚCI

Poprzednie próby związane były z postulatami wyjątkowo zjednoczonej branży producentów i dystrybutorów napojów alkoholowych i zakładały wprowadzenie regulacji tymczasowych w czasie pandemii (oraz 6 miesięcy po jej zakończeniu), które pozwalałyby na zawieranie umów na odległość oraz dostawę tak zamówionych napojów alkoholowych wprost do konsumenta (bez optymalizacji ryzyka, sztuczek prawnych i szukania oręża do sądowej walki z prohibicyjnymi reliktami). Wnioski składane premierowi oraz minister rozwoju zakończyły się… ignorancką i wybitnie arogancką odpowiedzią ministra zdrowia (zwieńczoną niezbyt ukrywaną groźbą – ale o tym w osobnym wpisie). Tymczasowe i wyważone rozwiązanie ratunkowe zostało w wyniku prac legislacyjnych znacznie okrojone i obudowane dodatkowymi zapisami, które zasadniczo przekształciły nasz przepis w jego karykaturę. Pierwotnie miał on następujące brzmienie:

„Art. 8g. Zezwala się na sprzedaż i dostawę napojów alkoholowych przez podmioty
posiadające zezwolenie o którym mowa art. 18. ust 1 ustawy o wychowaniu w
trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi, w tym podmioty których działalność
polega na dostarczaniu żywności na imprezy zamknięte organizowane w czasie i
miejscu wyznaczonym przez klienta, na podstawie umowy zawieranej na odległość.”

W wyniku prób szukania kompromisów jego obowiązywanie ograniczono najpierw wyłącznie do napojów alkoholowych słabszych niż 18% i ostatecznie przycięto także podmiotowo do mikroprzedsiębiorstw, oraz przedsiębiorstwa małych i średnich:

„Art. 8g. Zezwala się na sprzedaż i dostawę napojów alkoholowych do 18% zawartości
alkoholu przez mikroprzedsiębiorstwa, małe oraz średnie przedsiębiorstwa, o których
mowa w ustawie z dnia 6 marca 2018 r. Prawo przedsiębiorców, jeżeli podmioty te
posiadają zezwolenie o którym mowa art. 18 ust. 1 ustawy o wychowaniu w
trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi, w tym podmioty których działalność
polega na dostarczaniu żywności na imprezy zamknięte organizowane w czasie i
miejscu wyznaczonym przez klienta, na podstawie umowy zawieranej na odległość.”

W wyniku tej ostatniej zmiany, wykluczono przez nieuwagę (i brak znajomości przepisów szczególnych w tym zakresie) małych winiarzy, tj. producentów wina z upraw własnych, wytwarzających do 100hl wina rocznie, którzy to działalności gospodarczej prowadzić nie muszą a zatem nie muszą też być przedsiębiorcami. Ostatecznie poddano pod głosowanie w Senacie przepis w następującym brzmieniu:

„Art. 8g. Zezwala się na sprzedaż i dostawę napojów alkoholowych do 18% zawartości
alkoholu przez mikroprzedsiębiorstwa, małe oraz średnie przedsiębiorstwa, o których
mowa w ustawie z dnia 6 marca 2018 r. Prawo przedsiębiorców a także producentów
wina będących rolnikami wyrabiającymi mniej niż 100 hektolitrów wina w ciągu roku
gospodarczego, o których mowa w art. 17 ust. 3 ustawy z dnia 12 maja 2011 r. o
wyrobie i rozlewie wyrobów winiarskich, obrocie tymi wyrobami i organizacji rynku
wina, jeżeli podmioty te posiadają zezwolenie o którym mowa art. 18 ust. 1 ustawy o
wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi, w tym podmioty
których działalność polega na dostarczaniu żywności na imprezy zamknięte
organizowane w czasie i miejscu wyznaczonym przez klienta, na podstawie umowy
zawieranej na odległość.”

Wieść niesie, że w ostatniej chwili pojawili się w parlamencie prohibicyjni wojownicy, którzy opowiadali o tragediach ludzkich, pijanym narodzie, najbardziej liberalnym prawie w UE i innych, wyssanych z palca bzdurach. Chętnym do wojowania polecam wcześniejsze przygotowanie się do tej potyczki. Przyglądając się faktom dotyczącym problemu alkoholizmu jesteśmy bowiem zupełnym średniakiem na tle pozostałych państw UE. W zakresie przepisów, pozostajemy natomiast w zdecydowanej czołówce. Nasze banderole to kompletny skansen a ustawa o wychowaniu w trzeźwości w dzisiejszym brzmieniu wygląda jak barejowski żart. W omawianym dziś zakresie, tj. handlu z dostawą, jako jedyny kraj UE mamy z tym problem. Ostatnie, postsowieckie państwa, którym w głowach nie mieściły prawidła nowoczesnych form sprzedaży, ustąpiły w pierwszych dniach pandemii bo alternatywą były bankructwa i prawdziwe ludzkie tragedie. Tak czy inaczej pierwsza potyczka nie wyszła przedsiębiorcom na zdrowie. Tysiące firm i dziesiątki tysięcy miejsc pracy nie są najwyraźniej wartym uwagi kapitałem wyborczym.

