Serdecznie zapraszam

The post Nowości w sklepie PRAWOALKOHOLOWE.PL first appeared on Paragraf w kieliszku.

Jeśli chcecie założyć i zarządzać własną destylarnią, zostać profesjonalnymi producentami lub pracować jako konsultantnaci w destylarniach, to projekt ten jest właśnie dla Was!

Formuła organizacyjna Akademii

• czas trwania Akademii: maj 2024 – marzec 2025
• 9 dwudniowych zjazdów weekendowych (sobota, niedziela) – w tym 6 zjazdów stacjonarnych w Krakowie i 3 wyjazdy studyjne
• 144 godziny zajęć
• dostęp do materiałów w formie on line
• egzamin końcowy (test i ocena sensoryczna alkoholi mocnych)

Moduły edukacyjne

• Historia i świat alkoholi mocnych
• Przegląd polskich alkoholi rzemieślniczych
• Podstawy technologiczne produkcji wódek
• Podstawy technologiczne produkcji ginów i wódek botanicznych
• Podstawy technologiczne produkcji destylatów owocowych
• Mikrobiologiczne podstawy fermentacji
• Biologiczne choroby nastawów i zacierów
• Podstawy chemii i praktyka laboratoryjna dla gorzelników
• Organizacja destylarni i produkcja kontraktowa
• Formalne i biznesowe aspekty organizacji produkcji alkoholi mocnych
• Produkcja ekologiczna
• Budowa i zarządzanie marką destylarni i budowanie relacji z klientami
• Marketing bezpośredni – organizacja turystyki kulinarnej
• Znaki towarowe i ochrona własności intelektualnej
• Formalne aspekty reklamy i promocji alkoholi mocnych
• Budowa sieci sprzedaży i dystrybucja alkoholi premium
• Zajęcia praktyczne w destylarniach wódek i ginów
• Warsztaty barmańskie
• Ocena techniczna i sensoryczna alkoholi
• Egzamin końcowy

Czego nauczycie się w Akademii

• Jak przebiega praktyczna produkcja alkoholi mocnych począwszy od selekcji surowca do gotowego produktu wysokoprocentowego
• Jak się od strony technologicznej robi poszczególne alkohole na świecie
• Jak praktycznie wytworzyć wódkę, destylat owocowy, gin czy likier który zachwyci klientów
• Jakimi procesami biochemicznymi i mikrobiologicznymi rządzi się proces fermentacji i destylacji alkoholi
• Jak założyć legalnie w Polsce destylarnię i prowadzić działalność zgodnie z prawem
• W jaki sprzęt warto inwestować
• Jak zbudować silną markę alkoholi i profesjonalnie docierać do klienta z pomocą narzędzi marketingowych
• Jak profesjonalnie degustować, oceniać, opisywać alkohole mocne

Więcej informacji znajdziecie na stronie projektu – www.akademiadestylacji.pl

The post AKADEMIA DESTYLACJI first appeared on Paragraf w kieliszku.

Widzimy się via ZOOM, 25 kwietnia 2024 roku o 19:30!

LINK DO FORMULARZA ZAPISU

The post LIVE Z PARAGRAFEM – Rejestracja winnicy w 2024 roku first appeared on Paragraf w kieliszku.

Dofinansowanie jest skierowane do płatników podatku VAT i pozwala na uzyskanie zwrotu aż 75% opłat urzędowych, maksymalnie do 1500 EUR.

Ogólne warunki, które należy spełnić, aby przystąpić do programu:

• Przedsiębiorstwo musi być małym lub średnim przedsiębiorstwem (MŚP) z siedzibą w UE.
• Należy posiadać dane bankowe swojego przedsiębiorstwa oraz wyciąg bankowy, na którym znajdują się następujące informacje: nazwa przedsiębiorstwa jako posiadacza rachunku, kompletny numer IBAN z kodem kraju oraz kod BIC/SWIFT.
• Należy posiadać świadectwo VAT lub zaświadczenie o krajowym numerze rejestracyjnym wydane przez właściwy organ krajowy. W tym zakresie wystarczy zaświadczenie z białej listy podatników VAT.

Informuję też, iż PRAWO ALKOHOLOWE zapewnia swoim Klientom pełne i bezpłatne wsparcie w procesie uzyskania dofinansowania

Oczywiście służymy w zakresie rejestracji znaków towarowych oraz wzorów przemysłowych! Do Waszej dyspozycji zostaną oddane talenty mec. Anny-Marii Sobczak z zespołu PRAWO ALKOHOLOWE

Dlaczego warto zarejestrować znak towarowy właśnie teraz tłumaczyć nie muszę

Dlaczego warto zdecydować się na taką ochronę niezależnie od kosztów? O tym w naszych wcześniejszych materiałach:

The post Ostatnia szansa na dofinansowanie do znaku towarowego! first appeared on Paragraf w kieliszku.

Jakiś czas temu,  związku ze spotkaniem online, organizowanym przez Kings of Mead, postanowiłem przygotować krótkie opracowanie dotyczące rejestracji oficjalnej produkcji miodu pitnego w rzemieślniczej wersji. W ciągu lat, obserwuję znaczący wzrost zainteresowania legalizacją produkcji skarbów, skrywanych dotąd w niejednej, domowej piwnicy. Miodosytnictwo to szczególnie cenne dziedzictwo naszej rodzimej kultury spożywczej. Niewątpliwe najbardziej tradycyjne i szlachetne z polskich trunków, były jednak przez długie lata zaniedbywane i zostały sprowadzone do pół-koncernowego wzorca pośledniej jakości. Szczęśliwie dla nas wszystkich, miody pitne zdają się znów przeżywać swój renesans, wskrzeszane przez utalentowanych pasjonatów. Zmiany wprowadzone w 2022 roku przybliżają pozycję miodosytniczych rzemieślników to tej jaką od lat cieszyli się polscy winiarze. Ufam, że w znacznym stopniu ułatwią legalizację wielu pszczelarzom. Mam też nadzieję, że poniższe opracowanie pomoże Wam przejść na “komercyjną stronę mocy”

MIÓD MIODOWI NIERÓWNY

Miód pitny został zakwalifikowany przez polskiego ustawodawcę do fermentowanych napojów winiarskich i jako taki podlega regulacji tzw. ustawy winiarskiej, czyli ustawy o wyrobach winiarskich, która została przyjęta przez Sejm 2 grudnia 2021 roku. W stosunku do swojej poprzedniczki zawiera sporo zmian – uspokoję już we wstępie – całkiem pozytywnych zmian! Część definicji zmodyfikowano, część dopisano.

Warto zauważyć już we wstępie, że ustawa dzieli miody z uwagi na ich jakość na miód pitny oraz miód pitny jakościowy:

Miód pitny jest napojem otrzymanym w wyniku fermentacji alkoholowej nastawu na miód pitny, z możliwością słodzenia sacharozą lub miodem, dodania ziół lub przypraw korzennych lub barwienia oraz w którym w wyrobie gotowym jedna część objętościowa miodu przypada na:

a)     połowę części objętościowej wody albo wody z sokiem oraz o rzeczywistej zawartości alkoholu od 15%, lecz nieprzekraczającej 18% objętościowych, z możliwością dodatku alkoholu – w przypadku „półtoraka”,

b)     jedną część objętościową wody albo wody z sokiem oraz o rzeczywistej zawartości alkoholu od 15%, lecz nieprzekraczającej 18% objętościowych, z możliwością dodatku alkoholu – w przypadku „dwójniaka”,

c)     dwie części objętościowe wody albo wody z sokiem oraz rzeczywistej zawartości alkoholu od 12%, lecz nieprzekraczającej 15% objętościowych – w przypadku „trójniaka”,

d)     trzy części objętościowe wody albo wody z sokiem oraz o rzeczywistej zawartości alkoholu od 9%, lecz nieprzekraczającej 12% objętościowych – w przypadku „czwórniaka”;

Wspomniany w powyższej definicji nastaw na miód pitny stanowi zaś mieszaninę sporządzoną przy użyciu miodu i wody, z możliwością dodania owoców, moszczu owocowego, soku owocowego, zagęszczonego soku owocowego, ziół, przypraw korzennych, sacharozy, cukru płynnego, inwertowanego cukru płynnego, drożdży, pożywek lub kwasów organicznych.

Pozostała po poprzedniej epoce nomenklatura, może nieco wprowadzać nas w błąd. Miód pitny jako taki, stanowi bowiem produkt, który niezupełnie odpowiada oczekiwaniu świadomego konsumenta a z pewnością już nie wychodzi na przeciw oczekiwaniom zainteresowanego tematem czytelnika niniejszego opracowania. Jak widzimy, do produkcji miodu możemy bowiem użyć brzeczki, którą mamy prawo znacząco poprawić technologicznie,  choćby poprzez dodatek cukru (zarówno dla wzbogacenia brzeczki jak i słodzenia produktu), barwienie cukrem czy dodanie alkoholu rektyfikowanego. Interesującym nas dzisiaj produktem wytwarzanym bezkompromisowo będzie zatem zdecydowanie:

Miód pitny jakościowy, będący miodem pitnym otrzymanym w wyniku fermentacji alkoholowej nastawu na miód pitny jakościowy, z możliwością słodzenia miodem, dodania ziół lub przypraw korzennych lub barwienia wyłącznie karmelem powstałym z miodu, leżakowanym nie krócej niż przez 6 miesięcy oraz w którym w wyrobie gotowym jedna część objętościowa miodu przypada na:

a)     połowę części objętościowej wody albo wody z sokiem oraz o rzeczywistej zawartości alkoholu od 15%, lecz nieprzekraczającej 18% objętościowych, z możliwością dodatku destylatu miodowego – w przypadku „półtoraka”,

b)     jedną część objętościową wody albo wody z sokiem oraz o rzeczywistej zawartości alkoholu od 15%, lecz nieprzekraczającej 18% objętościowych, z możliwością dodatku destylatu miodowego – w przypadku „dwójniaka”,

c)     dwie części objętościowe wody albo wody z sokiem oraz o rzeczywistej zawartości alkoholu od 12%, lecz nieprzekraczającej 15% objętościowych – w przypadku „trójniaka”,

d)     trzy części objętościowe wody albo wody z sokiem oraz o rzeczywistej zawartości alkoholu od 9%, lecz nieprzekraczającej 12% objętościowych – w przypadku „czwórniaka”;

przy czym kluczową różnicę pomiędzy powyższymi rodzajami miodu, stanowić będzie pojemność dopuszczalnej do jego produkcji brzeczki:

Nastaw na miód pitny markowy stanowi bowiem mieszaninę sporządzoną przy użyciu miodu i wody, z możliwością dodania owoców, moszczu owocowego, soku owocowego, zagęszczonego soku owocowego, ziół, przypraw korzennych, drożdży, pożywek lub kwasów organicznych.

