Aby móc nakleić banderole na produkowane lub sprowadzane napoje, musimy je zakupić – aby móc jezakupić w oczekiwanej ilości, zapotrzebowanie na tę ilość należy wcześniej zgłosić w Ministerstwie Finansów. W innym przypadku może się bowiem okazać, że ministerstwo nie dysponuje stosownymi zapasami i nie będzie mogło ich dostarczyć. Wniosek w tym przedmiocie składamy do 30 października, prognozując zapotrzebowanie na kolejny rok, w którym to chcemy zakupić same banderole.

Jeśli w trakcie roku okaże się, że potrzebujemy mniej lub więcej banderol, musimy złożyć w Ministerstwie Finansów zmianę zapotrzebowania lub wniosek o cofnięcie zapotrzebowania. Do zmiany lub cofnięcia stosujemy ten sam rodzaj formularza.

Podmiot, który nie odebrał znaków akcyzy, objętych ostateczną zmianą wstępnego zapotrzebowania na znaki akcyzy, do końca danego roku kalendarzowego, wpłaca kwotę na pokrycie kosztów wytworzenia znaków akcyzy.

Wzór deklaracji określa załącznik nr 7 do rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 23 grudnia 2015 r. w sprawie oznaczania wyrobów akcyzowych znakami akcyzy (Dz.U. 2018 poz. 428).

Wzór wstępnego zapotrzebowania jest zależny od rodzaju wyrobów akcyzowych. W przepisach prawa przewidziano odrębne wzory dla:

• wyrobów spirytusowych,
• wyrobów winiarskich,

WSTĘPNE ZAPOTRZEBOWANIE NA ZNAKI AKCYZY – (doc)

Wniosek składamy do ministerstwa:

Ministerstwo Finansów

ul. Świętokrzyska 12,

00-916 Warszawa

Termin składania deklaracji upływa 30 października!

Podstawa prawna:

• Ustawa z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym (Dz.U. 2009 nr 3 poz. 11).
• Rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 7 stycznia 2013 r. w sprawie oznaczania wyrobów akcyzowych znakami akcyzy (Dz. U. z 2013 r. poz. 56)

The post Coroczne zapotrzebowanie na banderole first appeared on Paragraf w kieliszku.

PRODUKCJA NAPOJÓW ALKOHOLOWYCH  W SKŁADZIE PODATKOWYM

Co zapewne nikogo poza fiskusem nie cieszy, wino jest produktem akcyzowym, co przesądza punkt 14 załącznika nr 2 do ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym (Dz.U. 2009 nr 3 poz. 11). Zgodnie z art. 47 ust 1. tejże ustawy produkcja wyrobów akcyzowych może odbywać się wyłącznie w składzie podatkowym.

Przewidziany ustawą tryb produkcji w składzie podatkowym, ma niestety pewne wady, do których zaliczyć należny choćby konieczność uzyskania zezwolenia na prowadzenie składu podatkowego (a zatem spełnienia dodatkowych wymogów formalnych, organizacyjnych i technicznych), większy zakres kontroli ze strony urzędów celno-skarbowych czy konieczność złożenia zabezpieczenia akcyzowego w kwocie pokrywającej powstałe albo mogące powstać zobowiązanie podatkowe.

Zaletą jest oczywiście możliwość skorzystania z procedury zawieszenia poboru akcyzy zwłaszcza na przemieszczanie tych wyrobów i ich magazynowanie po zakończeniu produkcji lub oznaczeniu znakami akcyzy – z uwagi na wyjątkowy sposób poboru akcyzy od wina gotowego, zaleta ta traci jednak całkowicie swoje znaczenie.

Ustawodawca przewidział jednak pewne wyjątki od tej ogólnej zasady, wyłączając od niej alkohole produkowane na własny użytek (…wina i napojów fermentowanych, wytwarzanych domowym sposobem przez osoby fizyczne na własny użytek i nieprzeznaczonych do sprzedaży… – art. 47 ust 1 pkt 3 ustawy), wyróżniając też wyraźnie producentów wina. Obowiązek produkcji w składzie podatkowym nie dotyczy bowiem produkcji – mniej niż 1000 hektolitrów w ciągu roku kalendarzowego, win uzyskanych z winogron pochodzących z upraw własnych o których mowa w art. 17 ust. 3 ustawy z dnia 12 maja 2011 r. o wyrobie i rozlewie wyrobów winiarskich (art. 47 ust 1 pkt 2 ustawy).

Producent wina, który wytwarza mniej niż 100 000 litrów wina z własnej winnicy, rocznie – może produkować wino bez konieczności organizacji składu podatkowego lub korzystania z innych wyjątków, jak choćby przedpłata akcyzy.

Przedpłata akcyzy dla producentów wina?

PODSTAWOWE OBOWIĄZKI PŁATNIKA AKCYZY

Do zasadniczych obowiązków winiarza jako płatnika podatku akcyzowego należy:

• składania w urzędzie skarbowym deklaracji dla podatku akcyzowego za miesięczne okresy rozliczeniowe, w terminie do 25 dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym powstał obowiązek podatkowy
• obliczania i zapłaty akcyzy za okresy miesięczne w terminie do 25 dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym powstał obowiązek podatkowy

Co niezwykle istotne dla producentów, podstawą opodatkowania wina jest liczba hektolitrów gotowego wyrobu. Stawka akcyzy na wino wynosi obecnie 158,00 zł od 1 hektolitra gotowego wyrobu. Należy też pamiętać, iż w przypadku produkcji win poza składem podatkowym przyjmuje się, że momentem powstania zobowiązania podatkowego jest przekazanie wyrobu do magazynu wyrobów gotowych po uprzednim oznaczeniu znakami akcyzy.

REJESTRACJA WINNICY #6 – AKCYZA

NADZÓR NAD PRODUKCJĄ WINA

Podmiot wytwarzający wyroby winiarskie poza składem podatkowym jest obowiązany co najmniej na jeden dzień przed planowanymi czynnościami produkcyjnymi lub technologicznymi pisemnie poinformować naczelnika właściwego urzędu celno-skarbowego o planowanych działaniach. Zgłoszeniom takim podlegają:

• nastaw moszczu do fermentacji
• obciąg wina
• kupaż w tym – alkoholizowanie, dosładzanie, doprawianie
• przekazanie wyrobów do przerobu
• rozlew wyrobów

Zgłoszeniom takim podlegają:

• określenie wyrobów winiarskich, ich ilość i jakim procesom będą poddawane
• datę i planowaną godzinę rozpoczęcia procesów produkcyjnych
• ilość i rodzaj surowców użytych w procesach produkcyjnych
• numery i pojemność naczyń, w których będą prowadzone procesy
• przewidywaną ilość otrzymanych wyrobów winiarskich

OGÓLNE ZASADY PROWADZENIA DOKUMENTACJI

Podmioty prowadzące działalność w zakresie produkcji piwa lub wina są obowiązane do prowadzenia dokumentacji zawierającej informacje o czynnościach produkcyjnych dotyczących tych wyrobów. Ewidencje i inne dokumentacje, producent wina prowadzi się w formie papierowej lub formie elektronicznej.