Dokładną listę zatroskanych o gospodarkę senatorów znajdziecie poniżej:

NIE SKŁADAMY BRONI!

Do Marszałka Sejmu trafił już wniosek Klubu Parlamentarnego Koalicja Polska – Polskie Stronnictwo Ludowe – Kukiz15 o zmianę ustawy o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi. Reprezentantem wnioskodawcy jest inicjator działań w tym zakresie, poseł Jacek Tomczak (PSL).

Treść proponowanych zmian oparta jest na naszych dotychczasowych pracach. Chwila na refleksję pozwoliła jedynie na poprawki w innych przepisach, które nie pozostawią wątpliwości co do skutków wprowadzanych zmian.

Projekt zmian:

Aby raz kolejny nie odbić się od prohibicyjnej tarczy należy sprawę tę właściwie przygotować, budując rozpoznawalność sprawy, zrozumienie dla problemu i nagłaśniając w tej sprawie. Czekają nas rozmowy z naszymi parlamentarzystami, odpieranie zarzutów środowisk antyalkoholowych, tworzenie opracowań problemu i popularyzowanie zagadnienia. Temat na poziomie prawniczym jest złożony i bardzo daleki od popularnego ale zupełnie wypaczającego istotę sprawy, wyimaginowanego “zakazu sprzedaży przez Internet”.

Uprzedzając kąśliwe uwagi o to, że daliśmy się wykorzystać w przedwyborczej grze odpowiem stanowczo – politycy przed wyborami są najbardziej chętni do wprowadzania pożytecznych zmian i korzyści mogą być w tym przypadku obustronne Jeśli zaś komuś nie odpowiada zaplecze polityczne projektu? Cóż, nikt inny nie wyciągnął ręki do branży i żadnej innej propozycji poprawy sytuacji polskich winiarzy, browarników rzemieślniczych, cydrowników, miodosytników, gorzelników, importerów, dystrybutorów, sprzedawców… nie wystosował.

Osobiście składam serdeczne podziękowania posłowi Jackowi Tomczakowi za szczere i wyjątkowo aktywne zaangażowanie w omawianej sprawie a przede wszystkim za zrozumienie wagi problemu i poziomu absurdów polskiego prawa, którym każdego dnia stawiamy czoła. Walczymy dalej!

The post Wniosek o zmianę ustawy o wychowaniu w trzeźwości first appeared on Paragraf w kieliszku.

MOTYWY I MOTYWACJE  

Wpis ten planowałem od dawna i do myśli o nim wracałem niezwykle często, za każdym bowiem razem gdy otwierałem dowolną stronę internetową sklepu z napojami alkoholowymi. Pora zmierzyć się wreszcie ze sprawą niezbyt doniosłą ani też problematyczną ale jednak bardzo powszechną. Nie będzie to wybitny kryminał, dlatego też zdradzę Wam już we wstępie… bramek wiekowych nie lubię i nie poważam. Wyjątkowo irytują mnie szczególnie te, które generują na domiar złego, zupełnie niepotrzebne utrudnienia (gdy zamiast zwyczajowego TAK lub NIE, muszę wpisać ręcznie pełną datę urodzenia i rozmiar buta dla pewności). Powiecie zapewne dura lex sed lex, też ich nie lubimy ale trzeba… Pytanie jednak czy to jednak naprawdę konieczne? Czy istnieje jakiś szczególny przepis, który nas do tego obliguje? Czy może wszyscy powtarzamy za sobą, bez zbędnej refleksji, na zasadzie – sąsiad ma to i ja powinienem? Co jeśli to nie ma większego uzasadnienia? A jeśli tak w istocie jest to kto zaczął i po co? Postaram się odpowiedzieć dziś na powyższe pytania możliwie jasno. Zanim to jednak zrobię, odeślę Was wcześniej do innej publikacji, która ostatecznie zmobilizowała mnie do popełnienia dzisiejszego wpisu, za co serdecznie jej twórcy dziękuję.

