Temat ten staje się nieco bardziej zagmatwany gdy świadczyć je ma “mały winiarz”, który korzysta z przywileju do nierejestrowania działalności gospodarczej. O problemach takiej aktywności przeczytacie w dzisiejszym wpisie. Zapraszam do lektury

USŁUGI ENOTURYSTYCZNE BEZ REJESTRACJI

Enoturystyka w swoim klasycznym wydaniu, to zasadniczo kwalifikowana forma agroturystyki – czyli aktywności obejmującej różnego rodzaju usługi terenów wiejskich, począwszy od zakwaterowania, poprzez częściowe lub całodniowe wyżywienie, aż po uczestnictwo w pracach gospodarskich. Polega zatem na wykorzystaniu walorów krajobrazu wiejskiego i uatrakcyjnianiu gościom pobytu poza miastem, stanowiąc alternatywne do rolnictwa źródło dochodu gospodarstwa. Kluczowym dla chcących prowadzić własną agroturystykę jest zatem przygotowanie oferty turystycznej bazującej na lokalnych atrakcjach, związanych z tradycyjnym i pozornie beztroskim życiem na wsi. Bardzo ważna jest też możliwości stworzenia zaplecza noclegowego – którego posiadanie w przypadku gospodarstwa winiarskiego wydaje się wręcz koniecznością

Podstawową formą aktywności zarobkowej w turystyce jest działalność gospodarcza, która może być prowadzona zarówno w formie działalności osoby fizycznej jak też w formie spółek prawa handlowego czy pod inną podmiotowością posiadającą osobowość prawną (stowarzyszenie, fundacja, spółdzielnia). Aktywność gospodarstwa rolnego korzystać może jednak z pewnych przywilejów w tym zakresie i to im poświęcone będą dzisiejsze rozważania.

Jak wszyscy wiemy, zgodnie z art. 6 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 6 marca 2018 r. – Prawo przedsiębiorców – przepisów ustawy nie stosuje się  do wyrobu wina przez producentów będących rolnikami wyrabiającymi mniej niż 100 hektolitrów wina w ciągu roku gospodarczego. Produkcja wina może być zatem prowadzona przez rolników, którzy wytwarzają do 10 000 litrów wina z własnej winnicy w roku, bez rejestracji działalności gospodarczej. To co dla nas najważniejsze w kontekście dzisiejszych rozważań, na podstawie sąsiedniego przepisu z art. 6 ust.1 pkt 2, rejestracji takiej nie wymaga także gospodarstwo agroturystyczne czyli działalność polegająca na wynajmowaniu przez rolników pokoi, sprzedaży posiłków domowych i świadczeniu w gospodarstwach rolnych innych usług związanych z pobytem turystów (jak zwiedzanie winnicy czy degustacja wina). Musimy jednak wiedzieć, że aby powyższe usługi mogły korzystać z takiego przywileju muszą być świadczone wyłącznie przez rolników tj. osoby prowadzącej działalność rolniczą w posiadanym gospodarstwie rolnym. Samo posiadanie domu na wsi zatem nie wystarczy Świadczenie usług w gospodarstwie rolnym powinno być dokonywane w oparciu o zabudowania, grunty i inne zasoby tego gospodarstwa, bez zmiany ich charakteru i naruszenia podstawowej funkcji, czyli zachowanie zdolności do produkcji rolnej w naszym przypadku uprawy winorośli we własnej winnicy (sama produkcja wina działalnością rolniczą nie jest).

Trzeba też zauważyć, że usługi eno/agro-turystyczne są niewątpliwie związane z organizowaniem wypoczynku turystów.  Formalnie, organizatorem turystyki może być jednak jedynie przedsiębiorca. Rolnicy świadczący te usługi nie muszą zatem spełniać warunków przewidzianych przepisami dla organizatora turystyki. Kolejny bonus