W przypadku prowadzenia dokumentacji w formie papierowej, ewidencja i księgi są przeszywane, plombowane, karta kupażu i metryczki oznaczane pieczęcią i rejestrowane przez naczelnika urzędu celno-skarbowego.

Dokumentacja w formie elektronicznej prowadzona jest zgodnie z pisemną instrukcją obsługi programu komputerowego wykorzystywanego do prowadzenia tej dokumentacji i w taki sposób, aby:

• umożliwiała wgląd w treść dokonywanych wpisów oraz zapewniała ochronę przechowywanych danych przed zniekształceniem lub utratą
• umożliwiała dokonywanie korekty danych wyłącznie przy opatrzeniu jej adnotacją osoby dokonującej tej korekty oraz daty jej dokonania
• pozwalała na drukowanie wpisów i raportów, o których mowa w § 7, w porządku chronologicznym
• uniemożliwiała usuwanie wpisów

Niezależnie od wybranej formy prowadzenia dokumentacji, wpisów należy dokonywać w sposób trwały i wyraźny. Zmiany i poprawki powinny być dokonywane w taki sposób, aby przekreślony pierwotny tekst pozostał czytelny. Każda zmiana lub poprawka powinna zostać potwierdzona podpisem osoby dokonującej zmiany lub poprawki z podaniem daty wprowadzenia, oraz w razie potrzeby opisana w rubryce „uwagi”. Ewidencje prowadzone muszą być nadto w sposób ciągły i umożliwiający identyfikację poszczególnych rodzajów wyrobów akcyzowych oraz podlegających wpisaniu czynności lub stanów faktycznych związanych z wyrobami akcyzowymi, znakami akcyzy lub dokumentami handlowymi towarzyszącymi przemieszczaniu wyrobów akcyzowych. Wpisów do dokumentacji dokonuje się oczywiście niezwłocznie po zakończeniu czynności lub zaistnieniu stanu faktycznego, podlegających wpisaniu, nie później jednak niż następnego dnia roboczego

DOKUMENTACJA PROWADZONA PRZEZ PRODUCENTA WINA

Winiarz, produkujący jedynie wino prowadzi znacznie uproszczoną dokumentację, na którą składają się jedynie:

• Metryczka nastawu
• Karta kupażu
• Księga kontroli rozlewu wyrobów winiarskich

Wszystkie dokumenty zawierają określone przepisami informacje:

Metryczka nastawu

• numer pojemnika, w którym sporządza się nastaw
• datę sporządzenia nastawu
• rodzaj wyrobu winiarskiego
• ilości zużytych składników wyrażone w kilogramach lub litrach
• ekstrakt użytych składników wyrażony w procentach i kilogramach
• ilość składników w przeliczeniu na 1000 litrów nastawu
• rozliczenie nastawów przyjętych do leżakowni, w tym ilość, datę i numery pojemników leżakowych
• informacje dotyczące analizy laboratoryjnej nastawu, w tym datę analizy, zawartość alkoholu, kwasowość ogólną, kwasowość lotną, ekstrakt rzeczywisty

Karta kupażu

• numer pojemnika, w którym sporządza się kupaż lub wytwarza się wyrób winiarski
• datę kupażu lub wytwarzania wyrobu winiarskiego
• rodzaj i typ wyrobu winiarskiego
• ilości zużytych składników wyrażone w kilogramach lub litrach
• informacje dotyczące analizy laboratoryjnej składników, w tym zawartość alkoholu, kwasowość ogólną, kwasowość lotną, ekstrakt całkowity
• rozliczenie otrzymanych wyrobów winiarskich, w tym ilość, datę, miejsce i numery pojemników

Księga kontroli rozlewu wyrobów winiarskich

• datę wykonania czynności podlegającej wpisaniu
• przychody wyrobów winiarskich, w tym ilości wyrobów winiarskich otrzymanych z kupażowni lub leżakowni, zwróconych z produkcji lub magazynu
• rozchody wyrobów winiarskich, w tym ilości wyrobów winiarskich rozlanych w opakowania jednostkowe i przekazanych do magazynu
• stan wyrobów winiarskich wyrażony w litrach.

WŁAŚCIWOŚĆ ORGANÓW CELNO-SKARBOWYCH 

Po reformie wprowadzającej Krajową Administrację Skarbową, zmienił się zakres przedmiotowy kompetencji urzędów skarbowych oraz urzędów celno-skarbowych, które zastąpiły urzędy celne.

W zakresie kompetencji URZĘDÓW SKARBOWYCH pozostaje:

• rejestracja podatnika podatku akcyzowego
• wydawanie banderol
• pobór podatku akcyzowego
• kontrola podatku akcyzowego

URZĄD CELNO-SKARBOWY jest natomiast właściwym w następujących sprawach:

• urzędowe sprawdzenie (weryfikacja)
• przyjmowanie zgłoszeń produkcyjnych
• kontrola i nadzór nad czynnościami
• ewidencja i zabezpieczanie dokumentów

The post Dokumentacja akcyzowa producentów wina first appeared on Paragraf w kieliszku.

Szczęśliwie dla nas, urzędnik żywcem wyjęty z barejowskich komedii, przechodzi już raczej do zasłużonego lamusa historii (choć zapewne każdy zna jakiegoś lokalnego “dinozaura”). Współcześni urzędnicy są zazwyczaj uprzejmi, profesjonalni, co najmniej neutralnie (jeśli nie pozytywnie) nastawieni do petenta. Wbrew powszechnemu zwyczajowi, muszę przyznać, że urzędy administracji publicznej oraz zatrudnieni w nich pracownicy działają z każdym rokiem sprawniej. Poniższe opracowanie poświęcone jest jednak tym jednostkom, które nie chcą się reformować, okupując niesłusznie swoje odpowiedzialne stanowiska.

Materiał poświęcony grzechom urzędniczym jest z natury rzeczy krytycznym. Momentami będzie może i drastycznym. Moich czytelników pozostających w publicznej służbie, którzy posiadają słabsze nerwy, proszę o odejście od komputerów Jeśli jednak czytasz mnie drogi urzędniku… to proszę by wpis ten skłonił Cię raczej do refleksji (mam nadzieję, że piszę nie o Tobie lecz o Twoim złym koledze z pokoju obok :P). Z uwagi na obszar moich zainteresowań nie będę tu pisał o złym ubiorze czy urzędniczej nieuprzejmości. Skupię się na najbardziej praktycznym aspekcie, tj. grzechach związanych z brakiem profesjonalizmu i odpowiednich kompetencji w zakresie piastowanego stanowiska.