Ochrona tradycji jest niezwykle istotna. Niekiedy blokuje jednak kreatywność twórców i ogranicza ofertę rynkową bez szczególnego powodu. Spora część współczesnych trendów miodosytniczych, jak choćby miody pitne sesyjne czy bezwodniaki, będa musiały trafić do mniej nobliwej kategorii – napój winny miodowy – będący napojem o rzeczywistej zawartości alkoholu od 4,5% do 15% objętościowych, otrzymanym z wina owocowego lub miodu pitnego i zawierającym co najmniej 50% wina owocowego lub miodu pitnego albo otrzymanym w wyniku fermentacji alkoholowej nastawu na wino owocowe lub miód pitny o mniejszym udziale soków lub miodu, bez dodatku alkoholu, z możliwością słodzenia […].  W zależności od naszego podejścia do tematu może to być  całkiem ciekawy sposób na produkcję lżejszego i łatwiej pijalnego napoju. Ważnym wymogiem jest aby udział miodu w nastawie na napój winny miodowy nie był niższy niż 150 kilogramów miodu na 1000 litrów.

Niniejszy wpis poświęcony jest oczywiście przede wszystkim produkcji rzemieślniczej miodu pitnego jakościowego. Dla uproszczenia formy będę się jednak posługiwał potocznym określeniem “miód pitny” pod którym to pojęciem będzie się oczywiści krył zbiorczo także ten ostatni.

USTAWOWE GRANICE RZEMIOSŁA 

Zgodnie z wolą ustawodawcy, produkcja miodu pitnego stanowi działalność w zakresie wyrobu lub rozlewu wyrobów winiarskich i jest regulowaną działalnością gospodarczą w rozumieniu przepisów o swobodzie działalności gospodarczej a zatem wymaga uzyskania wpisu do rejestru przedsiębiorców wykonujących działalność w zakresie wyrobu lub rozlewu wyrobów winiarskich. Organem, który prowadzi taki rejestr Dyrektor Krajowego Ośrodka Wsparcia Rolnictwa.

Co szczególnie doniosłe i warte zapamiętania – osoba, która bez wymaganego wpisu do rejestru wyrabia lub rozlewa wyroby winiarskie, podlega grzywnie, karze ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do roku.

Nie przewidziano niestety możliwości prowadzenia działalności miodosytniczej bez obowiązku rejestracji działalności gospodarczej, tak jak ma to miejsce w przypadku producentów wina wytwarzających je w ilości do 100 hl rocznie z owoców pochodzących z upraw własnych. Chcąc produkować miody pitne, musimy zatem działalność gospodarczą prowadzić – indywidualnie lub w ramach spółki prawa handlowego (spółdzielni, fundacji, stowarzyszenia, itp.) oraz uzyskać wpis, stosownie w CEiIDG lub KRS (produkcja miodu pitnego objęta jest kodem PKD 11.03.Z – Produkcja cydru i pozostałych win owocowych). Przepisy wprowadzają jednak szereg ułatwień w zakresie obowiązków koniecznych do spełnienia przy uzyskiwaniu wpisu do omawianego wyżej, rejestru działalności regulowanej dla producenta rzemieślnika.

Za rzemieślnika w rozumieniu ustawy powinniśmy uznawać w przedsiębiorcę prowadzącego działalność gospodarczą w zakresie wyrobu fermentowanych napojów winiarskich z surowców uzyskanych we własnym gospodarstwie, jeżeli w danym roku kalendarzowym przedsiębiorca ten wyrabia łącznie nie więcej niż 1000 hektolitrów miodu pitnego jakościowego z miodu uzyskanego z własnej pasieki, przy czym ilość wyrobionego miodu pitnego jakościowego nie może być większa niż 20 litrów na każdy posiadany pień pszczeli, oraz prowadzi pasiekę powyżej 10 pni pszczelich i jest wpisany do prowadzonego przez powiatowego lekarza weterynarii rejestru, o którym mowa w art. 11 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o ochronie zdrowia zwierząt oraz zwalczaniu chorób zakaźnych zwierząt (Dz. U. z 2020 r. poz. 1421).

Przesłanki, które należy zatem spełnić aby skorzystać z pewnych ułatwień, są następujące:

• produkować można wyłącznie miód pitny jakościowy
• ilość uzyskanego miodu pitnego nie może być większa niż 1000 hl (100 000 litrów) rocznie oraz…
• większa niż 20 litrów na każdy posiadany pień pszczeli
• trzeba posiadać zarejestrowaną pasiekę powyżej 10 pni pszczelich 
• pochodzenie miodu z własnej pasieki lub…
• z zakupionego miodu jeżeli został wytworzony w tym samym województwie lub powiatach sąsiadujących z tym województwem, i stanowi nie więcej niż 50% wagowo miodu wykorzystywanego do wyrobu miodu pitnego

A contrario, nie będzie mógł korzystać z dalej omówionych ułatwień miodosytnik, który:

• produkuje miód pitny niespełniający wymagań przewidzianych dla produkcji miodu pitnego jakościowego, czyli miód pitny lub napój winny miodowy
• wytwarza miód pitny w ilości większej niż z 1000 hektolitrów rocznie lub większej niż 20 litrów na każdy posiadany pień pszczeli
• nie posiada własnej, zarejestrowanej pasieki albo tez posiada pasiekę mniejszą niż 10 pni pszczelich 
• nabywa do produkcji miodu pitnego miód pochodzący z innych pasiek w ilości większej niż 50% wagowo 

Spełniający powyższe wymagania pszczelarz-miodosytnik, może skorzystać z szeregu ułatwień przewidzianych w przepisach ustawy winiarskiej. Na potrzeby niniejszego wpisu, producenta takiego będziemy nazywać drobnym miodosytnikiem.

Kwestii rejestracji samej pasieki nie będę poświęcał większej uwagi. Zagadnienie to jest powszechnie znane i doczekało się się wielu wartościowych opracowań. Zauważyć należy jednak, że kluczowym z dalszej, miodosytniczej perspektywy jest wpis pasieki do rejestru Państwowej Inspekcji Weterynaryjnej. Zakładam jednak, że większość przyszłych miodosytników pasiekę taką prowadzi i stosowny wpis już posiada.

WPIS DO REJESTRU 

Przedmiotem naszych dzisiejszych rozważań pozostaje produkcja miodu przez małego miodosytnika, na zasadach określonych w poprzednim akapicie. Trudno jednak dostrzec i docenić ulgi gdy nie zna się kontekstu. Co do zasady bowiem, przedsiębiorca wykonujący działalność gospodarczą w zakresie wyrobu lub rozlewu wyrobów winiarskich z wyłączeniem producenta rzemieślnika, musi spełnić niemały katalog wymagań. Miodosytnik, który wymyka się z jakiegoś powody warunkom uznania za rzemieślnika:

• opracowuje w formie pisemnej i wdraża system kontroli wewnętrznej wyrobu lub rozlewu wyrobów winiarskich, obejmujący w szczególności określenie:
  • częstotliwości i sposobu pobierania próbek do badań jakości tych wyrobów,
  • metod przeprowadzania badań jakości,
  • sposobu postępowania z wyrobami winiarskimi niespełniającymi wymagań w zakresie jakości
• posiada plan obiektów budowlanych przeznaczonych do wykonywania tej działalności, obejmujący w szczególności pomieszczenia produkcyjne, magazynowe, socjalne i sanitarne, z zaznaczeniem
  • linii technologicznych
  • dróg przemieszczania surowców i gotowych wyrobów
  • stanowisk pracy
• wyznacza osobę odpowiedzialną za kontrolę jakości wyrobów winiarskich
• zapewnia spełnianie przez obiekty budowlane i urządzenia, o których powyżej, wymagań określonych w przepisach o ochronie przeciwpożarowej, sanitarnych i o ochronie środowiska, co potwierdza zaświadczenie wydane przez:
  • komendanta powiatowego (miejskiego) Państwowej Straży Pożarnej,
  • państwowego powiatowego inspektora sanitarnego
  • wojewódzkiego inspektora ochrony środowiska

…właściwych ze względu na planowane miejsce wykonywania tej działalności.

Trochę tego jest, prawda? Szczęśliwie jednak, powyższe wymogi dla nakreślonej już produkcji rzemieślniczej zostały znacząco uszczuplone.

Mały producent miodu pitnego, który produkuje miód markowy z nie więcej jak 500 l miodu z własnej pasieki musi spełnić w zakresie wpisu do rejestru, wyłącznie następujące wymagania:

• opracowuje w formie pisemnej i wdraża system kontroli wewnętrznej wyrobu lub rozlewu wyrobów winiarskich, obejmujący w szczególności określenie:
  • częstotliwości i sposobu pobierania próbek do badań jakości tych wyrobów
  • metod przeprowadzania badań jakości
  • sposobu postępowania z wyrobami winiarskimi niespełniającymi wymagań w zakresie jakości
• zabezpiecza i usuwa odpady powstające podczas wyrobu wyrobów winiarskich
• wyznacza osobę odpowiedzialną za kontrolę jakości wyrobów winiarskich.