Przy tej okazji poznałem nowy lecz doskonale zapowiadający się blog o polskim winiarstwie – mrwinestyle.pl – którego już stałem się miłośnikiem i któremu kibicuję – MakePolishWineGreat! Zapewne także i Wam spodoba się całokształt dotychczasowej twórczości autora – z uwagi na nasz dzisiejszy temat, będę nalegał by zacząć jednak od poniższego artykułu. Jest to bardzo interesujące opracowanie, dotyczące głównie technicznych aspektów funkcjonowania tzw. “bramek wiekowych”. Podstawa prawna została tam krótko przytoczona jako główny motyw ich istnienia i jako element konieczny dla rzetelności przekazu (doceniam). Podstawa ta pozbawiona jest jednak szerszego a niezbędnego dla sprawy komentarza. Nie mogłem sobie zatem odmówić tej przyjemności aby temat uzupełnić i tym samym dokończyć

https://mrwinestyle.pl/dowodzik-poprosze-czyli-bramki-wiekowe-dla-alkoholu/?fbclid=IwAR1DGH_WJtLa1tDRkdtyBbsSPfYXqgD54IsyDDZ5MczLjA3walA2r_p1zY4

NA CZYM POLEGA PROBLEM?

Zasadniczo na niczym Wszystkich twardo stąpających po ziemi odsyłam w tej chwili do bardziej praktycznych wpisów. Nie mam zamiaru walczyć z plagą okienek pytających o wiek ani nikogo namawiać do ich likwidacji, jeśli ich posiadanie sprawia mu przyjemność lub daje poczucie komfortu. Szukam jedynie faktycznej podstawy prawnej dla tak powszechnego zjawiska, co jak już wiecie, uwierało moją prawniczą ciekawość od dawna. Jedyny problem, który pojawi się w tym opracowaniu to fakt, że podstawy takiej nie znajduję…

Dokonałem krótkiego badania opinii publicznej i doszedłem do wniosku, iż najczęściej stawiane w tej sprawie argumenty wyglądają następująco:

Wprowadziliśmy bramkę wiekową bo…

• inni mają
• nie wolno reklamować napojów alkoholowych wśród osób nieletnich
• publiczna reklama napojów alkoholowych jest zakazana a bramka ogranicza publiczny dostęp do strony z taką reklamą

Pierwszy powód pominiemy jeśli pozwolicie Bierzmy się zatem za obalanie pozostałych dwóch tez .

Historia wychowania w trzeźwości

CZY WOLNO REKLAMOWAĆ ALKOHOL WŚRÓD OSÓB NIELETNICH?

Najprostszą zasadą, która brzmi logicznie nawet dla osób, którego nigdy ustawy o wychowaniu w trzeźwości nie widziały na oczy (szczęściarze) jest ta, która zakłada, że “nie wolno reklamować napojów alkoholowych wśród osób nieletnich”. Przyznacie, że łatwo zracjonalizować sobie taki zapis ustawy. Problem w tym, że zapis taki zasadniczo nie istnieje… a przynajmniej nie w ogólnym kontekście, jak się tego spodziewamy. Spójrzmy raz jeszcze na interesujące nas przepisy:

Art. 2(1) ust. 1 pkt 3 – reklama napojów alkoholowych – publiczne rozpowszechnianie znaków towarowych napojów alkoholowych lub symboli graficznych z nimi związanych, a także nazw i symboli graficznych przedsiębiorców produkujących napoje alkoholowe, nieróżniących się od nazw i symboli graficznych napojów alkoholowych, służące popularyzowaniu znaków towarowych napojów alkoholowych […]

W dalszej części ustawy znajdziemy dalsze doprecyzowanie tego już mocno kazuistycznego przepisu, skierowane przeciwko reklamie pośredniej. Ta jednak nie interesuje nas dziś, podobnie jak promocja napojów alkoholowych. Studia nad pojemnością ich definicji pozostawimy sobie przez to na inną okazję. Jak widzicie, sama reklama została nakreślona tak szeroko, że jej przejawem może być każde użycie nazwy lub choćby logo producenta napojów alkoholowych w dowolnym miejscu. Zwracam jednak uwagę, że jest to jedynie definicja reklamy napojów alkoholowych, która nakreśla jej znamiona. Nie został tu jeszcze wprowadzony żaden zakaz. Ten znajdziemy nieco dalej:

art. 13(1) ust. 1. – zabrania się na obszarze kraju reklamy i promocji napojów alkoholowych, z wyjątkiem piwa […]

Niniejszym uczyniono z reklamy czyn zabroniony, odwołując się oczywiście do nakreślonej wyżej definicji. Włączając tu tę definicję możemy odczytać ten zakaz w sposób następujący – zabrania się na obszarze kraju publicznego rozpowszechniania znaków towarowych napojów alkoholowych lub symboli graficznych przedsiębiorców produkujących napoje alkoholowe, nieróżniących się od nazw i symboli graficznych napojów alkoholowych, służące popularyzowaniu znaków towarowych napojów alkoholowych […], z wyjątkiem piwa […].