GRZECH PIERWSZY – IGNORANCJA

Nieznajomość prawa szkodzi… o czym przypominali już starożytni Rzymianie. Obywatel ma obowiązek pilnować się na każdym kroku, cały system prawa mieć w “małym paluszku” i na bieżąco aktualizować swoją wiedzę, wraz z ekspresowo uchwalanymi i uchylanymi zmianami. Wszystko to w naszym kraju, o wyjątkowo pielęgnowanej kulturze prawa (ponoć część absolwentów studiów wyższych nie potrafi odpowiedzieć na pytanie czy w Polsce mamy Sejm czy Senat!). Na nic nam jednak prywatne badania nad dziesiątkami ustaw i rozporządzeń w interesującym nas przedmiocie, kiedy dysponujący mocą sprawczą w naszej sprawie urzędnik, zwyczajnie ich nie zna lub ma je w głębokim poważaniu. Nieprzyzwoita liczba urzędników pracujących na najniższym szczeblu administracji (doświadczenia osobiste), nie zna nawet przepisów regulujących zakres czynności, które regulują ich pracę. Zaznaczam, że nie mam tu na myśli problemów z interpretacją przepisów lecz zwykły brak znajomości treści przepisu, który może być kluczowy w sprawie. Efekt jest łatwy do przewidzenia – część decyzji administracyjnych wydawana jest w oparciu o poważny błąd co do prawa – zakłada błędną kwalifikację, opiera się na przepisach nieaktualnych, wyimaginowanych w umyśle decydenta lub nie uwzględnia przepisów szczególnych. O tym jednak dalej.

Zakazany alkohol w sklepowej witrynie

GRZECH DRUGI – WĄSKIE HORYZONTY 

Swoistym rodzajem nieznajomości prawa, związanej często choć nieszczęśliwie z głupim uporem istot ludzkich, stanowi całkowite ignorowanie przepisów prawa pozostających poza obszarem codziennej praktyki. Oczywiście zjawisko to nie dotyczy spraw powszechnych, które urzędnicy załatwiają w mgnieniu oka zasłoniętego piracką przepaską. Zgodzimy się jednak, że produkcja alkoholu czy nawet pewne zagadnienia związane z obrotem tymże dobrem, nie są dla nikogo sprawą zupełnie codzienną. Z pewnością więc do bezpiecznych, pospolitych procedur, nie należą te związane z fanaberiami uciążliwego petenta, takimi jak rejestracja winnicy, cydrowni czy też małego browaru. Jakże często prosta droga producenta zostaje przez to zablokowana odłamkami urzędniczego betonu, gdy urzędnik ogranicza swoją zdolność poznawczą jedynie do ustaw, które są mu znane (może lubi też tylko te filmy, które już raz widział?).

Osobnik taki nie tylko nie dopuszcza możliwości, że poza jedyną słuszną ustawą regulującą jego życie i utartą lokalnie praktyką kolegów z pokoju obok, dany przedmiot może być regulowany także przepisem szczególnym, znajdującym się często w ustawie, która nijak się ma do jego codziennego środowiska pracy. Najgorliwsi gotowi są wręcz twierdzić, że przepis taki (przypomnę, że przepis szczególny uchyla przepis ogólny) w dziwacznej z ich perspektywy ustawie, …nie obowiązuje (!), …nas nie dotyczy (!!) …w naszej gminie się nie przyjął (!!!). Efektem tego są choćby odbiory dokonywane przez Inspekcję Sanitarną w polskich winiarniach (mimo przepisu, który zwalnia z tej uciążliwej procedury małych winiarzy), czy wmawianie producentom wina z upraw własnych, rzekomego obowiązku prowadzenia składu podatkowego lub przedpłaty akcyzy. Inną odmianą tej ułomności przedstawiam w grzechu nr 3.

REJESTRACJA WINNICY #5 – SANEPID

GRZECH  TRZECI – RUTYNA

Codzienne załatwianie tych samych, zapewne niezbyt porywających spraw, może skutkować popadaniem w rutynę. Pewne czynności wykonywane są wówczas zupełnie mechanicznie i pozbawione większej refleksji. Zasada ta dotyczy także przepisów prawa, których rutynowe stosowanie może wypaczyć planowaną przez ustawodawcę celowość. Dobrym przykładem są przepisy regulujące zasady reklamy i promocji napojów alkoholowych. Dość skomplikowana materia, która rodzi rozliczne wątpliwości i spory interpretacyjne doktryny oraz opasłe uzasadnienia wyroków sądowych… przez urzędników traktowana jest raczej swobodnie. Można odnieść wręcz wrażenie, że otrzymali swoistą ściągę, której sprowadza się do prostej dyspozycji “piwo może być, wino karać bezwzględnie, wódki nawet nie dotykać bo strach”. Efektem jest bardzo często niesłuszne (a dla przedsiębiorcy niezwykle krzywdzące) wydawanie pochopnych decyzji, bez zastanowienia, zbadania sytuacji faktycznej, upewnienie się co do stanu prawa czy praktyki sądów. Przejawia się to zarówno w nadgorliwym karaniu, jak i w niesłusznej często pobłażliwości. Mam bowiem nieodparte wrażenie, że spora część urzędników stojących na straży trzeźwości narodu, nigdy nie przeczytała z z należną sprawie wnikliwością, wiekopomnego dzieła legislacji, jakim jest właściwa tu ustawa o wychowaniu w trzeźwości (swoją drogą – nie dziwię się). Nie jest bowiem prawdą, że przepisy zabraniają reklamy i promocji napojów alkoholowych zawsze i wszędzie, podobnie jak też nie zezwalają na całkowitą dowolność w zakresie reklamy piwa.

Reklamowanie piwa raz jeszcze

GRZECH CZWARTY – BEZREFLEKSYJNOŚĆ

Grzech ten występuje pod różnymi postaciami. W każdym jednak przypadku pozostaje równie groźny dla obywatela. Jego zasadniczą cechą jest przyjmowanie każdej “mody” jako prawdy objawionej i korygowanie do niej swojego postępowania. Ma to miejsce zarówno w przypadku bezmyślnego wdrażania odgórnej instrukcji postępowania (o instrukcjach wołających o pomstę do nieba przeczytacie poniżej). Przykładem są urzędnicy, którzy nie wiedzą, że wyroki NSA nie są źródłem powszechnego prawa i wiążą wyłącznie strony postępowania ani też nie widzą niczego niestosownego w powołującym się na nie szantażu.