Różnica jest spora w mojej ocenie i znacząco ułatwia życie najmniejszym producentom.

Spełnienie ogólnych wymogów dla produkcji wyrobów winiarskich oznacza przede wszystkim konieczność przygotowania szeregu dokumentów, zaświadczeń i oświadczeń, których ilość także będzie w znacznym stopniu ograniczona przy produkcji, którą umownie ale chyba dość precyzyjnie nazywamy na potrzeby dzisiejszego wpisu – rzemieślniczą.

Koszt złożenia wniosku to niezależnie od wielkości producenta, zaledwie 616 zł. Właściwy dla sprawy Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi, w terminie 7 dni od dnia wpływu kompletnego i opłaconego wniosku o wpis do rejestru, dokonuje wpisu do rejestru przedsiębiorców wykonujących działalność w zakresie wyrobu lub rozlewu wyrobów winiarskich  albo do uzupełnienia braków formalnych wniosku.

PODATKI MIODOSYTNIKA

W przypadku winiarzy produkujących wina z własnych winnic, rolniczy charakter ich działalności urywa się wraz z przetworzeniem owoców w winiarni. Podobnie w przypadku produkcji miodu pitnego, działalność rolnicza polegająca na prowadzeniu pasieki kończy się wraz z jego przeznaczeniem do sycenia i dalszej fermentacji. Ustaliliśmy już powyżej, że produkcja miodu pitnego stanowi działalność gospodarczą. Ogólny sposób opodatkowania będzie tu zatem właściwy wybranej formie prowadzenia takiej działalności (osoby fizyczne płacić będą podatek PIT, osoby prawne zaś podatek CIT).

Krótkiego omówienia wymaga natomiast kwestia opodatkowania miodu pitnego podatkiem VAT. Materia ta regulowana jest ustawą z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz.U. 2004 nr 54 poz. 535). Nieszczęściem dla konsumenta jest fakt, iż podatek VAT obciąża zawsze produkcję wyrobów akcyzowych. Miód pitny markowy bez cienia wątpliwości będzie zatem opodatkowany podatkiem VAT. 

Specyficznym podatkiem, właściwym dla napojów alkoholowych, będzie oczywiście akcyza.

AKCYZA PRZY PRODUKCJI MIODU PITNEGO

Podstawą opodatkowania miodu pitnego markowego jest ilość tego wyrobu wyrażona w hektolitrach. Stawka akcyzy na wino została wskazana w art. 96 ust. 4 pkt. 2 ustawy o podatku akcyzowym i wynosi 174,00 zł od 1 hektolitra (100l) gotowego wyrobu. 

Zatrzymując się na chwilę przy akcyzie, należy wspomnieć, że istnieją dwa zasadnicze reżimy akcyzowe. Co do zasady, produkcja wyrobów akcyzowych, może odbywać się wyłącznie w składzie podatkowym korzystać z zawieszonego poboru akcyzy. Alternatywą dla tego systemu jest tzw. przedpłata akcyzy.

Przedpłata akcyzy dla producentów wina?

Podstawą dla producenta będzie tu przede wszystkim zgłoszenie rejestracyjne w zakresie podatku akcyzowego. Urzędem w którym składamy wniosek jest urząd właściwy miejscowo dla naszej siedziby (tylko w przypadku  osób prawnych oraz jednostek organizacyjnych niemających osobowości prawnej) lub naszego miejsca zamieszkania (w przypadku osób fizycznych). Zgłoszenia tego dokonujemy na formularzu urzędowym AKC-R (służy on zarówno do zgłoszenia płatnika jak i późniejszej aktualizacji jego danych).

Polski nieład… akcyzowy

Producent, musi też przed rozpoczęciem działalności złożyć do naczelnika urzędu celno-skarbowego właściwego ze względu na miejsce produkcji wniosek o urzędowe sprawdzenie, poprzedzając je odpowiednim przygotowaniem i wyposażeniem naszej przetwórni oraz sporządzeniem niezbędnej dokumentacji akcyzowej.

URZĘDOWE SPRAWDZENIE

Dokumentami mającymi znaczenie dla przeprowadzania kontroli celno-skarbowej, które stanowić powinny załączniki do naszego zgłoszenia są:

• plan miejsca produkcji, magazynowania, przeładowywania, wprowadzania, wyprowadzania i zużycia wyrobów akcyzowych
• wykaz miejsc z wyszczególnieniem lokalizacji produkcji, magazynowania, przeładowywania, wprowadzania, wyprowadzania i zużycia wyrobów akcyzowych, zawierający nazwy i numerację znajdujących się w tych miejscach pomieszczeń, urządzeń i naczyń służących do wykonywania czynności podlegających kontroli celno-skarbowej
• wykaz legalizowanych przyrządów pomiarowych z podaniem zakresu ich użytkowania oraz pozostałego wyposażenia stosowanego do przeprowadzania kontroli celno-skarbowej wyrobów akcyzowych
• skrócony opis procesu technologicznego, sposobu magazynowania, przeładowywania, wprowadzania, wyprowadzania i zużycia wyrobów akcyzowych oraz instrukcje wewnętrznego obiegu dokumentacji dotyczącej tych czynności i przeprowadzania inwentaryzacji wyrobów akcyzowych, a w przypadku prowadzenia dokumentacji w postaci elektronicznej – instrukcja obsługi programu komputerowego
• dokument potwierdzający tytuł prawny do korzystania z miejsca, w którym ma być prowadzona działalność
• dokumenty wymagane na podstawie przepisów odrębnych, związane z działalnością gospodarczą podlegającą kontroli celno-skarbowej, w szczególności koncesje lub zezwolenia, zaświadczenia o dokonaniu wpisu do rejestru działalności regulowanej
• wykaz obejmujący imiona i nazwiska upoważnionych przez podmiot osób odpowiedzialnych za wykonywanie powierzonych im obowiązków w zakresie objętym kontrolą

Kontrola ta służy weryfikacji, czy pomieszczenia gdzie będzie odbywała się produkcja, spełniają wymogi określone przepisami. Istotnym elementem pozostaje tu sposób pomiaru wysokości należnego podatku a zatem pomiaru ilości produktu, która dokonywana może być objętościowo, wagowo lub w przepływie. Istotne jest jednak aby posiadany sprzęt służący pomiarowi posiadał stosowne zatwierdzenia Głównego Urzędu Miar.  Z urzędowego sprawdzenia sporządza się protokół, który wraz ze zgłoszeniem oraz dokumentacją dotyczącą działalności podlegającej kontroli, stanowią akta weryfikacyjne. W przypadku gdy nie są zapewnione warunki i środki oo których tu mowa, naczelnik urzędu celno-skarbowego wyznacza termin do ich spełnienia, a po jego upływie przeprowadza powtórne urzędowe sprawdzenie.

Dodatkowym obowiązkiem producenta cydru jest oczywiście oznaczanie gotowych produktów znakami akcyzy czyli banderolami. W tym celu producent musi zgłosić wstępne zapotrzebowanie na takie znaki i wystąpić o wydanie banderol w potrzebnej mu ilości.

SPRZEDAŻ MIODU PITNEGO 

Dotarliśmy szczęśliwie do momentu, w którym wyprodukowana oficjalnie butelka, z naklejoną banderolą i zapłaconym podatkiem akcyzowym może trafić na rynek. Należy pamiętać, że ciążą na nas obowiązki w zakresie informowania konsumenta o produkcie spożywczym. Realizujemy je kształtując w sposób odpowiedni treść etykiety naszego produktu. To poważna sprawa, która potraktowana zbyt niechlujnie może wpędzić nas w niemałe kłopoty. Znakowaniu miodu pitnego, poświęciłem już kiedyś stosowny wpis, do którego w tej chwili odsyłam. Zajmijmy się zatem samą sprzedażą!

Etykieta cydru, miodu pitnego i win owocowych

Sprzedaż napojów alkoholowych możliwa jest po uzyskaniu stosownych zezwoleń (bardzo Was proszę, nie koncesji – te są na wydobycie ropy naftowej itp. :P).

Regulujące tę kwestię ustawa z dnia 26 października 1982 r. o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi, dzieli zezwolenia na:

• zezwolenia detaliczne – pozwalające sprzedawać alkohol ostatecznym jego odbiorcom
• zezwolenia hurtowe – na sprzedaż alkoholu podmiotom posiadającym zezwolenia detaliczne, czyli w celu dalszej odsprzedaży

Zezwolenia obu typów wydawane są odrębnie, w zależności od rodzaju napoju alkoholowego i dzielą się kolejno na następujące kategorie:

• do 4,5% zawartości alkoholu oraz na piwo
• powyżej 4,5% do 18% zawartości alkoholu (z wyjątkiem piwa) 
• powyżej 18% zawartości alkoholu

Producentów miodu pitnego interesować będą w głównej mierze zezwolenia dla napojów zawierających od 4,5% do 18% alkoholu. Jak już wiemy, miód pitny oraz miód pitny jakościowy posiadają zgodnie z definicją ustawową od 9% do 18% rzeczywistej zawartości alkoholu mierzonej objętościowo.

Zezwolenia detaliczne wydawane są przez właściwą miejscowo (dla miejsca sprzedaży) gminę. Zezwolenia hurtowe zaś przez właściwego miejscowo marszałka województwa.

Co szczególnie ważne z naszej perspektywy, zgodnie z z art. 9(1) ust. 5 ustawy o wychowaniu w trzeźwości – producent napojów alkoholowych jest obowiązany do uzyskania zezwolenia na obrót hurtowy napojami alkoholowymi, jeżeli zbywa swoje wyroby przedsiębiorcom posiadającym zezwolenia, o których mowa w art. 18 ust. 1 (tj. posiadających zezwolenie detaliczne). Oznacza to, że producent może sprzedać swoje produkty bez jakiegokolwiek zezwolenia, jeśli sprzedaż ta odbywa się wprost do hurtownika. 

PROMOCJA!

Zmiany, które wprowadzone zostały do ustawy winiarskiej w 2021 roku, pozwalają drobnym miodosytnikom na sprzedaż hurtową swoich własnych produktów bez zezwolenia hurtowego. 