Rejestracja winnicy – krok po kroku

NOCLEG W WINNICY

Nakreślona wyżej, nierejestrowana działalność agroturystyczna, pozwala nam zatem na świadczenie szeregu drobnych usług turystycznych takich jak wspomniane już szkolenia, degustacje czy warsztaty ale też na oferowanie naszym gościom posiłków i miejsc noclegowych. Ta ostatnia cześć potencjalnej oferty, wymaga jedynie zgłoszenia obiektów noclegowych do ewidencji prowadzonej przez gminę jak i spełnienia określonych warunków technicznych, sanitarnych i przeciwpożarowych. Sprawy te reguluje ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. o usługach hotelarskich oraz usługach pilotów wycieczek i przewodników turystycznych (Dz.U. 1997 nr 133 poz. 884). Zgodnie z postanowieniami dokumentu (art. 35), poza typowymi obiektami hotelowymi, usługi hotelarskie mogą być świadczone również w innych obiektach, jeżeli obiekty te spełniają minimalne wymagania co do wyposażenia, które określone zostały szczegółowo  w Rozporządzeniu Ministra Gospodarki i Pracy z dnia 19 sierpnia 2004 r. w sprawie obiektów hotelarskich i innych obiektów, w których są świadczone usługi hotelarskie (Dz.U. 2004 nr 188 poz. 1945) – w załączniku nr 7.

Koniecznym jest zgłoszenie wspomnianych budynków do ewidencji innych obiektów w których mogą być świadczone usługi hotelarskie. Ewidencję prowadzi wójt, burmistrz lub prezydent miasta właściwy ze względu na miejsce położenia obiektu a wpis taki jest bezpłatny. Więcej na ten temat znajdziecie TUTAJ.

Oczywiście przepis ten dotyczy wyłącznie najmu pokoi, nie zaś całych domów, domków, przyczep kempingowych czy też pól namiotowych.

DEGUSTACJE W GOSPODARSTWIE

Żadna forma aktywności nie jest tak charakterystyczna dla gospodarstwa enourystycznego jak właśnie degustacja produkowanego przez gospodarza wina.

Degustacje mogą oczywiście dotyczyć także innych produktów wytwarzanych w gospodarstwie lub u zaprzyjaźnionych sąsiadów, jak chleb z własnego wypieku, sery, warzywa i owoce z własnej uprawy, itp. Są one bardzo pożądane przez doceniających autentyczną pracę rąk ludzkich, enoturystów. Kłopot pojawia się gdy przedmiotem degustacji jest wino, czyli napój alkoholowy. Czy jednak to faktycznie wielki problem?

Czytając naszą ulubioną ustawę, z dnia 26 października 1982 r. o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi (Dz.U. 1982 nr 35 poz. 230) przeczytać możemy, iż zakazaną jest promocja napojów alkoholowych -art. 13(1) ust. 1. – których przejawem jest między innymi “publiczna degustacja napojów alkoholowych”. Należy stanowczo rozprawić się z tym mylącym wielu przepisem. Przede wszystkim reklama i promocja napojów alkoholowych zostały w ustawie bardzo precyzyjnie zdefiniowane i nie należy ich rozumieć w znaczeniu potocznym. Promocja z którą mamy zatem do czynienia organizując degustację wina, musi dla swojej bezprawności mieć charakter publiczny ) jest musi być skierowana do nieograniczonego kręgu nieznanych nam adresatów. Goście naszej winnicy nie tylko stanowią grupę zamkniętą ale też zapewne przy odrobinie chęci, znaną nam z imienia i nazwiska. O publicznym charakterze a zatem nielegalności degustacji ni ma tu mowy. Należy też zauważyć, że reklama i promocja napojów alkoholowych, nawet jeśli faktycznie występują nie są zakazane w miejscach wskazanych przez ustawę. Zakazy określone nie obejmują bowiem reklamy i promocji napojów alkoholowych prowadzonej wewnątrz pomieszczeń hurtowni, wydzielonych stoisk lub punktów prowadzących wyłącznie sprzedaż napojów alkoholowych oraz na terenie punktów prowadzących sprzedaż napojów alkoholowych przeznaczonych do spożycia w miejscu sprzedaży – art. 13(1) ust. 9. Nie ma zatem wątpliwości co do dopuszczalności organizowanych w gospodarstwie winiarskim degustacji wina. Zwłaszcza, że praktycznie każdy producent wina posiada zezwolenie na jego sprzedaż detaliczną w miejscu produkcji w którym to najczęściej zorganizowane jest też gospodarstwo agroturystyczne. Sama organizacja degustacji nie wymaga jednak posiadania jakiegokolwiek zezwolenia.