Standardy obowiązujące przy stosowaniu przepisów

GRZECH PIĄTY – LENISTWO

Lenistwo urzędnika objawia się na wiele sposobów. Wszystkie objawy mają jednak tę samą przyczynę, skrajną niechęć do wysilenia się ponad codzienny przydział. Ta swoista apatia zawodowa wywołuje jednak poważne konsekwencje po stronie utrudniającego urzędnicze życie obywatela. Leniwemu urzędnikowi nie chce się sprawdzać przepisów, nie chce się uczyć nowych zasad, nie chce się sprawdzać interpretacji i wyroków, nie chce się zapytać przełożonego, nie chce się podjąć żadnego, poważniejszego wysiłku intelektualnego. W przypadku napotkania”trudnego” wniosku najlepiej odpowiedzieć bez refleksji “nie da się tak“, “tak nie można” albo też poszukać wady formalnej w postaci braku niepotrzebnego zaświadcza o wydaniu oświadczenia, ewentualnie zrzucić problem na koleżankę w pokoju nr. 18. Gdy petent pyta o podstawę prawną skwitować krótko “bo nie“. Tu podpowiem Wam jednak – równie głupią lecz rzetelną dla odmiany odpowiedzią jest “bo tak stanowi ustawa“. Problem polega jednak na tym, że trzeba wówczas tę ustawę znać

A Wy? Jakie grzechy dopisalibyście to jeszcze?

The post 5 grzechów polskich urzędników first appeared on Paragraf w kieliszku.

ZGŁOSZENIE ORAZ DOKUMENTACJA

Zgłoszenie oraz dokumentację dotyczącą naszej działalności zobowiązani jesteśmy zgłosić w dwóch egzemplarzach przed rozpoczęciem tejże działalności, mając na uwadze, że na odpowiedź możemy czekać nawet 3 miesiące (nie obowiązuje już dawny, 14 dniowy termin). Niestety w omawianej procedurze nie obowiązują formularze, które ułatwiłyby niewątpliwie nasze życie. Mamy jednak określone wytyczne, których spełnienie jest konieczne aby nasze zgłoszenie odniosło skutek.

Zgłoszenie powinno zawierać:

The post REJESTRACJA WINNICY #8 – URZĘDOWE SPRAWDZENIE first appeared on Paragraf w kieliszku.

WPIS AKTUALIZOWANY – 7 MARCA 2022 R.

PODATEK AKCYZOWY

Poza podstawowymi dla każdej formy zarobkowania obciążeniami fiskalnymi, takimi jak podatek dochodowy (PIT lub CIT) oraz podatek VAT, producent wina jest także płatnikiem podatku akcyzowego. Akcyza jest szczególną formą podatku pośredniego, który nakładany jest na niektóre, wybrane przez państwo dobra, jako forma restrykcji. Teoretycznie, celem stosowania tego typu obciążenia jest zmniejszenie konsumpcji produktów szkodliwych (stąd też akcyzą objęte są używki takie jak tytoń czy choćby omawiany tu alkohol) lecz w praktyce, jest przede wszystkim niezwykle efektywną formą generowania dochodów dla budżetu państwa (obecnie jest drugim po VAT źródłem dochodu naszego rodzimego budżetu). Akcyza jako podatek pośredni, podobnie jak omawiany już wcześniej podatek VAT, jest harmonizowana w ramach Unii Europejskiej. Przepisy systemu podatkowego UE nakładają w tym przypadku na państwa członkowskie obowiązek stosowania minimalnych wysokości podatku.

Produkcja wyrobów akcyzowych, odbywa się co do zasady w składzie podatkowym. (Uwaga: produkcją wina w rozumieniu ustawy jest nie tylko wytwarzanie ale także jego przetwarzanie wina oraz rozlew). Wyłączona z tego kłopotliwego obowiązku została jednak produkcja win uzyskanych z winogron pochodzących z upraw własnych, w ilości mniejszej niż 1000 hektolitrów w ciągu roku winiarskiego, w przypadku win, biorąc pod uwagę średnią roczną produkcję z co najmniej trzech kolejnych lat winiarskich.

Wysokość akcyzy dla wina na rok 2022, wynosi w Polsce – 191,00 zł za 1 hl (100l) gotowego wyrobu.

Polski nieład… akcyzowy

ZGŁOSZENIE REJESTRACYJNE W ZAKRESIE PODATKU AKCYZOWEGO

Producent wina jest obowiązany, przed dniem wykonania pierwszej czynności podlegającej opodatkowaniu akcyzą (jaką jest produkcja wina, której początek wyznacza najczęściej dodanie drożdży) złożyć zgłoszenie rejestracyjne.

Proces rejestracji podmiotu w CRPA jest kilkuetapowy i wymaga:

• założenia konta na PUESC przez osobę fizyczną (właściciela, pracownika lub pełnomocnika podmiotu),
• rejestracji reprezentacji na PUESC, aby uzyskać możliwość aktualizacji danych podmiotu,
• rejestracji w CRPA lub aktualizacji danych firmy, aby zostać zarejestrowanym w CRPA.

Aby rozpocząć rejestrację, przez Platformę Usług Elektronicznych Skarbowo-Celnych (PUESC) złóż do Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Poznaniu wniosek wykorzystywany w procedurze rejestracyjnej. Następnie powinieneś otrzymać dokument – Urzędowe Potwierdzenie Odbioru z przyjęciem do przetwarzania (UPO). UPO to potwierdzenie, że wniosek dotarł do organu rejestracyjnego.

Dokładną instrukcję znajdziecie tutaj: https://www-2.puesc.gov.pl/uslugi/crpa-uzyskaj-wpis-do-centralnego-rejestru-podmiotow-akcyzowych

Centralny Rejestr Podmiotów Akcyzowych – zgłoszenia do 30 czerwca 2021 roku

PODSUMOWANIE

1. Produkcja wina wiąże się z obowiązkiem rejestracji producenta jako płatnika akcyzy.
2. Zgłoszenie płatnika akcyzy (CRPA) powinno zostać złożone najwcześniej jak to możliwe. 
3. Przedmiotowego zgłoszenia dokonujemy elektronicznie w systemie PUESC.
4. Wniosek o wpis należy złożyć do właściwego miejscowo naczelnika urzędu skarbowego, przed dniem wykonania pierwszej czynności podlegającej opodatkowaniu akcyzą (nastaw, czyli rozpoczęcie fermentacji).

Podstawa prawna:

• Dyrektywa Rady 92/84/EWG z dnia 19 października 1992 r. w sprawie zbliżenia stawek podatku akcyzowego dla alkoholu i napojów alkoholowych.
• Ustawa z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym (Dz.U. 2009 nr 3 poz. 11).
• Ustawa z dnia 16 listopada 2016 r. – Przepisy wprowadzające ustawę o Krajowej Administracji Skarbowej
• Rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 17 grudnia 2021 r. w sprawie wzorów deklaracji podatkowych w sprawie podatku akcyzowego oraz deklaracji w sprawie przedpłaty podatku akcyzowego

The post REJESTRACJA WINNICY #6 – AKCYZA first appeared on Paragraf w kieliszku.