Reklama napojów alkoholowych będzie zatem zabroniona jeśli zrealizowane zostaną (łącznie) następujące jej znamiona:

• ma miejsce na obszarze kraju (nie będę dolewał oliwy do tego ognia, starczy emocji na jeden wpis)
• ma publiczny charakter (o tym dalej)
• wypełnia warunki przewidziane dla reklamy (rozpowszechnianie znaków towarowych lub symboli graficznych, nieróżniących się od nazw i symboli… itd.)
• służy popularyzacji znaków towarowych

Jak wyraźnie widać, żadne ze znamion analizowanego tu czynu zabronionego nie dotyczy wieku osób, do których kierowane są zakazane treści. Reklama napojów alkoholowych spełniająca powyższe warunki jest zakazana jako taka. Nawet jeśli kierowana jest wyłącznie do odbiorców 80+. Ograniczenie wieku odbiorców nie ma tu zatem żadnego znaczenia.

Odpowiadając wprost na postawione w tym akapicie pytanie – jeśli nasze działania wypełniają znamiona reklamy napojów alkoholowych, to będą one zakazane niezależnie od wieku osób, które na tę straszliwą, reklamową treść naraziliśmy. Jeśli znamion reklamy nie wypełnimy to działania nasze będą dozwolone, niezależnie od wieku odbiorców.

CO Z PIWEM?

Dobre pytanie! Uważny czytelnik zapewne zauważył, że reklama napojów alkoholowych nie jest zabroniona w przypadku piwa (jeśli spełnia szereg innych wymagań). Czytelnik wątpiący zaś w każde moje słowo, zapewne poszedł o krok dalej i korzystając z dobrodziejstw elektronicznych wersji ustawy, wyszukał w kilka sekund pewien przepis szczegółówy:

art. 13(1) ust. 1. – zabrania się na obszarze kraju reklamy i promocji napojów alkoholowych, z wyjątkiem piwa […], którego reklama i promocja jest dozwolona, pod warunkiem, że (pkt 1) nie jest kierowana do małoletnich.

Fakt! Reklama piwa nie jest zabroniona jeśli nie jest kierowana do osób małoletnich lub praktyczniej sprawę przedstawiając – reklama piwa jest zabroniona jeśli jest kierowana do małoletnich. Oznacza to, że istnieje taka forma reklamy napojów alkoholowych (wyznaczona tu rodzajem reklamowanego napoju), której bezprawność jest faktycznie zależna od wieku odbiorcy. Czy oznacza to, że w przypadku stron, portali, blogów czy sklepów internetowych z piwem bramka wiekowa ma uzasadnienie? Niezupełnie

Należy się niewątpliwie zgodzić z tym, że zabroniona będzie taka forma reklamy piwa, która będzie kierowana do osób małoletnich. Co jednak, jeśli reklama ta nie będzie reklamą w rozumieniu ustawy o wychowaniu w trzeźwości, tj. nie wypełni znamion ustawowej definicji reklamy a przez to nie będzie zakazana? Wówczas reklama będzie dozwolona niezależnie od tego czy jest kierowana do osób małoletnich czy też nie – nie będzie bowiem  formą reklamy zakazaną w ustawie.  Czy można jednak mówić o niepublicznej formie reklamy w Internecie?

Reklamowanie piwa raz jeszcze

PUBLICZNY CHARAKTER STRON INTERNETOWYCH

Zasadniczym przedmiotem dzisiejszej analizy jest zasadność używania bramki wiekowej, stojącej na straży witryn internetowych o zgubnej, alkoholowej tematyce. Z niezależnością istniejących zakazów reklamy od wieku jej oglądających już się uporaliśmy. Przywołać należy zatem tezę drugą  – publiczna reklama napojów alkoholowych jest zakazana a bramka wieku ogranicza publiczny dostęp do strony z taką reklamą. Podzielmy to zdanie na dwie części:

• zakazana jest publiczna reklama napojów alkoholowych – to już wiemy i z faktem nie dyskutujemy.
• bramka ogranicza publiczny dostęp do strony z taką reklamą – w tak sformułowanej tezie pojawia się zatem wniosek, iż rzekomo treści dostępne na stronie internetowej, same w sobie są publiczną formą reklamy.

Zgadzacie się z takim postawieniem sprawy? Ja nie.

Faktem jest, że bramka wieku utrudnia bezpośrednie wejście na stronę internetową. Bariera ta jest jednak z dużej mierze pozorna i dość prosta do przełamania Nieograniczone korzystanie ze strony internetowej wymaga zatem pewnego aktu woli (i cierpliwości) ale czy takim aktem woli nie jest samo wejście na tę stronę? Nie rzuciła się wszak na nasz niewinny monitor a przywołana została na nasze osobiste życzenie. Po co wolę swoją raz już wyrażoną, potwierdzać więc w nieskończoność?