Podsumowując zatem ten wątek:

• Chcąc sprzedawać nasz miód pitny wprost konsumentom – potrzebujemy zezwolenia detalicznego
• Chcąc zaopatrywać sklepu specjalistyczne, restauracje, hotele, itp. – potrzebujemy zezwolenia hurtowego (chyba, że jesteśmy drobnymi miodosytnikami!)
• Chcąc sprzedać partię produktu hurtownikowi – nie potrzebujemy żadnego zezwolenia.

LIVE Z PARAGRAFEM – JAK ZAREJESTROWAĆ MIODOSYTNIĘ?

O MIODZIE PITNYM W PODCASCIE – BIZNES WYSOKO OPROCENTOWANY

AKTY PRAWNE ISTOTNE DLA SPRAWY

• Ustawa z dnia 12 maja 2011 r. o wyrobie i rozlewie wyrobów winiarskich, obrocie tymi wyrobami i organizacji rynku wina (Dz.U. 2011 nr 120 poz. 690)
• Ustawa z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz.U. 2016 poz. 1947)
• Ustawa z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz.U. 1991 nr 80 poz. 350)
• Ustawa z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz.U. 2004 nr 54 poz. 535)
• Ustawa z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym (Dz.U. 2009 nr 3 poz. 11).
• ustawa z dnia 11 maja 2001 r. – Prawo o miarach (Dz. U. z 2016 r. poz. 884 i poz. 1948 oraz z 2017 r. poz. 976)
• Ustawa z dnia 26 października 1982 r. o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi (Dz.U. 1982 nr 35 poz. 230)
• rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 30 listopada 2006 r. w sprawie legalnych jednostek miar (Dz. U. Nr 225, poz. 1638, z późn. zm.)
• Rozporządzenie Ministra Rozwoju i Finansów z dnia 15 lutego 2017 r. w sprawie wzorów dokumentów związanych z rejestracją w zakresie podatku akcyzowego (Dz.U. 2017 poz. 324).
• Rozporządzenie Ministra Rozwoju i Finansów z dnia 21 grudnia 2016 r. w sprawie ewidencji i innych dokumentacji dotyczących wyrobów akcyzowych i znaków akcyzy (Dz.U. 2016, poz. 2257)
• Rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 23 grudnia 2015 r. w sprawie oznaczania wyrobów akcyzowych znakami akcyzy (Dz.U. 2017, poz. 2283).
• rozporządzenie Ministra Rozwoju i Finansów z dnia 13 kwietnia 2017 r. w sprawie rodzajów przyrządów pomiarowych podlegających prawnej kontroli metrologicznej oraz zakresu tej kontroli (Dz. U. z 2017 r. poz. 885)

The post Rzemieślnicza produkcja miodu pitnego first appeared on Paragraf w kieliszku.

Dofinansowanie jest skierowane do płatników podatku VAT i pozwala na uzyskanie zwrotu aż 75% opłat urzędowych, maksymalnie do 1500 EUR.

Poniżej przedstawiam ogólne warunki, które należy spełnić, aby przystąpić do programu:

• Przedsiębiorstwo musi być małym lub średnim przedsiębiorstwem (MŚP) z siedzibą w UE.
• Należy posiadać dane bankowe swojego przedsiębiorstwa oraz wyciąg bankowy, na którym znajdują się następujące informacje: nazwa przedsiębiorstwa jako posiadacza rachunku, kompletny numer IBAN z kodem kraju oraz kod BIC/SWIFT.
• Należy posiadać świadectwo VAT lub zaświadczenie o krajowym numerze rejestracyjnym wydane przez właściwy organ krajowy. W tym zakresie wystarczy zaświadczenie z białej listy podatników VAT.

Informuję też, iż PRAWO ALKOHOLOWE zapewnia swoim Klientom pełne i bezpłatne wsparcie w procesie uzyskania dofinansowania

Oczywiście służymy w zakresie rejestracji znaków towarowych oraz wzorów przemysłowych! Do Waszej dyspozycji zostaną oddane talenty mec. Anny-Marii Sobczak z zespołu PRAWO ALKOHOLOWE

Dlaczego warto zarejestrować znak towarowy właśnie teraz tłumaczyć nie muszę

Dlaczego warto zdecydować się na taką ochronę niezależnie od kosztów? O tym w naszych wcześniejszych materiałach:

Serdecznie zapraszamy do kontaktu!

The post 75% zwrotu za znaki towarowe tylko do końca roku! first appeared on Paragraf w kieliszku.

Wszystkim uczestnikom spotkania bardzo dziękuję za obecność i wyjątkową aktywność 🙂

CZYM JEST WINO OWOCOWE?

Wino owocowe zakwalifikowane zostało przez polskiego ustawodawcę do fermentowanych napojów winiarskich i jako takie podlegają regulacji tzw. ustawy winiarskiej. Opracowywana od lat nowa ustawa winiarska – tj. ustawa o wyrobach winiarskich, została przyjęta przez Sejm 2 grudnia 2021 roku. W stosunku do swojej poprzedniczki zawiera sporo zmian – uspokoję już we wstępie – całkiem pozytywnych zmian! Część definicji zmodyfikowano, część dopisano.

Gdzie jesteś definicjo wina?

Obecnie porządek ten prezentuje się następująco:

Wino owocowe:

wino owocowe jest napojem o rzeczywistej zawartości alkoholu od 8,5%, lecz nieprzekraczającej 15% objętościowych, otrzymanym w wyniku fermentacji alkoholowej nastawu na wino owocowe, z możliwością słodzenia glukozą, fruktozą, zagęszczonym sokiem owocowym, sokiem owocowym lub substancjami określonymi w art. 2 pkt 4 lit. a, e oraz f lub barwienia;

(art. 5 ust. 1 pkt 8)

nastaw na wino owocowe stanowi mieszaninę sporządzoną przy użyciu owoców innych niż winogrona, moszczu z owoców innych niż winogrona, soku z owoców innych niż winogrona lub zagęszczonego soku owocowego z owoców innych niż winogrona, z możliwością dodania wody, sacharozy, cukru płynnego, inwertowanego cukru płynnego, glukozy, syropu glukozowego, fruktozy, drożdży, pożywek lub kwasów organicznych;

(art. 2 ust. 19)

Wino owocowe jakościowe:

wino owocowe jakościowe jest winem owocowym o rzeczywistej zawartości alkoholu od 8,5%, lecz nieprzekraczającej 15% objętościowych, otrzymanym w wyniku fermentacji alkoholowej nastawu na wino owocowe jakościowe, z możliwością słodzenia sacharozą, moszczami owocowymi, zagęszczonymi sokami owocowymi lub miodem, leżakowanym nie krócej niż przez 3 miesiące;

(art. 5 ust. 1 pkt 2)

nastaw na wino owocowe jakościowe oznacza mieszaninę sporządzoną przy użyciu owoców innych niż winogrona lub moszczu z owoców innych niż winogrona, z możliwością dodania wody, sacharozy, drożdży, pożywek lub kwasów organicznych;

(art. 2 ust. 20)

Poza wymienionymi definicjami, znajdziemy też w ustawie szeregi innych, zapewne mniej interesujących nas tu dzisiaj fermentowanych napojów winiarskich. Są to:

wino owocowe niskoalkoholowe – będące napojem o rzeczywistej zawartości alkoholu przekraczającej 1,2%, lecz poniżej 8,5% objętościowych, otrzymanym w wyniku fermentacji alkoholowej nastawu na wino owocowe albo z wina owocowego w wyniku częściowego usunięcia alkoholu wyłącznie metodami fizycznymi, z możliwością słodzenia glukozą, fruktozą, zagęszczonym sokiem owocowym, sokiem owocowym lub substancjami określonymi w art. 2 pkt 4 lit. a, e, f oraz g lub barwienia;

wino owocowe likierowe – będące napojem o rzeczywistej zawartości alkoholu od 15%, lecz nieprzekraczającej 22% objętościowych, otrzymanym w wyniku fermentacji alkoholowej nastawu na wino owocowe, z dodatkiem alkoholu rektyfikowanego lub destylatu owocowego, z możliwością słodzenia glukozą, fruktozą, zagęszczonym sokiem owocowym, sokiem owocowym lub substancjami określonymi w art. 2 pkt 4 lit. a, e oraz f lub barwienia;

wino z soku winogronowego – będące napojem o rzeczywistej zawartości alkoholu od 8,5%, lecz nieprzekraczającej 18% objętościowych, otrzymanym w wyniku fermentacji alkoholowej nastawu na wino z soku winogronowego, z możliwością dodania alkoholu rektyfikowanego lub destylatu winogronowego, słodzenia substancjami określonymi w art. 2 pkt 4 lit. a‒c, e oraz f lub barwienia;

napój winny owocowy – będący napojem o rzeczywistej zawartości alkoholu od 4,5%, lecz nieprzekraczającej 15% objętościowych, zawierającym co najmniej 50% objętościowych wina owocowego albo otrzymanym w wyniku fermentacji alkoholowej nastawu na wino owocowe o obniżonym maksymalnie o 50% udziale soków w nastawie, z możliwością słodzenia substancjami określonymi w art. 2 pkt 4 lit. a, b oraz d‒g lub barwienia;

wino owocowe aromatyzowane – będące napojem o rzeczywistej zawartości alkoholu od 8,5%, lecz nieprzekraczającej 22% objętościowych, poddanym aromatyzowaniu substancjami innymi niż uzyskane z winogron, zawierającym co najmniej 75% objętościowych wina owocowego, z możliwością dodania alkoholu rektyfikowanego, destylatu miodowego lub destylatu owocowego, z możliwością słodzenia substancjami określonymi w art. 2 pkt 4 lit. a, b oraz d‒f lub barwienia;

aromatyzowane wino owocowe niskoalkoholowe – będące napojem o rzeczywistej zawartości alkoholu przekraczającej 1,2%, lecz poniżej 8,5% objętościowych, zawierającym co najmniej 75% objętościowych wina owocowego lub wina owocowego niskoalkoholowego, poddanym aromatyzowaniu substancjami innymi niż uzyskane z winogron, z możliwością słodzenia substancjami określonymi w art. 2 pkt 4 lit. a, b oraz d‒g lub barwienia;

aromatyzowane wino z soku winogronowego – będące napojem o rzeczywistej zawartości alkoholu od 6,5%, lecz nieprzekraczającej 22% objętościowych, poddanym aromatyzowaniu, zawierającym co najmniej 75% objętościowych wina z soku winogronowego, z możliwością dodania alkoholu rektyfikowanego lub destylatu winogronowego, słodzenia substancjami określonymi w art. 2 pkt 4 lit. a, b oraz d‒f lub barwienia;

aromatyzowany napój winny owocowy – będący napojem o rzeczywistej zawartości alkoholu od 4,5%, lecz nieprzekraczającej 15% objętościowych, zawierającym co najmniej 50% objętościowych wina owocowego albo otrzymanym w wyniku fermentacji alkoholowej nastawu na wino owocowe o obniżonym maksymalnie o 50% udziale soków w nastawie, poddanym aromatyzowaniu substancjami innymi niż uzyskane z winogron, z możliwością słodzenia substancjami określonymi w art. 2 pkt 4 lit. a, b oraz d‒g lub barwienia;