Państwowa Inspekcja Sanitarna

KIEDY ZATWIERDZENIE ZAKŁADU NIE JEST KONIECZNE?

Zgodnie z przepisami ustawy z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia, zakłady produkcyjne (tak, mowa także o naszej małej winiarni), które produkują lub wprowadzają do obrotu żywność pochodzenia niezwierzęcego, mogą rozpocząć działalność po zatwierdzeniu lub warunkowym zatwierdzeniu zakładu przez inspekcję sanitarną.

Niektóre zakłady produkcyjne, przy zachowaniu szczegółowych warunków określonych w przepisach, mogą jednak rozpocząć działalność bez wspomnianego powyżej a kłopotliwego w praktyce zatwierdzenia, jedynie na podstawie samego wpisu do rejestru zakładów podlegających urzędowej kontroli organów Państwowej Inspekcji Sanitarnej .

Jeden z takich przypadków dotyczy podmiotów prowadzących działalność w zakresie produkcji win gronowych uzyskanych z winogron pochodzących z upraw własnych w ilości mniejszej niż 1000 hl w ciągu roku kalendarzowego (art. 63. ust. 2 pkt 5), zgodnie z zasadami określonymi w przepisach o wyrobie i rozlewie wyrobów winiarskich, obrocie tymi wyrobami i organizacji rynku wina.

W stosunku do winiarza, produkującego wino gronowe z własnej winnicy, który mieści się w limicie produkcji wina na poziomie do 1000 hl rocznie, zatwierdzenie zakładu nie jest wymagane!

WPIS DO REJESTRU ZAKŁADÓW PODLEGAJĄCYCH KONTROLI

Producenci wina, którzy spełniają wymagania określone powyżej, a zatem niepodlegający zatwierdzeniu mogą starać się o uzyskanie wpisu, składając w powiatowym inspektoracie właściwym ze względu na miejsce produkcji, pisemny wniosek o wpis do rejestru zakładów w terminie co najmniej 14 dni przed dniem rozpoczęcia planowanej działalności.

Wniosek może zostać złożony:

• elektronicznie (podpis profilem zaufanym)
• osobiście w urzędzie
• listownie

WZÓR WNIOSKU (doc)

Wnioskodawca powinien wcześniej uzyskać wpis prowadzonej przez siebie działalności w CEiIDG/KRS (w przypadku prowadzenia działalności gospodarczej) lub uzyskać numer identyfikacyjny w ewidencji gospodarstw rolnych.

Wniosek zawiera:

• imię, nazwisko i numer PESEL, miejsce zamieszkania i adres albo nazwę, siedzibę i adres wnioskodawcy, numer identyfikacyjny REGON, jeżeli taki numer posiada, oraz numer identyfikacji podatkowej (NIP) lub numer w rejestrze przedsiębiorców w Krajowym Rejestrze Sądowym, o ile wnioskodawca taki numer posiada;
• numer identyfikacyjny w ewidencji gospodarstw rolnych;
• określenie rodzaju i zakresu działalności, która ma być prowadzona w zakładzie (produkcja i sprzedaż win gronowych z winogron pochodzących z upraw własnych), oraz rodzaju żywności, która ma być przedmiotem produkcji lub obrotu (wg. klasyfikacji PKD – co najmniej kod 11.02.Z – produkcja win gronowych);
• określenie lokalizacji zakładu lub miejsca prowadzenia działalności gospodarczej (adres).

Do wniosku załączamy także zaświadczenie potwierdzające nadanie właściwego numeru identyfikacyjnego i ewentualnie, w przypadku zgłoszenia urządzeń dystrybucyjnych do sprzedaży żywności, wykaz tych urządzeń. Żądanie przedstawienia dodatkowych dokumentów, takich jak plan zagospodarowania przestrzennego, decyzja środowiskowa, zezwolenie na budowę czy decyzja o zmianie sposobu użytkowania jest zatem bezpodstawne a ich niedostarczenie nie może spowodować wydania decyzji odmownej.

Po złożeniu wniosku, państwowy powiatowy inspektor sanitarny sprawdza jedynie, czy prawidłowo wypełniliśmy wniosek oraz złożyliśmy wszystkie niezbędne dokumenty konieczne dla poprawnego przeprowadzenia procedury. Po pozytywnym zweryfikowaniu wniosku i załączników, inspektor dokonuje wpisu zakładu do rejestru zakładów podlegających urzędowej kontroli organów Państwowej Inspekcji Sanitarnej oraz wydaje z urzędu zaświadczenie o dokonaniu wpisu.

W omawianej procedurze, nie dochodzi do kontroli zakładu ubiegającego o wpis do rejestru. Kontrola taka następuje wyłącznie w przypadku zatwierdzania lokalu. Z koniecznością uzyskania takiego zatwierdzenia a zatem kontrolą muszą się więc liczyć jedynie ci producenci wina, którzy skupują winogrona lub przekraczają produkcyjny limit 1000 hl rocznie.

CO Z UZYSKANIEM ZEZWOLENIA NA SPRZEDAŻ DETALICZNĄ WINA?

Procedura uzyskania zezwolenia detalicznego na sprzedaż wina będzie przedmiotem jednego z kolejnych wpisów z tej serii. Z uwagi na fakt, że kłopot interpretacyjny urzędów objawia się często w związku z tą właśnie procedurą, konieczne jest zwrócenie uwagi an ten problem już tutaj.

Co do zasady, system prawa jest w pełni spójny a państwo nie zastawia pułapek na obywateli. W praktyce jednak, niedoskonały ustawodawca, uchwala często kłopotliwe dla nas, niedoskonałe przepisy. Tradycyjnym źródłem prawnych bubli jest oczywiście nasza ulubiona ustawa z dnia 26 października 1982 r. o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi.

Jak wiemy, sprzedaż napojów alkoholowych przeznaczonych do spożycia w miejscu lub poza miejscem sprzedaży może być prowadzona tylko na podstawie zezwolenia wydanego przez wójta (burmistrza, prezydenta miasta), właściwego ze względu na lokalizację punktu sprzedaży. Zezwolenie takie wydane zostaje na podstawie wniosku po uzyskaniu pozytywnej opinii gminnej komisji rozwiązywania problemów alkoholowych o zgodności lokalizacji punktu sprzedaży z uchwałami lokalnej rady gminy. Wniosek taki zawierać musi jednak decyzję właściwego państwowego inspektora sanitarnego o zatwierdzeniu zakładu (art. 18 ust. 6 pkt 4 ustawy o wychowaniu w trzeźwości).