Reklama publiczna oznacza taką formę reklamy, która skierowana będzie do abstrakcyjnego adresata – czyli taką, którą zobaczyć może każdy, niezależnie od tego czy sobie tego życzy, czy też nie. Niewątpliwie publiczny charakter ma reklama radiowa i telewizyjna. Treści w tych mediach nie wszak nie wybieramy. Będą nią plakaty czy billboardy. Nie będzie jednak można przypisać znamion publicznej reklamy ulotkom rozdawanym na zamkniętej imprezie, gdzie gości znamy z imienia i nazwiska. Wejście na stronę internetową wymaga zazwyczaj naszej woli, musimy wpisać jej adres lub kliknąć w prowadzący do niej link. Wyrażamy zatem wolę znalezienia się na tej stronie i przy pewnej przytomności umysłu, zapewne wiemy z jaką treścią tam się spotkamy (zapewne nie wymaga większej przytomności umysłu wejście do sklepu monopolowego czy na stoisko z alkoholem w supermarkecie – gdzie reklama jest w bezsprzeczny sposób dopuszczalna). Nadto, nie ma anonimowości w internecie. Każda strona, a przede wszystkim sklepy internetowe, zbierają dane na nasz temat. Można więc przyjąć, że administrator takiej strony wie dokładnie, komu wyświetliła się jej treść – co nie brzmi jak spontaniczna dostępność publiczna. Sporu nie powinny budzić tym bardziej portale społecznościowe, których treści wyświetlają się wyłącznie osobom mającym konto w serwisie, a zatem znanych dokładnie z imienia i nazwiska (casus imprezy zamkniętej). Zakaz reklamy zdają się oczywiście łamać płatne reklamy, wyskakujące okienka czy też samowłączające się strony internetowe (i dobrze, piekło dla was to mało, niegodziwcy!).

REDUCTIO AD ABSURDUM!

Logika, którą kierować powinien się zarówno ustawodawca jak i każdy prawo interpretujący, dopuszcza rozumowanie reductio ad absurdum. Polega ono na obaleniu tezy poprzez udowodnienie, że prowadzi ona do absurdu. Gdybyśmy bowiem postawili tezę, że strona internetowa wypełnia zawsze warunki reklamy publicznej to mielibyśmy kłopot. Musielibyśmy wówczas przyjąć, że każda forma informowania o konkretnym rodzaju alkoholu albo jego producencie, która mogłaby służyć ich popularyzacji jest zabroniona. Zabronione byłyby zatem sklepy i strony producentów ale też blogi czy internetowe poradniki. Idąc dalej, czasopisma winiarskie kupowalibyśmy w czarnej folii, stoiska alkoholowe w supermarkecie ukrywać należałoby w schronach pod budynkami a kieliszek wina w restauracji zamawialibyśmy jedynie frazą “zaskocz mnie” zadziornie podaną sommelierowi, skrzętnie ukrywającemu zakazaną kartę.

Podsumowując:

• Nie istnieje zakaz kierowania napojów alkoholowych do osób małoletnich a jedynie ogólny zakaz reklamy napojów alkoholowych
• Wyjątkiem jest piwo, którego reklama jest co do zasady dozwolona ale zabroniona jeśli kierowana jest do osób małoletnich
• Butelki, etykiety, nazwy producentów na naszych stronach internetowych stanowią reklamę napojów alkoholowych
• Reklama taka nie jest jednak zabroniona gdy nie ma charakteru publicznego
• Gdyby przyjąć, że strony internetowe mają charakter publiczny, należałoby tez uznać, że charakter taki mają też sklepowe półki czy też karty restauracyjne, co prowadzi nas na granice absurdu i w praktyce uniemożliwiłoby funkcjonowanie rynku – wówczas nawet bramki wieku nie pomogą
• Jeśli natomiast przyjąć, że strony internetowe nie mają publicznego charakteru to znajdująca się na nich reklama napojów alkoholowych nie będzie zabroniona (i tego się trzymajmy)
• Jeśli reklama nie jest zabroniona jako taka to nie ma też powodu by strony internetowe witały nas bramką wieku

Dziękuję za uwagę i oczywiście zapraszam do dyskusji

The post Dozwolone od lat 18? first appeared on Paragraf w kieliszku.

Jak zapewne wiecie, zezwolenie detaliczne (nie koncesja!) uprawnia do sprzedaży napojów alkoholowych klientowi detalicznemu, tj. ostatecznemu konsumentowi, który nie będzie miał już prawa zakupionego alkoholu dalej odsprzedać.

Uzyskanie takiego zezwolenia jest czynnością z pozoru prostą. Dokument wydawany jest przez władze lokalnej gminy, na podstawie nieskomplikowanego wniosku.