USTAWOWE GRANICE RZEMIOSŁA 

Zgodnie z wolą ustawodawcy, produkcja wyrobów winiarskich, a zatem także win owocowych, stanowi działalność w zakresie wyrobu lub rozlewu wyrobów winiarskich i jest regulowaną działalnością gospodarczą w rozumieniu przepisów o swobodzie działalności gospodarczej a zatem wymaga uzyskania wpisu do rejestru przedsiębiorców wykonujących działalność w zakresie wyrobu lub rozlewu wyrobów winiarskich. Organem, który prowadzi taki rejestr jest obecnie Dyrektor Generalny Krajowego Ośrodka Wsparcia Rolnictwa.

Co szczególnie doniosłe i warte zapamiętania – osoba, która bez wymaganego wpisu do rejestru wyrabia lub rozlewa wyroby winiarskie, podlega grzywnie, karze ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do roku.

Nie przewidziano niestety możliwości prowadzenia wyrobu cydru bez obowiązku rejestracji działalności gospodarczej, tak jak ma to miejsce w przypadku producentów wina wytwarzających je w ilości do 100 hl rocznie z owoców pochodzących z upraw własnych. Chcąc produkować cydr lub perry, musimy zatem działalność gospodarczą prowadzić – indywidualnie lub w ramach spółki prawa handlowego (opcjonalnie spółdzielni, fundacji, stowarzyszenia, itp.) oraz uzyskać wpis, stosownie w CEiIDG lub KRS (produkcja cydru objęta jest kodem PKD 11.03.Z – Produkcja cydru i pozostałych win owocowych). Przepisy wprowadzają jednak szereg ułatwień w zakresie obowiązków koniecznych do spełnienia przy uzyskiwaniu wpisu do omawianego wyżej, rejestru działalności regulowanej dla producenta rzemieślnika.

Za rzemieślnika w rozumieniu ustawy powinniśmy uznawać w przedsiębiorcę wykonującego działalność gospodarczą w zakresie wyrobu fermentowanych napojów winiarskich z surowców uzyskanych we własnym gospodarstwie, jeżeli w danym roku kalendarzowym przedsiębiorca ten wyrabia łącznie nie więcej niż 1000 hektolitrów – wina owocowego jakościowego…

…z owoców uzyskanych z własnych drzew lub krzewów owocowych, przy czym ilość wyrobionych napojów wynosi nie więcej niż 100 hektolitrów przypadających proporcjonalnie na każdy posiadany hektar gruntu rolnego, oraz posiada tytuł prawny do co najmniej 0,5 hektara gruntu rolnego obsadzonego drzewami lub krzewami owocowymi, z których pozyskuje owoce.

Co szczególnie doniosłe – fermentowane napoje winiarskie mogą zostać również wyrobione z nabytych owoców jeżeli te są wytwarzane w województwie, w którym jest prowadzony wyrób tych napojów, lub powiatach sąsiadujących z tym województwem, i stanowią nie więcej niż 50% wagowo wszystkich owoców i miodu wykorzystywanych do wyrobu tych napojów.

Przesłanki, które należy zatem spełnić aby skorzystać z pewnych ułatwień, są następujące:

• produkcja wyłącznie wina owocowego jakościowego
• wolumen produkcji do 100 hl (10 000 litrów) rocznie na każdy hektar, nie więcej jednak niż 1000 hektolitrów (100 000 litrów) łącznie
• tytuł prawny do sadu o wielkości co najmniej 0,5 ha
• pochodzenie surowca wyłącznie z własnego sadu lub  do 50% wagowo z surowca zakupionego u sąsiadów (województwo i powiaty sąsiadujące)

A contrario, nie będzie mógł korzystać z dalej omówionych ułatwień producent, który:

• produkuje wyroby fermentowane, które nie spełniają wymagań przewidzianych dla wina owocowego jakościowego
• wytwarza więcej niż 100 000 litrów rocznie
• nabywa owoce w większej ilości niż 50% wagowo lub spoza określonego przepisami “sąsiedztwa”
• posiada sad mniejszy niż 0,5 ha (tak – wiem, że to bulwersujące ale poprzednia ustawa nakładała minimum 1 ha)

WPIS DO REJESTRU 

Co do zasady (o wyjątkach później) przedsiębiorca wykonujący działalność gospodarczą w zakresie wyrobu lub rozlewu wyrobów winiarskich musi zrealizować niemały katalog wymagań:

1. opracowuje w formie pisemnej i wdraża system kontroli wewnętrznej wyrobu lub rozlewu wyrobów winiarskich obejmujący co najmniej określenie:
   • częstotliwości i sposobu pobierania próbek do badań jakości tych wyrobów,
   • metod przeprowadzania badań jakości tych wyrobów,
   • sposobu postępowania z tymi wyrobami niespełniającymi wymagań w zakresie jakości;
2. posiada plan obiektów budowlanych przeznaczonych do wykonywania działalności gospodarczej w zakresie wyrobu lub rozlewu wyrobów winiarskich
3. wyznacza osobę odpowiedzialną za kontrolę jakości wyrobów winiarskich;
4. zapewnia spełnianie przez obiekty budowlane i urządzenia techniczne przeznaczone do wykonywania działalności gospodarczej w zakresie wyrobu lub rozlewu wyrobów winiarskich wymagań określonych w przepisach o ochronie przeciwpożarowej, sanitarnych i o ochronie środowiska, co potwierdza zaświadczenie wydane na jego wniosek przez:
   • komendanta powiatowego (miejskiego) Państwowej Straży Pożarnej,
   • państwowego powiatowego inspektora sanitarnego oraz
   • wojewódzkiego inspektora ochrony środowiska

Przedsiębiorca może wykonywać działalność gospodarczą w zakresie wyrobu lub rozlewu wyrobów winiarskich, jeżeli:

1. posiada tytuł prawny do obiektów budowlanych, w których działalność gospodarcza w zakresie wyrobu lub rozlewu wyrobów winiarskich ma być wykonywana
2. nie był skazany prawomocnym wyrokiem sądu za przestępstwo przeciwko wiarygodności dokumentów, przeciwko mieniu, przeciwko obrotowi gospodarczemu, przeciwko obrotowi pieniędzmi i papierami wartościowymi lub za przestępstwo skarbowe
3. nie zalega z należnościami wobec Skarbu Państwa, Zakładu Ubezpieczeń Społecznych lub Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego

Trochę tego jest, prawda? Szczęśliwie jednak, powyższe wymogi dla nakreślonej już produkcji rzemieślniczej zostały znacząco uszczuplone.

Zdefiniowany wyżej mały producent, musi spełnić w zakresie wpisu do rejestru, wyłącznie następujące wymagania:

• opracowuje w formie pisemnej i wdraża system kontroli wewnętrznej wyrobu lub rozlewu wyrobów winiarskich, obejmujący w szczególności określenie:
  • częstotliwości i sposobu pobierania próbek do badań jakości tych wyrobów
  • metod przeprowadzania badań jakości
  • sposobu postępowania z wyrobami winiarskimi niespełniającymi wymagań w zakresie jakości
• wyznacza osobę odpowiedzialną za kontrolę jakości wyrobów winiarskich.

Różnica jest spora i znacząco ułatwia życie najmniejszym producentom, sadownikom.

Spełnienie ogólnych wymogów dla produkcji wyrobów winiarskich oznacza przede wszystkim konieczność przygotowania szeregu dokumentów, zaświadczeń i oświadczeń, których ilość także będzie w znacznym stopniu ograniczona przy produkcji, którą umownie ale chyba dość precyzyjnie nazywamy na potrzeby dzisiejszego wpisu – rzemieślniczą.

Koszt złożenia wniosku, niezależnie od wielkości producenta, to zaledwie 616 zł.