Pewne uzasadnione wątpliwości budzi zatem kwestia, czy niezależnie od wpisania naszej winiarni jako zakładu produkcyjnego (jak już wiemy, bez konieczności zatwierdzania zakładu i bez kontroli), nie powinniśmy traktować naszej winiarni będącej najczęściej jednocześnie miejscem sprzedaży detalicznej wina, jako sklepu branżowego ze sprzedażą napojów alkoholowych w rozumieniu art. 9(6) ust. 1 pkt 1 ustawy o wychowaniu w trzeźwości?

Twierdzenie takie wydaje się jednak nieuprawnione zważywszy, iż zgodnie jednak z art. 9(6) ust 2 tejże ustawy, producenci, którzy wyłącznie wyrabiają i rozlewają wino uzyskane z winogron pochodzących z upraw własnych, mogą prowadzić sprzedaż detaliczną win gronowych pochodzących z upraw własnych, przeznaczonych do spożycia w miejscu lub poza miejscem sprzedaży w punkcie sprzedaży, którym jest miejsce wytworzenia wina, a zatem w samym zakładzie, który wpis do rejestru już uzyskał.

Jest to zatem przepis szczególny, stanowiący wyłączenie od ogólnej zasady, według której sprzedaż detaliczna alkoholu może się odbywać wyłącznie w sklepach branżowych ze sprzedażą napojów alkoholowych, w wydzielonych stoiskach sklepów wielkometrażowych i pozostałych placówkach samoobsługowych oraz innych placówkach handlowych, w których sprzedawca prowadzi bezpośrednią sprzedaż napojów alkoholowych a których wpis do rejestru wymaga faktycznie wcześniejszego zatwierdzenia i kontroli.

Nawet jeśli przyjąć, iż doszło w omawianej sytuacji do kolizji przepisów intencja ustawodawcy o potraktowaniu producenta wina jako podmiotu innego niż inne uprawnione do sprzedaży alkoholu, wydaje się być oczywistą. Potwierdza to stanowisko PARPA, dotychczasowa praktyka większości gmin wydających zezwolenia oraz inspektoratów sanitarnych w naszym kraju. Należy też podnieść, że polskie prawo przewiduje procedury w przypadku kolizji przepisów prawa. W omawianym przypadku potencjalnej kolizji przepisów równorzędnych aktów prawnych trzeba zatem przyjąć, że bezwzględnie obowiązują później wprowadzonme, korzystne dla producentów wina, przepisy specjalne. Przepis uchwalony później uchyla bowiem w razie kolizji przepis uchwalony wcześniej. Podobnie też, przepis specjalny deroguje przepis ogólny.

Niezależnie od wyjaśnionych zasadniczo wątpliwości w zakresie konieczności zatwierdzania lokalu sprzedażowego, całkowicie nieuprawnione jest choćby prewencyjne rozważanie tej kwestii przez SANEPID, w obliczu wpisywania do rejestru samego zakładu produkcyjnego. O zezwolenie na sprzedaż alkoholu, producent wina może bowiem nigdy nie wystąpić.

PODSUMOWANIE

1. Produkcja oraz sprzedaż wina wymagają uzyskania wpisu do rejestru zakładów podlegających urzędowej kontroli organów Państwowej Inspekcji Sanitarnej.
2. Wniosek o wpis należy złożyć do właściwego miejscowo, powiatowego inspektora sanitarnego w terminie co najmniej 14 dni przed dniem rozpoczęcia działalności.
3. Wpis jest bezpłatny.

Winiarz produkujący wino z własnych winogron, w ilości do 100 000 litrów rocznie, nie musi uzyskiwać zatwierdzenia lokalu a zatem nie podlega kontroli w tym zakresie!

Podstawa prawna:

• Rozporządzenie (WE) nr 852/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 29 kwietnia 2004 r. w sprawie higieny środków spożywczych ((Dz. Urz. UE L 139 z 30.04.2004)
• Ustawa z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia (Dz.U. 2006 nr 171 poz. 1225)
• Ustawa z dnia 26 października 1982 r. o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi (Dz.U. 1982 nr 35 poz. 230)
• Rozporządzenie Ministra Zdrowia z dnia 29 maja 2007 r. w sprawie wzorów dokumentów dotyczących rejestracji i zatwierdzania zakładów produkujących lub wprowadzających do obrotu żywność podlegających urzędowej kontroli Państwowej Inspekcji Sanitarnej (Dz.U. 2007 nr 106 poz. 730)

The post REJESTRACJA WINNICY #5 – SANEPID first appeared on Paragraf w kieliszku.

WPIS AKTUALIZOWANY – 29 MARCA 2022 R.

Certyfikacja wina

MOŻLIWOŚĆ CERTYFIKACJI

Możliwość umieszczenia rocznika wina oraz nazwy odmiany (lub odmian) winorośli na etykiecie wina z winogron pozyskanych z krajowych upraw winorośli jest dozwolona wyłącznie po stosownej certyfikacji w tym zakresie. Problematykę certyfikowania rocznika i odmian obejmuje Rozporządzenie Komisji (WE) nr 607/2009 z dnia 14 lipca 2009 r. ustanawiające niektóre szczegółowe przepisy wykonawcze do rozporządzenia Rady (WE) nr 479/2008 w odniesieniu do chronionych nazw pochodzenia i oznaczeń geograficznych, określeń tradycyjnych, etykietowania i prezentacji niektórych produktów sektora wina. 

Do krajowego porządku prawnego ustawa z dnia 12 maja 2011 r. o wyrobie i rozlewie wyrobów winiarskich, obrocie tymi wyrobami i organizacji rynku wina (Dz.U. 2011 nr 120 poz. 690) czyli tzw. ustawa winiarska.

WNIOSEK O CERTYFIKACJĘ

Wnioskować o certyfikację może jedynie producent wina wyrabiającego wino z winogron pozyskanych z upraw winorośli położonych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w terminie do 15 sierpnia danego roku gospodarczego, bezpośrednio w Wojewódzkie Inspektoracie (WIJHARS) właściwym ze względu na miejsce wyrobu wina.

Wniosek taki zawiera:

1. imię i nazwisko, miejsce zamieszkania i adres albo firmę, siedzibę i adres producenta albo przedsiębiorcy niebędącego producentem wyrabiającego wino z winogron pozyskanych z upraw winorośli położonych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, a w przypadku gdy przedsiębiorca nie posiada uprawy winorośli, z której wyrabia się wino przeznaczone do wprowadzenia do obrotu – również imię i nazwisko, miejsce zamieszkania i adres albo firmę, siedzibę i adres właściciela uprawy winorośli;
2. określenie miejsca wyrobu wina z określonego rocznika lub wina z określonej odmiany;
3. informację o lokalizacji uprawy winorośli, z której wyrabia się wino z określonego rocznika lub wino z określonej odmiany winorośli, w danym roku gospodarczym, zawierającą wskazanie:
   a) województwa, powiatu i gminy,
   b) nazwy oraz numeru obrębu ewidencyjnego,
   c) numeru i wielkości działek ewidencyjnych oraz wielkości powierzchni w hektarach, z dokładnością do drugiego miejsca po przecinku, uprawy winorośli, z której będą pozyskiwane winogrona do wyrobu wina z określonego rocznika lub wina z określonej odmiany winorośli, w danym roku gospodarczym,
   d) nazwy lub nazw odmian winorośli, w przypadku wyrobu wina z określonej odmiany winorośli.