Należy przy tym bezwzględnie pamiętać, że wino podawane gościom podczas degustacji musi być winem oficjalnie i legalnie wyprodukowanym zgodnie z przewidzianymi prawem procedurami. Przede wszystkim musi być to wina wyprodukowane w reżimie akcyzowym, od którego odprowadzono podatek (z banderolą). Podawanie podczas degustacji “wina domowego” nie wchodzi w grę – jako, że przekroczone zostają granice użytku własnego. Jedynym wyjątkiem może być wino niegotowe, w czasie fermentacji (dojrzewania) w kadziach – pokazywane turystom jako ciekawostka technologiczna wprost z kadzi. Obowiązek podatkowy w przypadku produkcji wina z upraw własnych, powstaje bowiem dopiero w momencie zakończenia produkcji, tj. na etapie produktu gotowego.

Nielegalne degustacje?

ŻYWIENIE WINIARSKICH TURYSTÓW

Doskonałym dopełnieniem usługi enoturystycznej jest możliwość zaoferowania naszym gościom także posiłków. Jest to mile widziany dodatek, który niezwykle zwiększa atrakcyjność naszej oferty – zwłaszcza, jeśli oferowany posiłek będzie komplementarny z oferowanym winem i oparty będzie o dobre, lokalne składniki i regionalne specjały. Warto też pamiętać, że poza dobrą kuchnią kluczowa jest też doskonała obsługa

Jak doskonale wiecie, producent wina, produkujący do 1000 hl wina z upraw własnych, nie musi dokonywać zatwierdzenia swojej przetwórni przez Państwową Inspekcję Sanitarną. Wystarczającym dla prowadzenia działalności w zakresie produkcji i sprzedaży detalicznej wina jest sam wpis do prowadzonego przez sanepid rejestru zakładów podlegających kontroli. Przepisy te, wprowadzone w 63 ust 2. ustawy z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia (Dz.U. 2006 nr 171 poz. 1225) zwalniają bowiem tak zdefiniowanego, “małego winiarza” z tego obowiązku (punkt 5). Podobne odstępstwo przewidziano też dla gospodarstw agroturystycznych (punkt 4). Zatwierdzenie zakładu nie jest zatem wymagane od gospodarstw agroturystycznych. Sprawę tę można załatwić dokładnie w ten sam sposób jak w przypadku zgłoszenia w sanepidzie samej produkcji wina.

REJESTRACJA WINNICY #5 – SANEPID

Musimy jednak wiedzieć, że sprzedaż posiłków w ramach usług agroturystycznych dotyczy wyłącznie gości wypoczywających w gospodarstwie. Oznacza to, że nie możemy oferować naszej kuchni osobom, które są zainteresowane wyłącznie tego typu usługą – czyli funkcjonować jak zwykły punkt gastronomiczny. Wówczas koniecznym będzie prowadzenie działalności gospodarczej i przejście związanych z tego typu działalnością procedur.

PODATEK DOCHODOWY

Rolnik prowadzący działalność agroturystyczną może korzystać także z przywileju w zakresie opodatkowania podatkiem dochodowym (PIT). Dochody uzyskane przez rolnika z tytułu wynajmu pokoi gościnnych, w budynkach mieszkalnych położonych na terenach wiejskich w gospodarstwie rolnym, osobom przebywającym na wypoczynku oraz dochody uzyskane z tytułu wyżywienia tych osób są bowiem zwolnione od podatku dochodowego, jeżeli tylko liczba wynajmowanych pokoi nie przekracza 5. 

Oczywiście także korzystanie z tego zwolnienia obejmuje wyłącznie najem pojedynczych pokoi. Budynek mieszkalny musi znajdować naturalnie na terenie gospodarstwa rolnego. Nie budzi też chyba najmniejszych wątpliwości, że samo gospodarstwo rolne musi znajdować się na wsi, a nie w granicach administracyjnych miast.

VAT W ENOTURYSTYCE

Agroturystyka jako taka zakwalifikowana została do kategorii właściwej dla obiektów noclegowych turystycznych i miejsc krótkotrwałego zakwaterowania (PKD 55.20.Z) i jako taka jest opodatkowana stawką VAT w wysokości 8%. Należy jednak mieć na uwadze, że poszczególne usługi w ramach działalności gospodarstwa, niezwiązane wprost z noclegami i wyżywieniem mogą być opodatkowane inną stawką. Pytanie jednak, czy rolnik prowadzący gospodarstwo winiarskie i świadczący usługi enoturystyczne musi płacić podatek VAT?