SANEPID DLA MAŁEGO PRODUCENTA 

Jednym z przekleństw produkcji spożywczej (choć oczywiście wynikającym z dbałości o nasze, konsumentów bezpieczeństwo) jest zatwierdzenie zakładu produkcji spożywczej przez Państwową Inspekcję Sanitarną poprzedzające uzyskanie wpisu na listę podmiotów podlegających kontroli. Proces ten bywa uciążliwy, długotrwały i często opóźnia poważnie możliwość sprawnego uruchomienia produkcji. Już w tej chwili zatwierdzenie nie jest wymagane w tej chwili w stosunku do małych winiarzy ale według nowej ustawy, korzystać z niego będzie dotyczyć:

• podmiotów będących drobnymi producentami wina z upraw własnych w ilości mniejszej niż 1000 hektolitrów w roku winiarskim
• przedsiębiorców określonych w art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 2 grudnia 2021 r. o wyrobach winiarskich (małych producentów wyrobów winiarskich jak wyżej)

Oczywiście nie zwalnia to małych producentów z obowiązku spełnienia wymagań sanitarnych, właściwych dla produkcji żywności. Nie zwalnia nas także z kontroli w przyszłości. Warto o tym pamiętać. Niektórzy winiarze nazbyt entuzjastycznie interpretowali istniejące już przepisy 

(art. 47 ustawy o wyrobach winiarskich)

PODATKI PRODUCENTA WIN OWOCOWYCH

W przypadku winiarzy produkujących wina z własnych winnic, rolniczy charakter ich działalności urywa się wraz z przetworzeniem owoców w winiarni. Podobnie w przypadku win owocowych, działalność rolnicza polegająca na prowadzeniu sadu kończy się wraz z przeznaczeniem owoców do przerobu i dalszej fermentacji. Ustaliliśmy już powyżej, że produkcja wyrobów winiarskich stanowi działalność gospodarczą. Ogólny sposób opodatkowania będzie tu zatem właściwy wybranej formie prowadzenia takiej działalności (osoby fizyczne płacić będą podatek PIT, osoby prawne zaś podatek CIT).

Krótkiego omówienia wymaga natomiast kwestia opodatkowania wyrobów winiarskich podatkiem VAT. Materia ta regulowana jest ustawą z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz.U. 2004 nr 54 poz. 535). Nieszczęściem dla konsumenta jest fakt, iż podatek VAT obciąża zawsze produkcję wyrobów akcyzowych. Wino owocowe, bez cienia wątpliwości będzie zatem opodatkowany podatkiem VAT. 

Specyficznym podatkiem, właściwym dla napojów alkoholowych, będzie naturalnie akcyza.

STAWKI AKCYZY

Podstawą opodatkowania wyrobów winiarskich jest ilość tego wyrobu wyrażona w hektolitrach. Stawka akcyzy na wino wynosi w 2022 roku 191,00 zł od 1 hektolitra (100l) gotowego wyrobu. Ta stawka będzie dotyczyła też oczywiście także win owocowych.

Polski nieład… akcyzowy

DODATKOWA PROMOCJA DLA MAŁYCH PRODUCENTÓW

Szczególnym przywilejem, przewidzianym w przepisach akcyzowych jest obniżona stawka akcyzy na napoje fermentowane wyprodukowane przez małego producenta napojów fermentowanych, która wynosi 50% stawki akcyzy.

Przez małego producenta napojów fermentowanych rozumie się w tym przypadku producenta tych napojów, który jest prawnie i ekonomicznie niezależny od innych producentów napojów fermentowanych, posiada miejsce prowadzenia działalności gospodarczej w odrębnym miejscu niż inni przedsiębiorcy zajmujący się produkcją napojów fermentowanych, nie produkuje napojów fermentowanych na podstawie licencji uzyskanych od innych przedsiębiorców i wielkość jego produkcji tych napojów w roku kalendarzowym nie przekracza 1000 hektolitrów.

W przypadku gdy dwóch lub więcej małych producentów napojów fermentowanych współpracuje ze sobą na podstawie pisemnej umowy, a łączna wielkość ich produkcji napojów fermentowanych w roku kalendarzowym nie przekracza 1000 hektolitrów, są oni traktowani jako jeden mały producent napojów fermentowanych.

Warunkiem zastosowania stawki jest jednak:

• otrzymanie napoju fermentowanego w wyniku fermentacji owoców, jagód, warzyw, roztworu miodu w wodzie lub świeżego lub zagęszczonego soku otrzymanego z owoców, jagód lub warzyw;
• brak dodatku innego napoju alkoholowego, poza alkoholem dodawanym do rozcieńczenia lub rozpuszczenia środków aromatyzujących w ściśle niezbędnych dawkach tak, by zawartość alkoholu nie wzrosła o więcej niż 1,2% objętości, a dodanie takich środków aromatyzujących nie zmieniło znacząco charakteru
  produktu oryginalnego;
• udział soku jabłkowego lub zagęszczonego soku jabłkowego, w przeliczeniu na moszcz jabłkowy, lub moszczu jabłkowego, w nastawie na napój fermentowany, nie mniejszy niż 80% objętościowych, a w przypadku przygotowania nastawu z jabłek, ilość jabłek nie mniejsza niż 5 kg na litr wody;
• udział soku gruszkowego lub zagęszczonego soku gruszkowego, w przeliczeniu na moszcz gruszkowy, lub moszczu gruszkowego, w nastawie na napój fermentowany, nie mniejszy niż 80% objętościowych, a w przypadku przygotowania nastawu z gruszek, ilość gruszek nie mniejsza niż 5 kg na litr wody;
• udział świeżego lub zagęszczonego soku otrzymanego z jagód, warzyw lub owoców innych niż jabłka lub gruszki, w przeliczeniu na sok odtworzony, w nastawie na  napój fermentowany, nie mniejszy niż 40% objętościowych.

Przy obliczaniu wielkości produkcji, o której mowa powyżej – podatnik rozlewający napoje fermentowane nie uwzględnia ilości rozlanych napojów fermentowanych wytworzonych przez innych producentów, przemieszczonych od tych producentów do podmiotu rozlewającego w procedurze zawieszenia poboru akcyzy, jeżeli napoje fermentowane po rozlaniu zostaną przemieszczone między podmiotem dokonującym ich rozlewu i podmiotem wytwarzającym napoje fermentowane w tej procedurze.

Warunkiem zastosowania do napojów alkoholowych pomniejszonych o 50% stawek akcyzy jest bowiem posiadanie przez producenta tych napojów certyfikatu małego producenta.  Certyfikat taki wydaje właściwy naczelnik urzędu skarbowego na sporządzony na piśmie wniosek podmiotu, który w poprzednim roku
kalendarzowym spełniał warunki, o których mowa w konkretnych przepisach. Więcej na ten temat znajdziecie w dedykowanym wpisie poniżej:

Certyfikat dla niezależnych, małych producentów napojów alkoholowych

JAK PŁACIĆ AKCYZĘ?

Co do zasady (zgodnie z art. 47 ustawy o podatku akcyzowym) produkcja wyrobów akcyzowych (a do tych należą praktycznie wszystkie napoje alkoholowe) może odbywać się wyłącznie w składzie podatkowym. Jak wiemy, jest to istotnie sformalizowany i złożony organizacyjnie reżim prawny.

Skład podatkowy jest najbardziej sformalizowanym systemem, pozwala jednak na istotny przywilej – zapłatę akcyzy na koniec procesu produkcyjnego, gdy gotowy wyrób opuszcza nasz skład podatkowy. W przypadku dużych ilości produkowanych wyrobów lub konieczności ich dojrzewania przez dłuży okres, jest to rozwiązanie wygodne i optymalne mimo kosztów i poważniejszego nadzoru.

Alternatywami jakie wprowadził ustawodawca są:

• produkcja wyrobów akcyzowych, z wykorzystaniem wyłącznie wyrobów akcyzowych, od których akcyza została zapłacona (częste choćby przy rzemieślniczej produkcji nalewek i likierów z zakupionego rektyfikatu)
• produkcja wyrobów akcyzowych, od których została zapłacona przedpłata akcyzy (której wada jest oczywista – konieczność przedpłaty, czyli zapłaty akcyzy z góry)
• produkcja mniej niż 1000 hektolitrów w ciągu roku kalendarzowego, win uzyskanych z winogron pochodzących z upraw własnych

Najnowsza ustawa winiarska wprowadziła jednak kolejny wyjątek! Mali producenci wybranych, zdefiniowanych już napojów winiarskich (cydry, perry, wina owocowe jakościowe, itd…) mogą skorzystać z systemu który zakłada zapłatę akcyzy od produktu gotowego bez konieczności organizacji składu podatkowego

W art. 47 w ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym wprowadzono wyjątek od ogólnej zasady prowadzenia produkcji wyrobów akcyzowych w składzie podatkowym dla każdego kto wyrabia:

mniej niż 1000 hektolitrów w ciągu roku:

a)     winiarskiego, w przypadku win, biorąc pod uwagę średnią roczną produkcję z co najmniej trzech kolejnych lat winiarskich,

b)     kalendarzowego, w przypadku napojów fermentowanych, biorąc pod uwagę średnią roczną produkcję z co najmniej trzech kolejnych lat kalendarzowych, jeżeli napoje te:

• spełniają wymagania określone dla fermentowanych napojów winiarskich, o których mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 lit. c i d, pkt 2–6, 9 lub 10 ustawy z dnia 2 grudnia 2021 r. o wyrobach winiarskich oraz (nasi mali producenci)
• są produkowane przez podmioty posiadające wpis do rejestru przedsiębiorców wykonujących działalność w zakresie wyrobu lub rozlewu wyrobów winiarskich (KOWR)

Przedpłata akcyzy dla producentów wina?

AKTA WERYFIKACYJNE I URZĘDOWE SPRAWDZENIE

Podstawowym obowiązkiem producenta jest przede wszystkim zgłoszenie rejestracyjne w zakresie podatku akcyzowego. Zgłoszenia tego dokonujemy obecnie w systemie PUESC, uzyskując wpis w Centralnym Rejestrze Podmiotów Akcyzowych. 

Centralny Rejestr Podmiotów Akcyzowych – zgłoszenia do 30 czerwca 2021 roku

Przed rozpoczęciem działalności, producent musi złożyć do naczelnika urzędu celno-skarbowego właściwego ze względu na miejsce produkcji wniosek o urzędowe sprawdzenie, poprzedzając je odpowiednim przygotowaniem i wyposażeniem naszej przetwórni oraz sporządzeniem niezbędnej dokumentacji akcyzowej.