Wniosek zawiera:

• oznaczenie rodzaju zezwolenia;
• oznaczenie przedsiębiorcy, jego siedzibę i adres, w przypadku ustanowienia pełnomocników ich imiona, nazwiska i adres zamieszkania;
• numer w rejestrze przedsiębiorców w Krajowym Rejestrze Sądowym, o ile przedsiębiorca taki numer posiada, oraz numer identyfikacji podatkowej (NIP);
• przedmiot działalności gospodarczej;
• adres punktu sprzedaży;
• adres punktu składowania napojów alkoholowych (magazynu dystrybucyjnego).

Do wniosku takiego należy dołączyć:

• Decyzję Państwowej Inspekcji Sanitarnej o zatwierdzeniu zakładu
• Dokument potwierdzający tytuł prawny wnioskodawcy do lokalu stanowiącego punkt sprzedaży napojów alkoholowych
• Zgoda właściciela, użytkownika, zarządcy lub administratora budynku
• Dowód zapłacenia opłaty skarbowej

Także opłata za wydanie zezwolenia jest relatywnie niewielką. Przedsiębiorcy rozpoczynający sprzedaż napojów alkoholowych w danym punkcie sprzedaży, zapłacą za wydanie zezwolenia zaledwie:

• 525 zł dla napojów alkoholowych do 4,5% alkoholu oraz piwo i napoje od 4,5% do 18% alkoholu
• 2100 zł dla napojów alkoholowych powyżej 18% alkoholu

Na tym prostota procedury się niestety kończy Rodzi ona bowiem jeszcze kilka praktycznych problemów, które warto omówić nieco bliżej.

Opłaty za zezwolenia na sprzedaż napojów alkoholowych

LIMITY ZEZWOLEŃ

Jak powszechnie wiadomo, sprzedaż napojów alkoholowych przeznaczonych do spożycia w miejscu lub poza miejscem sprzedaży może być prowadzona tylko na podstawie
zezwolenia wydanego przez wójta (burmistrza, prezydenta miasta), właściwego ze względu na lokalizację punktu sprzedaży. W wyłącznej zaś kompetencji rady każdej gminy, pozostaje uchwalenie maksymalnej liczby zezwoleń na sprzedaż napojów alkoholowych na terenie gminy (miasta). Limity takie wydawane są odrębnie odrębnie dla:

• poszczególnych rodzajów napojów alkoholowych,
• zezwoleń na sprzedaż napojów alkoholowych przeznaczonych do spożycia w
  miejscu sprzedaży,
• zezwoleń na sprzedaż napojów alkoholowych przeznaczonych do spożycia poza
  miejscem sprzedaży.

Trzeba jednak pamiętać, że wraz ze zmianami w ustawie o wychowaniu w trzeźwości z 2018 roku, zmieniły się też nieco szczegółowe zasady wydawania zezwoleń na sprzedaż alkoholu. Obecnie rada gminy może ustalić maksymalną liczbę zezwoleń także dla poszczególnych jednostek pomocniczych gminy odrębnie – możliwe jest zatem wydawanie odrębnych limitów zezwoleń dla poszczególnych dzielnic także poza miastem stołecznym – co nie było możliwe do tej pory. Co niezwykle istotne dla nas, rada gminy ustala też, w drodze uchwały, zasady usytuowania na terenie gminy dopuszczalnych miejsc sprzedaży i podawania napojów alkoholowych.

Zgodnie z art. 18 ust. 3a ustawy, zezwolenia detaliczne, wydaje się po uzyskaniu znanej nam już, pozytywnej opinii gminnej komisji rozwiązywania problemów alkoholowych o zgodności lokalizacji punktu sprzedaży z uchwałami rady gminy. W przypadku jednak, gdy liczba wniosków o wydanie zezwolenia przewyższa ich maksymalną liczbę, zezwolenie w pierwszej kolejności wydaje się uwzględniając kryterium jak największej odległości punktu, w którym ma być prowadzona sprzedaż napojów alkoholowych od najbliższego działającego punktu sprzedaży napojów alkoholowych, liczonej najkrótszą drogą dojścia ciągiem dróg publicznych, a w następnej kolejności – kryterium prowadzenia przez wnioskodawcę jak najmniejszej liczby punktów sprzedaży.

W przypadku zatem gdy liczba wniosków o wydanie zezwolenia na sprzedaż napojów alkoholowych będzie większa niż liczba miejsc przyznanych uchwałą rady gminy, w pierwszej kolejności zezwolenia będą wydawane przedsiębiorcom, których wnioskowana lokalizacja znajduje się dalej od istniejących już punktów sprzedaży. Inaczej mówiąc, gdy dwóch przedsiębiorców złoży jednocześnie wniosek o zezwolenie na ostatnie miejsce w przyznanym limicie, zezwolenie uzyska ten który sklep zlokalizuje na większym odludziu (zasadniczo to odsklepiu :P) W razie gdyby kryterium to było trudne do oceny, pomocniczo wykorzystać można kryterium drugie – wówczas zezwolenie otrzyma ten przedsiębiorca, który prowadzi już mniej punktów sprzedaży (czytaj: jest na tyle sprytny by założyć w tym celu osobną spółkę).