Zgodnie z art. 113 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz.U. 2004 nr 54 poz. 535) zwalnia się od podatku sprzedaż dokonywaną przez podatników, u których wartość sprzedaży nie przekroczyła łącznie w poprzednim roku podatkowym kwoty 200 000 zł. Rolnicy mają obowiązek ewidencjonowania przychodów, wynikający z przepisów o VAT (choćby po to by uchwycić moment przekroczenia progu) jednak mieszcząc się we wskazanym limicie, podlegać opodatkowaniu VATem, co do zasady nie muszą.  W przypadku klasycznej agroturystyki temat dalszego rozwinięcia nie wymaga. Gdy jednak w naszym gospodarstwie sprzedajemy także wino, sytuacja ulega istotnej zmianie. Zwolnienie podmiotowe o którym mowa wyżej, nie przysługuje bowiem grupie podmiotów, które wymieniono wprost w art. 113 ust. 13 ustawy. Do podmiotów takich zaliczono między innymi producentów towarów opodatkowanych podatkiem akcyzowym – w tym co oczywiste, producentów wina. Rolnikowi produkującemu wino nie przysługuje zwolnienie podmiotowe z podatku VAT, należy zatem stwierdzić, iż ze zwolnienia takiego nie mogą też skorzystać rolnicy prowadząc jednocześnie agroturystykę. 

Sama ewidencja sprzedaży w gospodarstwie enoturystycznym może być prowadzona w oparciu o kasę fiskalną, którą rolnik posiada już zapewne jako sprzedawca detaliczny wina.

Jak ustaliliśmy, prowadzenie gospodarstwa winiarskiego i rozwijanie w oparciu o nie usług enoturystycznych nie musi wiązać się w wielkimi kłopotami praktycznymi. Bez rejestracji działalności gospodarczej możemy uprawiać małą winnicę, produkować i sprzedawać pochodzące z niej wino a także gościć i karmić turystów. Jest zatem całkiem dobrze

Pamiętajcie jednak, że kluczowym elementem omówionego tu zwolnienia pozostaje “związek z pobytem turystów”. Wynajmowanie miejsc noclegowych albo też świadczenie usług małej gastronomii, cateringu czy też  organizowanie imprez nie związanych z wypoczynkiem dla turystów, takie jak przyjęcia okolicznościowe, szkolenia czy konferencje – będzie już działalnością gospodarczą a zatem wymagać będzie rejestracji i przejścia przez dodatkowe procedury.

The post Świadczenie usług enoturystycznych first appeared on Paragraf w kieliszku.

KIM JEST MAŁY WINIARZ? 

Na początku naszych dzisiejszych rozważań, warto zadać sobie pytanie kim jest tytułowy mały winiarz? Im bowiem prostsza forma winiarskiej działalności, tym więcej mitów narosłych wokół zasad jej prowadzenia – w tym zasadności zapłaty podatków Zdefiniujemy zatem na wstępie za ustawą winiarską (art. 17 ust. 3 ustawy z dnia 12 maja 2011 r. o wyrobie i rozlewie wyrobów winiarskich, obrocie tymi wyrobami i organizacji rynku wina (Dz.U. 2011 nr 120 poz. 690), że mamy tu na myśli szczególną formę producenta, który wyłącznie wyrabia i rozlewa wino uzyskane z winogron pochodzących z upraw własnych. Podmiot taki korzysta już bowiem z licznych zwolnień i uproszczeń w stosunku do winiarza produkującego wino z owoców zakupionych,  w tym przede wszystkim brak konieczności wpisu do rejestru działalności regulowanej (taką stanowi bowiem co do zasady, wytwarzanie wszelkich napojów alkoholowych).

Drugim elementem wyznaczającym sytuację prawną polskiego winiarza jest jego roczny wolumen produkcji. Przepisy prawa polskiego, naznaczają dwa zasadnicze limity 100hl i 1000hl rocznie. Do czasu ich przekroczenia możemy korzystać z kolejnych przywilejów. Wyrób wina na zasadach powyższych (z upraw własnych) przez producentów będących rolnikami wyrabiającymi mniej niż 100 hektolitrów wina w ciągu roku gospodarczego, nie jest bowiem objęty ustawą z 6 marca 2018 r. prawo przedsiębiorców (Dz.U. 2018 poz. 646). Winiarz produkujący wino z własnych winogron, w ilości mniejszej niż 100hl rocznie, nie musi być zatem przedsiębiorcą (nie musi choć oczywiście może prowadzić działalność gospodarczą). Dodam tylko z rzetelności, iż produkcja we wspomnianym wyżej limicie 1000hl zwalnia też między innymi z obowiązku odbioru zakładu przez inspekcję sanitarną czy obowiązku produkcji w składzie podatkowym. Nie jest to jednak temat dzisiejszych rozważań.