Dokumentami mającymi znaczenie dla przeprowadzania kontroli celno-skarbowej, które stanowić powinny załączniki do naszego zgłoszenia są:

• plan miejsca produkcji, magazynowania, przeładowywania, wprowadzania, wyprowadzania i zużycia wyrobów akcyzowych
• wykaz miejsc z wyszczególnieniem lokalizacji produkcji, magazynowania, przeładowywania, wprowadzania, wyprowadzania i zużycia wyrobów akcyzowych, zawierający nazwy i numerację znajdujących się w tych miejscach pomieszczeń, urządzeń i naczyń służących do wykonywania czynności podlegających kontroli celno-skarbowej
• wykaz legalizowanych przyrządów pomiarowych z podaniem zakresu ich użytkowania oraz pozostałego wyposażenia stosowanego do przeprowadzania kontroli celno-skarbowej wyrobów akcyzowych
• skrócony opis procesu technologicznego, sposobu magazynowania, przeładowywania, wprowadzania, wyprowadzania i zużycia wyrobów akcyzowych oraz instrukcje wewnętrznego obiegu dokumentacji dotyczącej tych czynności i przeprowadzania inwentaryzacji wyrobów akcyzowych, a w przypadku prowadzenia dokumentacji w postaci elektronicznej – instrukcja obsługi programu komputerowego
• dokument potwierdzający tytuł prawny do korzystania z miejsca, w którym ma być prowadzona działalność
• dokumenty wymagane na podstawie przepisów odrębnych, związane z działalnością gospodarczą podlegającą kontroli celno-skarbowej, w szczególności koncesje lub zezwolenia, zaświadczenia o dokonaniu wpisu do rejestru działalności regulowanej
• wykaz obejmujący imiona i nazwiska upoważnionych przez podmiot osób odpowiedzialnych za wykonywanie powierzonych im obowiązków w zakresie objętym kontrolą

Kontrola ta służy weryfikacji, czy pomieszczenia gdzie będzie odbywała się produkcja, spełniają wymogi określone przepisami. Istotnym elementem pozostaje tu sposób pomiaru wysokości należnego podatku a zatem pomiaru ilości produktu, która dokonywana może być objętościowo, wagowo lub w przepływie. Istotne jest jednak aby posiadany sprzęt służący pomiarowi posiadał stosowną legalizację.  Z urzędowego sprawdzenia sporządza się protokół, który wraz ze zgłoszeniem oraz dokumentacją dotyczącą działalności podlegającej kontroli, stanowią akta weryfikacyjne. W przypadku gdy nie są zapewnione warunki i środki o których tu mowa, naczelnik urzędu celno-skarbowego wyznacza termin do ich spełnienia, a po jego upływie przeprowadza powtórne urzędowe sprawdzenie.

Dodatkowym obowiązkiem producenta win owocowych jest oczywiście oznaczanie gotowych produktów znakami akcyzy czyli banderolami. W tym celu producent musi zgłosić wstępne zapotrzebowanie na takie znaki i wystąpić o wydanie banderol w potrzebnej mu ilości.

Coroczne zapotrzebowanie na banderole do 30 października

SPRZEDAŻ NAPOJÓW ALKOHOLOWYCH 

Dotarliśmy szczęśliwie do momentu, w którym wyprodukowana oficjalnie butelka, z naklejoną banderolą i zapłaconym podatkiem akcyzowym może trafić na rynek. Należy pamiętać, że ciążą na nas obowiązki w zakresie informowania konsumenta o produkcie spożywczym. Realizujemy je kształtując w sposób odpowiedni treść etykiety naszego produktu. To poważna sprawa, która potraktowana zbyt niechlujnie może wpędzić nas w niemałe kłopoty. Znakowaniu wyrobów winiarskich, poświęciłem już kiedyś stosowny wpis, do którego w tej chwili odsyłam. Zajmijmy się zatem samą sprzedażą!

Etykieta cydru, miodu pitnego i win owocowych

Sprzedaż napojów alkoholowych możliwa jest po uzyskaniu stosownych zezwoleń (bardzo Was proszę, nie koncesji – te są na wydobycie ropy naftowej itp. :P).

Regulujące tę kwestię ustawa z dnia 26 października 1982 r. o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi, dzieli zezwolenia na:

• Zezwolenia detaliczne – pozwalające sprzedawać alkohol ostatecznym jego odbiorcom
• Zezwolenia hurtowe – na sprzedaż alkoholu podmiotom posiadającym zezwolenia detaliczne, czyli w celu dalszej odsprzedaży

Zezwolenia obu typów wydawane są odrębnie, w zależności od rodzaju napoju alkoholowego i dzielą się kolejno na następujące kategorie:

• do 4,5% zawartości alkoholu oraz na piwo
• powyżej 4,5% do 18% zawartości alkoholu (z wyjątkiem piwa) 
• powyżej 18% zawartości alkoholu

Producentów win owocowych  interesować będą oczywiście przede wszystkim zezwolenia dla napojów zawierających, zawierających od 4,5% do 18% alkoholu. Producenci win likierowych, mogą jednak niestety wymknąć się granicy 18% obj., przez co konieczne może okazać się zakwalifikowanie napoju do innej kategorii oraz wyposażenie się w najwyższy (i najdroższy) rodzaj zezwolenia.

Zezwolenia detaliczne wydawane są przez właściwą miejscowo (dla miejsca sprzedaży) gminę. Zezwolenia hurtowe zaś przez właściwego miejscowo marszałka województwa.

Co szczególnie ważne z naszej perspektywy, zgodnie z z art. 9(1) ust. 5 ustawy o wychowaniu w trzeźwości – producent napojów alkoholowych jest obowiązany do uzyskania zezwolenia na obrót hurtowy napojami alkoholowymi, jeżeli zbywa swoje wyroby przedsiębiorcom posiadającym zezwolenia, o których mowa w art. 18 ust. 1 (tj. posiadających zezwolenie detaliczne). Oznacza to, że producent może sprzedać swoje produkty bez jakiegokolwiek zezwolenia, jeśli sprzedaż ta odbywa się wprost do hurtownika. 

Podsumowując zatem ten wątek:

• Chcąc sprzedawać nasz cydry wprost konsumentom – potrzebujemy zezwolenia detalicznego
• Chcąc zaopatrywać sklepu specjalistyczne, restauracje, hotele, itp. – potrzebujemy zezwolenia hurtowego
• Chcąc sprzedać partię produktu hurtownikowi – nie potrzebujemy żadnego zezwolenia.

UWAGA! Od 7 marca 2022 roku, mali producenci dysponują kolejnym przywilejem!

Do uzyskania zezwolenia na obrót hurtowy napojami alkoholowymi nie będzie obowiązany:

• drobny producent wina z upraw własnych w rozumieniu art. 2 pkt 24 ustawy z dnia 2 grudnia 2021 r. o wyrobach winiarskich.
• przedsiębiorca określony w art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 2 grudnia 2021 r. o wyrobach winiarskich (czyli wyżej określony mały producent)

– który zbywa wyprodukowane przez siebie napoje alkoholowe przedsiębiorcom posiadającym zezwolenie detaliczne.

(art. 44 ustawy o wyrobach winiarskich)

NAGRANIE LIVE Z PARAGRAFEM Z 26 MAJA 2022 ROKU

AKTY PRAWNE ISTOTNE DLA SPRAWY

• Ustawa z z dnia 2 grudnia 2021 r. o wyrobach winiarskich (Dz.U. 2022 poz. 24)
• Ustawa z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz.U. 2016 poz. 1947)
• Ustawa z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz.U. 1991 nr 80 poz. 350)
• Ustawa z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz.U. 2004 nr 54 poz. 535)
• Ustawa z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym (Dz.U. 2009 nr 3 poz. 11).
• ustawa z dnia 11 maja 2001 r. – Prawo o miarach (Dz. U. z 2016 r. poz. 884 i poz. 1948 oraz z 2017 r. poz. 976)
• Ustawa z dnia 26 października 1982 r. o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi (Dz.U. 1982 nr 35 poz. 230)
• rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 30 listopada 2006 r. w sprawie legalnych jednostek miar (Dz. U. Nr 225, poz. 1638, z późn. zm.)
• Rozporządzenie Ministra Rozwoju i Finansów z dnia 15 lutego 2017 r. w sprawie wzorów dokumentów związanych z rejestracją w zakresie podatku akcyzowego (Dz.U. 2017 poz. 324).
• Rozporządzenie Ministra Rozwoju i Finansów z dnia 21 grudnia 2016 r. w sprawie ewidencji i innych dokumentacji dotyczących wyrobów akcyzowych i znaków akcyzy (Dz.U. 2016, poz. 2257)
• Rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 23 grudnia 2015 r. w sprawie oznaczania wyrobów akcyzowych znakami akcyzy (Dz.U. 2017, poz. 2283).
• rozporządzenie Ministra Rozwoju i Finansów z dnia 13 kwietnia 2017 r. w sprawie rodzajów przyrządów pomiarowych podlegających prawnej kontroli metrologicznej oraz zakresu tej kontroli (Dz. U. z 2017 r. poz. 885)

The post Rejestracja produkcji win owocowych first appeared on Paragraf w kieliszku.

Jeśli nie wiecie zbyt wiele o alkoholach z Lewantu bądź wiecie już  tak wiele, że chcielibyście sprowadzać je do naszego kraju, to zapraszam Was do wysłuchania moich gościnnych występów w podcaście Stosunkowo Bliski Wschód

LINK DO PODCASTU –   https://stosunkowobliskiwschod.pl/podcast-jak-sprowadzac-wino-z-bliskiego-wschodu

Przypomnę jedynie, że Dominikę i Jakuba poznaliście już przy okazji rozmowy w 4 odcinku podcastu Biznes Wysoko Oprocentowany. Wyjątkowo sympatyczni znawcy Bliskiego Wschodu, prowadzą blog Stosunkowo Bliski Wschód oraz przedmiotowy dziś podcast pod tym samym tytułem, pisząc i stosownie, rozmawiając o bliskowschodniej kuchni, kulturze, polityce i podróżach.