Ustawa o wychowaniu w trzeźwości – co się zmieniło w 2018?

JAK DALEKO OD SZKÓŁ I KOŚCIOŁÓW?

Jak już wiemy, rada gminy ustala, w drodze uchwały, zasady usytuowania na terenie gminy miejsc sprzedaży i podawania napojów alkoholowych. Zgodnie z orzecznictwem w tym przedmiocie, pod pojęciem zasady usytuowania miejsc sprzedaży należy rozumieć ich rozmieszczenie w terenie, w szczególności usytuowanie względem miejsc chronionych, jak szkoły, przedszkola, miejsca kultu religijnego, itp. Celem ustalenia zasad usytuowania na terenie gminy miejsc sprzedaży i podawania napojów alkoholowych jest wyłącznie szczególna ochrona pewnych miejsc lub obiektów, przed zagrożeniem jakie może stwarzać alkohol (wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach z dnia 25 maja 2017  roku, sygn. akt II SA/Ke 130/17).

Dokładne zasady, wymagają jednak odniesienia do uchwał obowiązujących w konkretnej gminie, które należy bezwzględnie sprawdzić jeszcze przed wyborem lokalizacji dla naszego biznesu. Warto też pamiętać, iż uchwała taka też może być sama w sobie niepoprawną. Wyznaczanie przez gminę ograniczeń wymaga przede wszystkim podania uzasadnienia, którego brak jest wadą formalną takiej uchwały. Zdaniem sądów administracyjnych, upoważnienie ustawowe do wprowadzenia omawianych zasad usytuowania miejsc sprzedaży i podawania napojów alkoholowych, nie oznacza bowiem zupełnej dowolności w ich określaniu.

Reguły określone w uchwale,  powinny być nadto możliwie precyzyjne, nie wzbudzać wątpliwości a nade wszystko określać zgodnie z celami ustawy, a więc jak najmniejszą dostępnością alkoholu. Odległości pomiędzy punktami sprzedaży a miejscami chronionymi winny być mierzone w oparciu o obiektywne mierniki pomiaru odległości, którymi są w szczególności osie dróg publicznych bądź krawędzie jezdni, łączących obiekty chronione z miejscami sprzedaży bądź miejscami podawania napojów alkoholowych – stwierdził NSA. Dopiero jeżeli między tymi miejscami nie ma dróg publicznych, można w dalszej kolejności przewidzieć inny sposób mierzenia odległości (Wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 10 maja 2012 roku,  sygn. akt II GSK 497/11).

PROBLEMY Z SANEPIDEM

Napoje alkoholowe, co nie podlega najmniejszej wątpliwości, są środkami spożywczymi. Ich sprzedaż ograniczona jest zatem słusznie przepisami regulującymi obrót żywnością. Złożenie wniosku o wydanie zezwolenia, poprzedzone być musi zatwierdzeniem zakładu i wpisem do rejestru zakładów podlegających urzędowej kontroli organów Państwowej Inspekcji Sanitarnej (sanepidu).

Po formalnym sprawdzeniu samego wniosku o zatwierdzenie zakładu, Inspektorat przeprowadzi kontrolę przyszłego punktu sprzedaży.

Pozytywne przejście takiej kontroli oznacza otrzymanie wyczekiwanych i niezbędnych, zatwierdzenia oraz wpis do rejestru. W przeciwnym przypadku, gdy wykryte zostaną pewne niedociągnięcia, istnieje możliwość uzyskania na okres 3 miesięcy, warunkowego zatwierdzenia zakładu. Nasz zakład musi jednak spełniać wszystkie wymagania dotyczące warunków i wyposażenia.

Podczas kolejnej kontroli, która musi nastąpić w okresie warunkowych trzech miesięcy, mogą zostać zrealizowane następujące scenariusze:

• jeśli lokal spełnia już wszystkie wymagania a my usunęliśmy wcześniejsze niedociągnięcia – otrzymamy bezwarunkowe zatwierdzenie
• jeśli mimo usunięcia uchybień nasz lokal nadal nie spełnia wymagań, urząd przedłuży zatwierdzenie o kolejne trzy miesiące (zatwierdzenie warunkowe nie może trwać jednak dłużej niż 6 miesięcy)
• jeśli w lokalu wykryte zostaną poważne nieprawidłowości, urząd odmówi nam zatwierdzenia

ZGODA WŁAŚCICIELI BUDYNKU

Niewiele osób pamięta, iż jednym z obligatoryjnie wymaganych w procedurze uzyskiwania zezwoleń dokumentów jest zgoda właściciela budynku (stosownie użytkownika, zarządcy lub administratora budynku) – art. 18. ust. 6 pkt 3 ustawy o wychowaniu...- do wniosku o wydanie zezwolenia należy dołączyć […] zgodę właściciela, użytkownika, zarządcy lub administratora budynku, jeżeli punkt sprzedaży będzie zlokalizowany w budynku mieszkalnym wielorodzinnym.