Czy winiarz jest przedsiębiorcą?

Ustaliliśmy już, iż mały winiarz nie jest (a przynajmniej być nie musi) przedsiębiorcą. By jednak zamieszać nieco w naszym pojmowaniu  świata, definicja z przepisu wyłączającego taki obowiązek, wprowadza niefortunne “…producentów będących rolnikami...” nie odnosząc się zupełnie do tego, którą definicji rolnika (naliczyłem 8), obowiązujących w prawie polskim ma na myśli. Być może czyta to ktoś z autorów ustawy i objaśni mi swój koncept legislacyjny? Przyjąć należy za praktyką, iż producent rolnik, to winiarz, który posiada uprawy własne, tj. własną winnicę. Nieszczęśliwe określenie powoduje jednak lawinę nieporozumień. Można bowiem wnioskować, iż skoro producent jest rolnikiem i został wyłączony z tego powodu z obowiązywania ustawy o przedsiębiorcach, to sama produkcja wina która nie stanowi w tym przypadku działalności gospodarczej, będzie mieściła się w zakresie działalności rolniczej. Cytując klasyka – nic bardziej mylnego! Kluczowa z punktu naszych dzisiejszych zainteresowań, ustawa z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz.U. 1991 nr 80 poz. 350), definiuje jasno działalność rolnicza jest to działalność polegająca na wytwarzaniu produktów roślinnych lub zwierzęcych w stanie nieprzetworzonym (naturalnym) z własnych upraw albo hodowli lub chowu… (art. 2 ust. 2). W przypadku winiarza, działalność rolnicza kończy się zatem w momencie przetwórstwa czyli w chwili gdy winogrona trafiają do prasy. 

Czy winiarz jest rolnikiem?

PODATEK DOCHODOWY

Podstawowym rodzajem podatku, który zmuszeni jesteśmy odprowadzać do fiskusa, jest podatek dochodowy (stosownie od osób fizycznych, tj. PIT lub osób prawnych CIT). Z zamieszania wywołanego powyższą sytuacją prawną, powstały pewne mity, z których materializacją niestety spotykamy się czasem. Mały winiarz zdefiniowany wyżej, czyli producent wina, który produkuje rocznie do 100hl wina z własnej winnicy, nie jest zobowiązany do prowadzenia działalności gospodarczej a zatem do zapłaty podatku dochodowego od osób fizycznych (PIT) z tytułu prowadzenia takiej działalności. Tak, to prawda. Posługując się definicją, która powyższe wyłączenie mu zapewnia, przyjmuje bezkrytycznie, iż jest rolnikiem (tak go nazywa ustawodawca!) a  zatem zamiast PITu, powinien płacić jedynie podatek rolny, jak każdy inny rolnik. Przepisów ustawy o PIT nie stosuje się bowiem przychodów z działalności rolniczej, tę kwestię reguluje ustawa z dnia 15 listopada 1984 r. o podatku rolnym (Dz.U. 1984 nr 52 poz. 268). Pozostaje jednak w błędzie! Produkcja wina, jak już wiemy, działalnością rolniczą nie jest. Skąd zatem obowiązek zapłaty podatku dochodowego przez małego winiarza?

Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wprost wyłączonych przez przepisy. Przywoływana już ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych, poza typowymi tytułami opodatkowania z tytułu działalności gospodarczej czy etatowej pracy, określa też tzw. przychody z innych źródeł,  za które uważa się również …przychody z działalności wytwórczej w rolnictwie w zakresie wyrobu wina przez producentów będących rolnikami wyrabiającymi mniej niż 100 hektolitrów wina w ciągu roku podatkowego…” (art. 20 ust. 1a). Odpowiadając na nasze wątpliwości, ustawodawca wprowadza zatem specjalną kategorię aktywności która (w rozumieniu przepisów podatkowych) nie stanowi ani działalności rolniczej ani też działalności gospodarczej i nazywa ją działalnością wytwórczą w rolnictwie. Podatek dochodowy od osób fizycznych, nasz tytułowy winiarz jest zatem obowiązany bezwzględnie płacić. Dodam tylko, iż u podatników takich, za przychód z tej sprzedaży (na potrzeby PIT) uważa się przychód pomniejszony o należny podatek od towarów i usług.

