Odpowiedź jest możliwe prosta, wymaga jednak właściwego wyjaśnienia i obalenia kilku niesłusznych domysłów. Często zdarza się bowiem, że reklamy piwa bezalkoholowego emitowane są faktycznie w godzinach wyznaczonych dla promocji i reklamy piwa zawierającego już tak lubiane przez nas procenty – reklamy takie możemy jednak oglądać lub wysłuchiwać także i w biały dzień (jak PARPA to znosi?)

O OGRANICZENIACH REKLAMY PIWA RAZ JESZCZE

O ogólnym zakazie reklamy alkoholu oraz pewnych wyjątkach od tego zakazu dla złocistego trunku możecie przeczytać we wcześniejszych wpisach. Warto jednak krótko przypomnieć, że ustawa o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi (Dz.U. 1982 nr 35 poz. 230) w art. 13¹ ust. 1 jednoznacznie zabrania reklamy i promocji napojów alkoholowych na terenie kraju.

Zakaz reklamy alkoholu

Nie będę już rozwijał braku spójności poglądów naszego racjonalnego z definicji ustawodawcy, którego antyalkoholowa furia nie koliduje z wielkim apetytem na akcyzę i podatki pochodzące z handlu alkoholem. Należy jednak zauważyć, że pewne możliwości wyłamania się z ogólnego reżimu zakazującego reklamy wszystkiego co alkohol zawiera przewidziano dla piwa w sposób następujący:

Reklama piwa jest zatem dopuszczalna pod pewnymi warunkami. Zabronione jest bowiem jedynie reklamowanie i promowanie piwa:

• w te­le­wizji, radiu, kinie i te­atrze między godziną 6⁰⁰ a 20⁰⁰ 
• na ka­se­tach wideo i in­nych no­śni­kach
• w prasie mło­dzie­żowej i dzie­cięcej
• na okład­kach dzien­ników i cza­so­pism
• na słu­pach i ta­bli­cach re­kla­mo­wych i in­nych sta­łych i ru­cho­mych po­wierzch­niach wy­ko­rzy­sty­wa­nych do re­klamy (chyba że 20% po­wierzchni re­klamy zaj­mować będą wi­doczne i czy­telne na­pisy in­for­mu­jące o szko­dli­wości spo­życia al­ko­holu lub o za­kazie sprze­daży al­ko­holu ma­ło­letnim!)
• przy udziale małoletnich.

Odnosząc się wprost do przedmiotu naszych dzisiejszych rozważań – reklama piwa w telewizji będzie możliwa jedynie pomiędzy godziną 20⁰⁰  a 6⁰⁰ . Konieczne jest jednak postawienie pomocniczego pytania – czy prawne obostrzenia dotyczące reklamy i promocji piwa dotyczą także piwa bezalkoholowego?

Reklamowanie piwa raz jeszcze

PIWO BEZALKOHOLOWE

Polska ustawa prohibicyjna nie odnosi się wprost do piwa bezalkoholowego ale w art. 46 ust 1 stwierdza wprost, że napojem alkoholowym jest produkt przeznaczony do spożycia zawierający alkohol etylowy pochodzenia rolniczego w stężeniu przekraczającym 0,5% objętościowych alkoholu. Wyłącza tym samym spod swojej jurysdykcji wszelkie trunki, które mieszczą się w tym limicie zawartości alkoholu.

Nieco dokładniej nakreśla nam problem ustawa z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym, definiując piwo na potrzeby naliczania akcyzy – piwem w rozumieniu ustawy są wszelkie wyroby objęte pozycją CN 2203 00 oraz wszelkie wyroby zawierające mieszaninę piwa z napojami bezalkoholowymi, objęte pozycją CN 2206 00, jeżeli rzeczywista objętościowa moc alkoholu w tych wyrobach przekracza 0,5% objętości.

Nie pozostawia zatem wątpliwości, że piwo wyprute z procentów (posiadające mniej niż 0,5% objętości alkoholu) ani piwem ani też innym napojem alkoholowym w rozumieniu rodzimych przepisów nie jest. Gdzie indziej należy zatem poszukiwać powodu skrycie emitowanych nocą reklam tego nieszkodliwego trunku.

Musimy pamiętać, że zgodnie z nasza ulubioną ustawą – reklamą będzie także pu­bliczne roz­po­wszech­nianie nazw i sym­boli gra­ficz­nych przed­się­biorców pro­du­ku­ją­cych na­poje al­ko­ho­lowe, nieróżniących się od nazw i sym­boli gra­ficz­nych samych na­pojów al­ko­ho­lo­wych.  W praktyce oznacza to, że browary, które postanowiły wypuścić na rynek piwo bezalkoholowe i jednocześnie sygnować go marką swojej alkoholowej linii piw, muszą podporządkować się reżimowi ustawowemu. W zupełnie innej sytuacji znajdują się jednak Ci producenci, którzy piwa w swojej typowej, czyli zawierającej alkohol odmianie, nie produkują lub też oznaczają swoje piwo bezalkoholowe innym znakiem towarowym. Nie podpadając pod domniemanie promocji napoju alkoholowego, ustawowemu zakazowi reklamy nie podlegają.

Smacznego, bezalkoholowego*

The post Piwo bezalkoholowe w TV first appeared on Paragraf w kieliszku.