Podcast Biznes Wysoko Oprocentowany #4 Alkohol na Bliskim Wschodzie

The post Gościnne występy paragrafa – Jak sprowadzać wino z Bliskiego Wschodu? first appeared on Paragraf w kieliszku.

The post Alkohole w czasie kryzysu. Stamper – pytamy biznes first appeared on Paragraf w kieliszku.

WYROBY SPIRYTUSOWE

Nie można omówić definicji interesującego nas dziś produktu, bez krótkiego wstępu do przepisów poświęconych wyrobom spirytusowym.

Wyrób spirytusowy oznacza napój alkoholowy:

a) przeznaczony do spożycia przez ludzi;
b) posiadający szczególne właściwości organoleptyczne;
c) o zawartości alkoholu wynoszącej minimum 15 % obj.;
d) wytwarzany:

bezpośrednio,

• w drodze destylacji – z dodatkiem lub bez środków aromatyzujących – naturalnie sfermentowanych wyrobów,
• w drodze maceracji – lub podobnego przetwarzania – surowców roślinnych w alkoholu etylowym pochodzenia rolniczego lub destylatów  pochodzenia rolniczego lub napojów spirytusowych w rozumieniu niniejszego rozporządzenia,
• w drodze dodania środków aromatyzujących, cukrów lub innych substancji słodzących, lub innych produktów rolnych lub środków spożywczych do alkoholu etylowego pochodzenia rolniczego lub destylatów pochodzenia rolniczego lub napojów spirytusowych w rozumieniu niniejszego rozporządzenia;

lub poprzez zmieszanie napoju spirytusowego z jednym lub więcej niż jednym spośród niżej wymienionych:

• inne napoje spirytusowe,
• alkohol etylowy pochodzenia rolniczego lub destylat pochodzenia rolniczego,
• inne napoje alkoholowe
• inne napoje

To kategorii tej zaliczyć możemy zatem szereg znanych nam alkoholi spożywczych – począwszy od wódki,nalewek czy rozlicznych likierów, poprzez popularne destylaty jak whisky, rumy, giny czy brandy aż po awangardowe produkty, do których niewątpliwie należy ten, dziś przez nas omawiany.

Znakowanie napojów spirytusowych

DESTYLOWANE PIWO

Bierbrand, zwany też eau de vie de bière – to nic innego ja brandy piwna, czyli napój alkoholowy otrzymywany z destylacji piwa. Ten mało znany w Polsce destylat z całą pewnością przypadnie do gustu rodzimemu konsumentowi. Wraz z rozwojem rzemieślniczej rewolty alkoholi mocnych, ich siły będą łączyć się z całą pewnością łączyć z dorobkiem piwnej rewolucji. Trunek ten jednak znany jest już od dawna w państwach mniej podatnych na piwną reformację. Całkiem popularną jest brandy piwna tworzona przez naszych południowych sąsiadów – znanab tam jako  Pivovica.

Formalnie to napój spirytusowy otrzymywany wyłącznie w drodze bezpośredniej destylacji pod normalnym ciśnieniem świeżego piwa o zawartości alkoholu wynoszącej mniej niż 86 % obj., takiego że otrzymany destylat zachowuje właściwości organoleptyczne pochodzące z piwa.

Minimalna, objętościowa zawartość alkoholu w Bierbrand lub eau de vie de bière wynosi 38 %. Napój ten nie może też być aromatyzowany ani wzmacniany przez dodatek alkoholu. Może jednak zawierać dodatek karmelu, służący poprawie jego barwy.

(Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 110/2008 z dnia 15 stycznia 2008 r. w sprawie definicji, opisu, prezentacji, etykietowania i ochrony oznaczeń geograficznych napojów spirytusowych oraz uchylające rozporządzenie Rady (EWG) nr 1576/89)

Wiedząc czym jest piwo, można powiedzieć, że Bierbrand to tak naprawdę destylat z nachmielonej brzeczki na okowitę zbożową czy whisky. Różnic jest jednak kilka. Niezależnie od podstawowego surowca, którym zarówno dla większości whisky jak i piw pozostaje faktycznie jęczmień, różnice pojawiają się na już wczesnym etapie.

Podstawową różnicą jest fermentacja. Ta w przypadku brzeczki do whisky odbywa się na drożdżach gorzelniczych, spłycających niekiedy profil aromatyczny wykorzystanego surowca. Półprodukt piwnej brandy jest jednak piwem, wytworzonym zgodnie z prawidłami browarniczego rzemiosła.

Brzeczka, której życiowym celem jest przeistoczenie się w whisky nie podlega też oczywiście chmieleniu. Producenci piwa, z oczywistych przyczyn, dodatek ten traktują natomiast bardzo poważnie. Browary rzemieślnicze z solidnej goryczki i intensywnych aromatów nowofalowego chmielu, uczyniły wręcz swój znak rozpoznawczy. Gotowy Bierbrand powinien więc charakteryzować się wyczuwalnym aromatem chmielu.

W przeciwieństwie do whisky, nie jest oczywistością (czy też wymogiem prawnym), starzenie w dębowych beczkach. Choć oczywiście nie brakuje piwowic odpoczywających w ten sposób po trudach spirytualnego przeistoczenia, to w większości przypadków mamy do czynienia z destylatem czystym, niepoddanym dojrzewaniu.

Podstawową różnicę tworzy zatem warstwa sensoryczna a różnice pomiędzy słodowymi, bogatymi w aromatyczne subtelności whisky a rześkimi, intensywnymi w uwodzicielskich aromatach, destylatami piwnymi.

POLSKA “PIWOWICA” I MAŁY FESTIWAL PRÓŻNOŚCI 😉 

Ostatnie miesiące przyniosły nam narodziny nowej kategorii destylatów także w Polsce. Pierwszymi destylatami z piwa (przynajmniej z rzemieślniczego surowca a to interesuje nas wszystkich najbardziej) były debiutujące w ostatnich miesiącach bierbrandy ze znanych, bieszczadzkich browarów Ursa Maior (bardzo mała partia, dostępna jedynie w browarze, powstała z piwa Ursa Dwa Misie) oraz Browaru Dukla. Ten ostatni, uszlachetnieniem swojego piwa do czystej i treściwej postaci, świętował swoje 5 lecie (spóźnione lecz serdeczne, paragrafowe życzenia :P). Materiał do świętowania wybrano też pierwszorzędny, destylując 3 letniego portera bałtyckiego z dodatkiem suski sechlońskiej, leżakowanego w beczce po Jack Daniel’s. W przypadkach obu firm, wyprodukowane jedynie krótkie serie kolekcjonerskie.

Z nieukrywaną przyjemnością i satysfakcją pochwalę się jednak bierbrandem i ja 😉 Połączenie sił dwóch przedsięwzięć w które jestem osobiście zaangażowany, zaowocowało powstaniem nowej piwnej brandy – DESTYL BIERBRAND.

Marka DESTYL to nowa marka alkoholi kraftowych, która została stworzona w 2019 roku przeze mnie oraz Bartosza Wilczyńskiego (Krakowski Promotor Kulinarny, ambasador polskich win, cydrów i innych rzemieślniczych alkoholi, od lat doradzający najlepszym szefom kuchni, juror w konkurach branżowych). Nasze destylaty tworzone są i będą z wykorzystaniem najlepszych surowców dostarczanych przez zaprzyjaźnionych, polskich producentów – winiarzy, sadowników, rolników i piwowarów, a ich destylacja prowadzona w małych, rzemieślniczych destylarniach. Zgodnie z założeniem, destyle produkowane będą w krótkich, sezonowych seriach, według naszych autorskich, niekiedy kontrowersyjnych pomysłów i udostępniane w topowych restauracjach i najlepszych sklepach specjalistycznych 🙂

Pierwszym destylatem, który debiutował tuż przed pandemią (jeszcze o nim napiszę) była polska “grappa” czyli okowita z wytłoków gronowych. Jako bazę do stworzenia debiutanckiego produktu posłużyły nam winogrona z ekologicznej Winnicy Wieliczka. Jej właściciele Agnieszka Rousseau i Piotr Jaskóła należą do grona najlepszych winiarzy w Polsce, a swoją winnicę prowadzą z szacunkiem dla natury, bez użycia chemicznych środków. Zapewniło to najwyższą jakość surowca, a dzięki niej także oczekiwane walory sensoryczne gotowego produktu o wyjątkowym aromacie 🙂  Drugim destylem, który przedstawiamy właśnie szerszej publice jest omawiana tu brandy piwna – produkt, który ustąpił debiutanckiej roli wytłokom gronowym ale, który też od samego początku był dla mnie, rzemieślniczego browarnika, niezwykle ważny.

DESTYL BIERBRAND to historia specjalnie uwarzonego piwa, które powstało w rzemieślniczym Browarze Dwie Wieże i było naszą autorską interpretacją klasycznego stylu American Pale Ale. Jego podstawę stanowił słód Pale Ale, zaś aromatyczne wykończenie zapewniły nowofalowe, amerykańskie chmiele Citra i Simcoe – sztandary piwnej rewolucji, dodane na etapie cichej fermentacji. Piwo uwarzone w trudnych czasach pandemii zostało przedestylowane już w kwietniu 2020 roku, czekało jednak na swój wielki dzień, który wreszcie nadszedł 😀

Na spragnionych nowych doznać czeka, krótka seria zaledwie 390, ręcznie znakowanych butelek!

Więcej informacji o projekcie, w tym wykaz miejsc w których można nabyć nasze produkty (zarówno hurtowo jak i detalicznie), znajdziecie na stronie destyl.pl

Zachęcam też to polubienia naszego profilu na Facebooku.

Jeśli natomiast chcielibyście stworzyć swój własny bierbrand lub inny rodzaj alkoholu pod własną marką serdecznie zapraszam do współpracy 🙂

Z gorzelniczym pozdrowieniem!

*nie jestem pewien czy to był wpis sponsorowany ale z pewnością zawierał lokowanie produktów 😉

Wyniki III Warsaw Spirits Competition 2020

The post Czym jest bierbrand? first appeared on Paragraf w kieliszku.