REJESTRACJA WINNICY #3 – NIP I VAT

Winiarzom, którzy zdecydowali się na prowadzenie działalności gospodarczej warto przypomnieć, iż w przypadku produkcji wina, nie jest możliwe skorzystanie z podatku zryczałtowanego. Opodatkowanie zryczałtowanym podatkiem dochodowym dotyczy bowiem wyłącznie niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne.

Zgodnie z art. 8. ust. 1 pkt 4 ustawy z dnia 20 listopada 1998 r. o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne (Dz.U. 1998 nr 144 poz. 930) – opodatkowania w formie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych, nie stosuje się jednak do podatników wytwarzających wyroby opodatkowane podatkiem akcyzowym.

Prowadzenie działalności gospodarczej warto jednak rozważyć mimo braku obowiązku. Choćby po to by móc korzystać z liniowej stawki podatku czy też odliczać niemałe koszty działalności.

AKCYZA

Opodatkowaniu tym specyficznym podatkiem podlegają czynności, określone w ustawie z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym (Dz. U. 2009 Nr 3 poz. 11), dotyczące wyrobów wymienionych w załączniku nr 1 do ww. ustawy, zwanych wyrobami akcyzowymi –  w tym objęte kodem CN 2204 – Wino ze świeżych winogron, włącznie z winami wzmocnionymi i moszcz gronowy. Kwestia opodatkowania wina akcyzą nie budzi zatem najmniejszych wątpliwości.

Podstawą opodatkowania wina, podobnie jak w przypadku innych napojów alkoholowych, jest ilość tego wyrobu wyrażona w hektolitrach. Stawka akcyzy na wino została wskazana w art. 95 ust. 4 ustawy o podatku akcyzowym i wynosi 158,00 zł 174,00 zł (aktualizacja I 2020) od 1 hektolitra gotowego wyrobu. W sytuacji gdy wino będzie przeznaczone do obrotu i oznaczone podatkowymi znakami akcyzy, kwotę akcyzy obniża się o kwotę stanowiącą wartość podatkowych znaków akcyzy prawidłowo naniesionych na wyroby akcyzowe nie wcześniej jednak niż po powstaniu obowiązku podatkowego. Z uwagi na swoistą technologię produkcji wina, gotowość produktu do sprzedaży jest indywidualną decyzją samego winiarza. Obowiązek podatkowy powstaje zatem dopiero z chwilą oznaczenia wyrobów winiarskich podatkowymi znakami akcyzy.

REJESTRACJA WINNICY #6 – AKCYZA

PODATEK VAT

Najbardziej chyba dotkliwym, jako obciążającym bezpośrednio konsumenta a zatem wpływającym istotnie na cenę, jest podatek od towarów i usług, zwany też podatkiem VAT. Materia ta regulowana jest ustawą z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz.U. 2004 nr 54 poz. 535). Podatek VAT obciąża zaś zawsze produkcję wyrobów akcyzowych: piwo, wino, aperitify na bazie wina lub alkoholu, koniaki, likiery lub napoje spirytusowe i inne podobne, klasyfikowane według kodów objętych pozycjami od 2203 00 do 2208 Nomenklatury Scalonej (CN). Szczęśliwie nie spotkałem jeszcze nikogo kto odmawiałby uiszczenia tej szczególnie wrażliwej dla budżetu daniny

PODATEK OD NIERUCHOMOŚCI

Jak się okazuje, wielu winiarzy nie płaci jednak podatku od nieruchomości, należnego za pomieszczenia winiarni, argumentując, że są to pomieszczenia przynależne do gospodarstwa rolnego. Porządkującym tę tematykę dokumentem jest ustawa z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych (Dz.U 1991 Nr 9 poz. 31). Stwierdza ona w sposób bezpośredni, że budynki gospodarcze lub ich części położone na gruntach gospodarstw rolnych są zwolnione z obowiązku opłacania podatku od nieruchomości. Przepis zawiera jednak także drugą przesłankę, która musi towarzyszyć tej pierwszej – budynki takie mogą służyć wyłącznie działalności rolniczej (art. 7 ust.1 pkt 4 lit. b). Czy produkcja wina stanowi działalność rolniczą wyjaśniliśmy już dzisiaj dostatecznie.

Winiarnia a podatek od nieruchomości

Przypominam, że więcej odpowiedzi na trapiące Was pytania znajdziecie w serwisie prawoalkoholowe.pl

The post Czy mały winiarz musi płacić podatki? first appeared on Paragraf w kieliszku.