Podstawowe pytanie jakie powinniśmy sobie zadać, jest to dotyczące istnienia w polskim porządku prawnym, legalnej definicji piwa. Sprawa do prostych jednak nie należy co komplikuje znacznie odpowiedź na to proste, jak się może wydawać, pytanie.

Jak zwykle bywa, napój jakim jest piwo nie znalazł się w szczęśliwym gronie produktów, których jasna definicja implikuje skład i zabezpiecza ich jakość z dbałości o interesy konsumenta. Ustawodawca zważywszy jednak na fakt, iż napój ten zawiera alkohol, przypomina sobie o piwie w regulacjach podatkowych. Określenie wskazujące na sposób obciążania piwa stosowną daniną znajdziemy zatem w ustawie o podatku akcyzowym (Dz. U. z 2011 r. nr 108, poz. 626).

Wspomniana wyżej ustawa w art. 94, określa na potrzeby interesów skarbu państwa, czym jest  piwo, zaliczając do szczycącej się tym mianem kategorii trunków : wszelkie wyroby objęte pozycją CN 2203 00 oraz wszelkie wyroby zawierające mieszaninę piwa z napojami bezalkoholowymi, objęte pozycją CN 2206 00, jeżeli rzeczywista objętościowa moc alkoholu w tych wyrobach przekracza 0,5% objętości. 

Dla rozszyfrowania tajemniczych kategorii tzw. Nomenklatury Scalonej (załącznik do rozporządzenia Rady /EWG/ nr 2658/87 z 23 lipca 1987 r.: numer CN 2203 oznacza piwo otrzymywane ze słodu zaś CN 2206 zawiera inne napoje fermentowane, obok miodu pitnego i cydru także te dość egzotyczne, takie jak: wino palmowe, sake, malton (fermentowany napój przygotowany z ekstraktu słodowego i szlamu winnego) czy Spruce (napój otrzymany z liści lub małych gałązek jedliny świerkowej lub esencji świerkowej).

Na użytek Służby Celnej piwo otrzymywane ze słodu jest napojem alkoholowym otrzymywanym w wyniku fermentacji roztworu (brzeczki) przygotowanego ze słodowanego jęczmienia lub pszenicy, wody i (zazwyczaj) chmielu. Do przygotowania roztworu (brzeczki) mogą być również używane pewne ilości niesłodowanych zbóż (np. ziarno kukurydzy lub ryż). Dodatek chmielu nadaje gorzki i aromatyczny smak oraz poprawia trwałość. Podczas fermentacji niekiedy dodawane są wiśnie lub inne substancje aromatyczne. Dodane mogą być także cukier (szczególnie glukoza), substancje barwiące, ditlenek węgla i inne substancje. W zależności od zastosowanego procesu fermentacji produktem może być piwo dolnej fermentacji, otrzymane w niskiej temperaturze z użyciem drożdży dolnej fermentacji lub piwo górnej fermentacji, otrzymywane w wyższej temperaturze z użyciem drożdży górnej fermentacji. 

Jak wskazuje komentarz do tej kategorii, piwem nie są między innymi napoje które określane są niekiedy jako piwo, mimo że nie zawierają alkoholu (np. napoje otrzymane z wody i karmelizowanego cukru oraz napojów zwanych piwem bezalkoholowym, składających się z piwa otrzymanego ze słodu, których objętościowa moc alkoholu została zmniejszona do 0,5% obj. lub mniejszej.

Choć jak już zauważyliśmy we wstępie, omówione przepisy nie służą bezpośrednio ochronie interesów konsumentów tak jak ich bawarski pierwowzór z 1516 roku, lecz właściwemu naliczeniu akcyzy to mogą one niechcący przysłużyć się poprawie jakości piw oferowanych na polskim rynku. O ile dla prawdziwych piwoszy nieporozumieniem “jedynie” jest produkcja piwa bez użycia słodowanych zbóż lecz z wykorzystaniem syropu cukrowego o tyle dla właściwych organów podatkowych ta mniej chlubna kategoria piwopodobnych trunków stanowi atrakcyjny kąsek. Ku uciesze obu kategorii zainteresowanych, wykładania praktyczna przedmiotowych przepisów, dokonywana przez polskie sądy wyraźnie wskazuje, iż mieszanka alkoholowa powstała ze zmieszania alkoholu z syropu glukozowego z innym napojem nie jest piwem w rozumieniu ustawy o podatku akcyzowym (orzeczenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach z dnia 24 kwietnia 2014 r., sygn. akt. I SA/Ke 123/14). Oznacza to, iż na podejrzane ale mianujące się piwem wynalazki nie będzie można stosować niższej, preferencyjnej stawki akcyzy w wysokości 7,79 zł od hektolitra ale opłatę nieporównywalnie większą, wynoszącą 158 zł od hektolitra.

Wydaje się, że inicjujące proces w tej sprawie Urzędu Skarbowe, niechcący stanęły w obronie nie tylko interesu państwowego skarbca ale i amatorów prawdziwego piwa. Jeśli ta linia orzecznicza utrzyma się w dalszych interpretacjach tego zagadnienia, produkcja piwopodobnych cieczy, stanie się wyraźnie nieopłacalna.

The post Polskie prawo czystości first appeared on Paragraf w kieliszku.