FORMULARZ WNIOSKU (doc)

KOSZTY CERTYFIKACJI

Za przeprowadzenie certyfikacji pobierana jest oczywiście opłata, określona w rozporządzeniu Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 15 grudnia 2011 r. w sprawie stawek opłat za przeprowadzenie certyfikacji wina z określonego rocznika lub wina z określonej odmiany winorośli (Dz.U. 2012 poz. 3). Opłata stanowi dochód budżetu państwa i należy ją wnieść na rachunek bankowy Wojewódzkiego Inspektoratu JHARS właściwego ze względu na miejsce wyrobu wina. Wynosi ona:

• 10 zł za kontrolę zgodności nazwy lub nazw odmian winorośli ze stanem faktycznym (za każdą odmianę)
• 202 zł  jesli łączną powierzchnia winnicy nie przekracza 1ha
• 202 zł za pierwszy hektar oraz 19 zł za każdy kolejny hektar uprawy w przypadku większych winnic

PODSUMOWANIE

1. Certyfikacja rocznika lub odmiany nie jest obowiązkowa.
2. Umieszczenie na etykiecie wina informacji o roczniku i odmianach winorośli wymaga jednak uzyskania certyfikacji.
3. Wniosek o certyfikację składamy we właściwym dla miejsca produkcji Wojewódzkim Inspektoracie Jakości Handlowej Artykułów Rolno-Spożywczych.

Pamiętajcie – wnioski składamy do 15 sierpnia!

Podstawa prawna:

• Rozporządzenie Komisji (WE) nr 607/2009 z dnia 14 lipca 2009 r. ustanawiające niektóre szczegółowe przepisy wykonawcze do rozporządzenia Rady (WE) nr 479/2008 w odniesieniu do chronionych nazw pochodzenia i oznaczeń geograficznych, określeń tradycyjnych, etykietowania i prezentacji niektórych produktów sektora wina.  
• Ustawa z dnia 12 maja 2011 r. o wyrobie i rozlewie wyrobów winiarskich, obrocie tymi wyrobami i organizacji rynku wina, (U. 2011 nr 120 poz. 690)
• Rozporządzenie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 15 grudnia 2011 r. w sprawie stawek opłat za przeprowadzenie certyfikacji wina z określonego rocznika lub wina z określonej odmiany winorośli (Dz.U. 2012 poz. 3)

The post REJESTRACJA WINNICY #4 – CERTYFIKACJA first appeared on Paragraf w kieliszku.

• podatku dochodowego (w naszym przypadku podatku dochodowego od osób fizycznych, czyli tzw. podatku PIT)
• podatku od towarów i usług (czyli tzw. podatku VAT)

PODATEK DOCHODOWY OD OSÓB FIZYCZNYCH (PIT)

Na wstępie należy rozliczyć się ze szkodliwym przekonaniem o braku podstaw do opodatkowania winiarzy wytwarzających wino z upraw własnych, jeśli nie prowadzą działalności gospodarczej (z którego obowiązku jak już wiemy, są zwolnieni produkując do 100hl rocznie).  Faktycznie obowiązującą zasadą jest, że rolnicy nie płacą podatku dochodowego od działalności rolniczej (art. 2 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych). Musimy jednak pamiętać, że odstępstwo to dotyczy wyłącznie rolników wytwarzających, a następnie sprzedających nieprzetworzone produkty roślinne lub zwierzęce (czyli w stanie naturalnym). W świetle ustawy o PIT produkcja wina (nawet z upraw własnych) nie jest działalnością rolniczą. PSama ustawa, poza typowymi tytułami opodatkowania z tytułu działalności gospodarczej czy etatowej pracy, określa też jednak tzw. przychody z innych źródeł,  za które uważa się również …przychody z działalności wytwórczej w rolnictwie w zakresie wyrobu wina przez producentów będących rolnikami wyrabiającymi mniej niż 100 hektolitrów wina w ciągu roku podatkowego…” (art. 20 ust. 1a). Wprowadzono zatem specjalną kategorię aktywności gospodarczej, która (w rozumieniu przepisów podatkowych) nie stanowi ani działalności rolniczej ani też działalności gospodarczej i nazywa ją działalnością wytwórczą w rolnictwie. Odprowadzenie podatku dochodowego jest zatem naszym obowiązkiem.

Nie jest także możliwe w przypadku produkcji wina, skorzystanie z podatku zryczałtowanego.  Opodatkowanie zryczałtowanym podatkiem dochodowym dotyczy bowiem wyłącznie niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne. Opodatkowane w ten sposób mogą być między innymi przychody ze sprzedaży przetworzonych w sposób inny niż przemysłowy produktów roślinnych i zwierzęcych, z wyjątkiem jednak przetworzonych produktów roślinnych i zwierzęcych uzyskanych w ramach prowadzonych działów specjalnych  produkcji rolnej oraz produktów opodatkowanych podatkiem akcyzowym (art. 1. ust. 4 ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym…) oraz (art. 20 ust. 1c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych).

Skazani jesteśmy zatem na opodatkowanie na tzw. zasadach ogólnych. Nasze przychody obciążone są wówczas podatkiem dochodowym naliczanym według skali podatkowej (18%lub 32% po przekroczeniu progu podatkowego) Oznacza to, że w przypadku gdy nasz przychód roczny przekroczy kwotę 85 528 zł (w 2017 roku), będzie on już opodatkowany stosunkowo niekorzystnie. W takiej sytuacji niewątpliwie warto się zastanowić nad rejestracją działalności gospodarczej nawet jeśli uprawiamy własną winnicę i mieścimy się w limicie 100 hl. Pozwoli nam to bowiem na opodatkowanie tzw. podatkiem liniowym, który będzie wynosił 19% niezależnie od naszych przychodów.

FORMULARZ ZGŁOSZENIA IDENTYFIKACYJNEGO (pdf)

Warto zauważyć, że u producentów wina (opodatkowanych podatkiem VAT), za przychód ze sprzedaży wina uważa się uzyskany przychód pomniejszony o należny podatek VAT.