Sposób i forma udzielenia zgody we wspólnocie mieszkaniowej zależeć będzie od sposobu zarządu nieruchomością wspólną. Ustawa z dnia 24 czerwca 1994 r. o własności lokali (Dz.U. 1994 nr 85 poz. 388) w art. 19 wskazuje wyraźnie, że jeżeli liczba lokali nie jest większa niż siedem to do zarządu nieruchomością wspólną mają odpowiednie zastosowanie przepisy prawa cywilnego w zakresie współwłasności. Odnoszący się do ego art. 199 kodeksu cywilnego przewiduje zaś, że do rozporządzania rzeczą wspólną oraz do innych czynności, które przekraczają zakres zwykłego zarządu, potrzebna jest zgoda wszystkich współwłaścicieli – nawet jeśli konkretny lokal w którym zamierzamy prowadzić działalność jest naszą własnością! Dlatego też w małych, wielorodzinnych budynkach mieszkalnych do wydania powyższej zgody potrzebna jest zgoda wszystkich właścicieli właścicieli lokali. 

W przypadku większych budynków, to jest dużych wspólnot mieszkaniowych liczących więcej niż siedem lokalu, wspomniana wyżej ustawa o własności lokali w art. 20 przewiduje powołanie obowiązkowo jednoosobowego lub kilkuosobowego zarządu, który kieruje sprawami wspólnoty mieszkaniowej i reprezentuje ją na zewnątrz oraz w stosunkach między wspólnotą a poszczególnymi właścicielami lokali. Praktyka urzędnicza i sądowa, ustaliły jednak pogląd, iż wydanie zgody w omawianej sprawie, jest w każdym przypadku decyzją przekraczającą zakres zwykłego zarządu. Działalność polegająca na sprzedaży alkoholu może bowiem istotnie wpływać w dużej mierze na wartość majątkową jak i użyteczność zarówno całego budynku jak i lokali w nim się znajdujących.  Konieczna jest zatem zgoda wyrażona w formie uchwały wspólnoty mieszkaniowej. Zgoda wyrażona przez zarządcę budynku lub zarząd wspólnoty mieszkaniowej powinna w związku z tym zawierać wzmiankę o takiej uchwale, będącej wymaganą tu podstawą udzielenia zgody (Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z 23 lutego 2017 roku, II SA/Sz 1205/16).

Nieco inaczej kształtuje się jednak sytuacja budynków, które mają głównie usługowy charakter.  Jeśli zasadniczą funkcją budynku, w którym ma być zlokalizowany punkt sprzedaży alkoholu będzie funkcja usługowa to prowadzenie działalności związanej ze sprzedażą alkoholu nie musi prowadzić do zmiany sposobu użytkowania budynku i lokali w nim się znajdujących. Wyrażenie zgody na sprzedaż alkoholu będzie w takiej sytuacji czynnością zwykłego zarządu (Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 12 maja 2015 roku, III SA/Kr 532/14).

W przypadku braku możliwości uzyskania zgody wszystkich właścicieli albo wspólnoty mieszkaniowej, przedsiębiorca może stosownie wnioskować o wydanie takiej zgody przez sąd albo zaskarżyć do sądu uchwałę wspólnoty. Rozstrzygnięcie sądu zastąpi wówczas oświadczenie współwłaścicieli lokali i będzie stanowiło niezbędny załącznik do wniosku o wydanie zezwolenia. Sąd rozstrzygając sprawę, weźmie pod uwagę zarówno interes właściciela lokalu, starającego się o zgodę na sprzedaż alkoholu jak i interesy wszystkich pozostałych współwłaścicieli. W przypadku zaskarżania uchwały wspólnoty w przedmiocie wyrażenia omawianej tu zgody, najczęstszym powodem jest brak uzasadnienia decyzji odmownej, które i tym razem, jest zdaniem sądów administracyjnych konieczne (Wyrok Sądu Apelacyjnego w Lublinie z dnia 2 grudnia 2013 roku, I ACa 517/13).

Mieszanie alkoholi w drinkach a rodzaj zezwolenia

The post Zezwolenie detaliczne – praktyczne problemy first appeared on Paragraf w kieliszku.