PODATEK OD TOWARÓW I USŁUG (VAT)

Zasada ogólna stanowi, że prowadząc działalność gospodarczą musisz przed dokonaniem pierwszej czynności podlegającej opodatkowaniu (wystawienie faktury) zarejestrować się we właściwym Urzędzie Skarbowym jako podatnik VAT.

Zgłoszenia płatnika VAT dokonujemy na formularzu VAT-R (od 2017 roku mamy nowy wzór). Także na tym formularzu składamy wniosek o aktualizację naszych danych (w terminie 7 dni od ich zaistnienia).

FORMULARZ ZGŁOSZENIA (pdf) 

Kolejnym krokiem jest rejestracja do VAT-UE obowiązkowo dotyczy czynnych podatników VAT, którzy dokonują wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów lub wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów. Po dokonaniu rejestracji jako podatnik VAT-UE, podmiot uzyskuje numer VAT-UE (który w praktyce jest jego numerem NIP poprzedzonym przedrostkiem PL).

Rejestracja dla celów VAT jest bezpłatna (ale jeśli będziemy chcieli uzyskać potwierdzenie tej rejestracji to pobierana jest już opłata w wysokości 170 złotych).

Należy zwrócić szczególną uwagę, że obowiązująca od stycznia 2017 roku nowelizacja przepisów o VAT, stawia na uszczelnienie systemu podatkowego a zatem na większą niż dotąd weryfikację podmiotów zgłaszających się jako płatnicy podatku. Powodem odmówienia rejestracji na liście podatników lub wykreślenia z tej listy może być dla przykładu brak telefonicznego kontaktu z podatnikiem. Miejcie się więc na baczności

PODSUMOWANIE

1. Produkcja wina jest zobowiązany odprowadzać podatek dochodowy (dla osób fizycznych PIT) na formularzu NIP-7
2. Producent wina jako towaru objętego podatkiem VAT, zobowiązany jest także zgłosić się jako płatnik tego podatku w Urzędzie Skarbowym na formularzu VAT-R.
3. Przy okazji zgłoszenia do VAT warto pamiętać, by wystąpić także o zgłoszenie VAT-UE.

Podstawa prawna:

• Ustawa z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz.U. 2016 poz. 1947)
• Ustawa z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz.U. 1991 nr 80 poz. 350)
• Ustawa z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz.U. 2004 nr 54 poz. 535)
• Ustawa z dnia 20 listopada 1998 r. o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne (Dz.U. 1998 nr 144 poz. 930)
• Rozporządzenie Ministra Rozwoju i Finansów z dnia 27 grudnia 2016 r. w sprawie wzorów dokumentów związanych z rejestracją podatników w zakresie podatku od towarów i usług (Dz. U. poz. 2301)

The post REJESTRACJA WINNICY #3 – NIP I VAT first appeared on Paragraf w kieliszku.

STATYSTYCZNY NIEOBOWIĄZEK REJESTRACJI W REGON

Krajowy rejestr urzędowy podmiotów gospodarki narodowej zwany REGON’em obejmuje osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne prowadzące działalność gospodarczą. Za osobę fizyczną prowadzącą działalność gospodarczą przyjmuje się (na potrzeby ustawy o statystyce publicznej) również osobę fizyczną prowadzącą indywidualne gospodarstwo rolne (art. 42. ust. 1). Co do zasady, osoba fizyczna, która nabyła lub posiada grunty rolne i utworzyła lub prowadzi gospodarstwo rolne jest zobowiązana do złożenia we właściwym miejscowo urzędzie statystycznym, wniosku o wpis do rejestru w terminie 14 dni od zaistnienia okoliczności uzasadniających wpis. W naszym przypadku okolicznością taką jest rejestracja w KOWR (spokojnie, za spóźnienie nie przewidziano żadnych sankcji).

W praktyce zarówno wpis do rzeczonego rejestru jak i sam numer REGON choć teoretycznie obowiązkowe nie wydają się konieczne. Nie grożą nam bowiem żadne konsekwencje z powodu braku takiej rejestracji. Muszę jednak zauważyć, iż jest to chyba najmniej kłopotliwa i najszybsza procedura spośród wszystkich, które nas czekają na drodze do własnego wina. Dla wprawy (numer REGON może się ostatecznie okazać całkiem przydatny) warto zafundować sobie małą rozgrzewkę w lokalnym Urzędzie Statystycznym

Przechodząc zatem do konkretów. Indywidualne gospodarstwo rolne osoby fizycznej, jest wpisywane do rejestru REGON na podstawie wniosku o wpis indywidualnego gospodarstwa rolnego.

Wniosek taki może zostać złożony na (nowym) formularzu RG-OF.

Wniosek powinien być złożony w urzędzie statystycznym lub jego oddziale w województwie, na terenie którego:

• osoba prawna lub jednostka organizacyjna niemająca osobowości prawnej ma siedzibę,
• osoba fizyczna prowadząca działalność gospodarczą niepodlegająca wpisowi do Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej (tak, to my) ma miejsce zamieszkania.

i może zostać złożony:

• bezpośrednio w Urzędzie Statystycznym lub jego oddziale,
• drogą pocztową,
• za pośrednictwem elektronicznej platformy usług administracji publicznej ePUAP

Dla osób, które nie chcą ułatwić sobie życia poprzez złożenie wniosku elektronicznego – zgłoszenie w Urzędzie Statystycznym i nadanie numeru REGON to dosłownie kwestia chwili. W zasadzie odbywa się to ” na poczekaniu”.

Jeśli Wasze gospodarstwo rolne funkcjonowało przed rokiem 1999, warto sprawdzić, czy przypadkiem nie posiadacie już stosownego numeru (wcześniej nadawane były na wniosek gminy). Sprawdzić możemy to najsprawniej tutaj.

FORMULARZ WNIOSKU (pdf)

FORMULARZ WNIOSKU (doc)

OBJAŚNIENIA DO FORMULARZA 

PODSUMOWANIE PROCEDURY

1. Po uzyskaniu wpisu w Ewidencji Producentów możemy uzyskać numer REGON.
2. Zgłoszenia dokonuje się drogą elektroniczną (ePUAP) lub bezpośrednio we właściwym ze względu na miejsce naszego zamieszkania Urzędzie Statystycznym, na formularzu RG-OF.

Wpis jest bezpłatny!

Podstawa prawna:

• Ustawa z dnia 29 czerwca 1995 r. o statystyce publicznej (Dz.U. 1995 nr 88 poz. 439)
• Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 30 listopada 2015 r. w sprawie sposobu i metodologii prowadzenia i aktualizacji krajowego rejestru urzędowego podmiotów gospodarki narodowej, wzorów wniosków, ankiet i zaświadczeń (Dz.U. 2015 poz. 2009)

The post REJESTRACJA WINNICY #2 – REGON first appeared on Paragraf w kieliszku.